วันที่ อาทิตย์ เมษายน 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ไม่มี...ที่ใด...ห่างไกล หากใช้...หัวใจ...นำทาง


ข้างตู้ ATM สีชมพูของธนาคารแห่งหนึ่ง ผมเองง่วนอยู่กับการกดเงินหลังจากรอพี่ผู้ชายคนหนึ่งที่มีจุดประสงค์เดียวกัน 

...กรุณาสอดบัตร...ใส่รหัส     เป็นอย่างนั้นเสมอ ทุกครั้งเวลากดเงินผมมักจะเอามือซ้ายบังตัวเลขแล้วใช้มือขวาแอบกด ทั้งหมดก็เพื่อป้องกันพวกที่ไม่หวังดีลักข้อมูลไปใช้ในทางทุจริต 

หลังจากได้เงินจำนวนหนึ่งพอกินและใช้แล้ว ผมหันกลับมาข้างหลัง ทันใดนั้นก็เห็นฝรั่งผิวสีคู่หนึ่ง กำลังใช้สายตามองกระดาษที่เขาถืออยู่  ทั้งสองตัดสินใจหันตาทั้งสี่มาตรงหน้าผม

“งานเข้าแล้ว...กู”    ผมคิดในใจ ก็รู้ ๆ กันอยู่ แถวนี้นักท่องเที่ยวเยอะ คงจะถามทางเราเป็นแน่ ไอ้เราก็ ไม่สันทัดภาษาอังกฤษด้วยละซิ           

เขาก็ฟุด ฟิด ฟอ ไฟ ไป แต่โชคดีที่ 2 รูหูของเราจับประเด็นได้ ผมได้ยินเขาพูดประมาณว่า

“ Where...Grand Palace…?” 

โห เล่นถามเราว่า โรงแรมแกรนด์ พาเลซ อยู่แถวไหน เสร็จเลยตู ไม่รู้จักเลยพวกโรงแรมเนี้ย ก็ได้พี่เขาที่กดเงินก่อนหน้าแหละเป็นตัวช่วย  ผมหันไปถามเขาซึ่งยังคงยืนอยู่แถวนั้นว่า

 “พี่ครับ โทษนะครับ ไอ้โรงแรมแกรนด์ พาเลซ เนี้ยมันอยู่ตรงไหนเหรอ...?”   

“เอ้อ ลองถามเขาดูว่า จะไปวัดพระแก้วใช่ไหม”    แทนที่จะตอบผม  พี่เขาถามผมกลับ

 “The Grand Palace is the temple?”             ผมหันไปถามฝรั่งคู่นั้นอีกครั้ง 

“…Yeah…”     ฝรั่งคู่นั้นตอบผมมา

“งงครับ พี่ครับ”    ผมคิด และก็ใช้ใจผมเองนำทางฝรั่งทั้งสอง โดยบอกเขาไปว่า

“OK. Go straight ahead,when you see Sanam Luang ,turn left and you will see The Grand Palace.”           

 “Thank you…”     ฝรั่งคู่นั้นยิ้ม ขอบคุณผมแล้วก็เร่งเดินจากไป ทิ้งความงงแบบประทับใจไว้ในความคิดเรา...

ขอบคุณภาพดีดี จาก http://tigger.212cafe.com/user_blog/tigger/picture/1165304691.jpg

โดย ปรากฏการณ์หลังม่านสีฟ้า

 

กลับไปที่ www.oknation.net