วันที่ จันทร์ เมษายน 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

**..ริมหน้าต่าง..


*********

......

..........................

.....

คนไข้ริมหน้าต่าง

ชายสองคนกำลังป่วยหนักด้วยกันทั้งคู่  และพักอยู่ห้องเดียวกัน
ชายคนหนึ่งได้รับอนุญาตให้ลุกนั่งบนเตียง
 

 เป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงทุกบ่าย
เพื่อช่วยให้ของเสียไหลออกจากปอดได้สะดวกขึ้น
 

 เตียงของผู้ป่วยคนนี้ ตั้งอยู่ข้างหน้าต่างบานเดียวของห้องนั้น    

ส่วนชายที่อยู่อีกมุมหนึ่งต้องนอน จมอยู่บนเตียงตลอดเวลา 

ซึ่งแน่นอนว่าเขาเริ่มหมดกำลังใจ
และท้อใจกับสุขภาพที่เขาต้องเผชิญ
 

 เขาทั้งสองมักจะมีเรื่องราวพูดคุย แลกเปลี่ยนกันเสมอ    
   
ทุก ๆ บ่ายเมื่อชายข้างหน้าต่างลุกขึ้น   เขาก็จะเล่าให้เพื่อนร่วมห้อง

ฟังถึงทุกสิ่งทุกอย่าง   ที่เขามองเห็นผ่านหน้าต่างบานนั้น

ขณะที่ผู้ฟังก็รู้สึกมีความสุขกับห้วงเวลาหนึ่งชั่วโมงดังกล่าว    เพราะ

ไม่เพียงทำให้โลกของเขากว้างขึ้น   หากยังช่วยให้เขารู้สึกมีชีวิตชีวา

กับกิจกรรมและสีสันของโลกข้างนอกนั้นอีกด้วย

   
ครั้งหนึ่ง เขาได้ฟังการพรรณนาถึงสวนสาธารณะแห่งหนึ่ง

ที่มีเบ็ดและห่านเริงเล่นน้ำกันอยู่ในทะเลสาบ   ขณะเด็ก ๆ สนุกสนาน

ไปกับการละเล่นบนเรือ     หนุ่มสาวเดินเกี่ยวก้อยพลอดรักอยู่

ท่ามกลางมวลดอกไม้หลากสีและสายรุ้ง   โดยมีต้นไม้ชราสูงใหญ่

เพิ่มความสงบงามให้กับสวน    อีกทั้งยังพลอยเห็นภาพทิวทัศน์ของเมือง

ที่ตัดกับเส้นขอบฟ้าไกลโพ้น   เนื่องจากผู้อยู่ใกล้หน้าต่างได้บรรยาย

ทุกสิ่งอย่างละเอียดลออถี่ถ้วน
 

 ชายอีกมุมหนึ่งจึงจินตนาการตามไปได้อย่างรื่นรมย์
 
   
ในบ่ายที่อากาศสบาย ๆ วันหนึ่ง..
 

ชายคนนั้นได้เล่าว่ามีขบวนพาเหรดกำลังเดิน
ผ่านไป   แม้ชายอีกคนจะไม่ได้ยินเสียงดนตรีจากวงดุริยางค์ก็ตาม

เขาก็สามารถสัมผัสมันได้ด้วยใจ   จากถ้อยบรรยายของเพื่อนร่วมห้อง

ข้างหน้าต่างเป็นอย่างดี ...เวลาเคลื่อนคล้อยจากวันเป็นหลายสัปดาห์...

 
 
   
เช้าวันหนึ่ง..
 

พยาบาลประจำวันได้เข้ามาปฏิบัติหน้าที่ตามปกติของเธอ
 
เพื่อดูแลทำความสะอาดร่างกายให้ชายทั้งสอง

เธอได้พบว่าคนไข้ใกล้หน้าต่าง ได้สิ้นลมไปแล้ว  

 เขาจากไปอย่างสงบในขณะกำลังหลับ...
นำมาซึ่งความเศร้าโศกเสียใจแก่เธออย่างมาก

จากนั้นเธอก็เรียกผู้ช่วยให้นำศพออกไปจากห้อง

เมื่อเวลาผ่านไปพอสมควร   ชายที่อยู่อีกมุมหนึ่งของห้องจึงขออนุญาต

ย้ายไปพักเตียงใกล้หน้าต่าง   พยาบาลยินดีจัดการให้ตามความประสงค์ของเขา

และเมื่อทุกอย่างเรียบร้อย  เธอก็ขอตัวออกไปจากห้อง  ปล่อยเขาไว้เพียงลำพัง

 
 
   
แล้วเขาก็ค่อย ๆ ยันตัวเองด้วยข้อศอกข้างเดียว  เพื่อจะมองดูโลกข้างนอก

ด้วยสายตาของตนเองเป็นครั้งแรก    แน่ละ...เขาควรจะมีความสุขที่มีโอกาส

สัมผัสมันด้วยตนเอง   เขาชะเง้อคออย่างช้าๆ เพื่อมองออกไปนอกหน้าต่าง

แต่แล้ว !!  ภาพที่เขาพบกลับเป็นเพียงกำแพงโล่ง ๆ  ชายผู้นี้จึงสอบถามพยาบาล

ในเวลาต่อมา   อะไรกันเล่าที่ทำให้เพื่อนผู้จากไปของเขาเที่ยวได้พรรณนาเป็นคุ้ง

เป็นแควถึงสิ่งต่าง ๆ ที่อยู่นอกหน้าต่างบานนี้ให้เขาฟัง

พยาบาลคนเดิมแจ้งให้เขาทราบว่า... แท้แล้วชายคนนั้นตาบอด

เขาไม่สามารถมองเห็นอะไรได้เลย   แม้แต่กำแพง

"
บางทีเขาอาจอยากให้กำลังใจคุณก็ได้"

 
 
"
หมั่นหยิบยื่นสิ่งดี ๆ ให้แก่กัน  หมั่นให้กำลังใจกัน   เมื่อเรามีโอกาส"
 
     
    "
ทำดีด้วยใจดี

         
มีแต่ได้

     
แม้ประสบสิ่งร้าย

     
มองด้วยใจดี  ไม่มีเสีย

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~.

..............................................................................

***..ที่มาจาก...Fw.Mail..

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~...*

โดย psl_cp127

 

กลับไปที่ www.oknation.net