วันที่ พฤหัสบดี พฤษภาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เสียงจากหลังบ้าน"ดาบยิ้ม"..."ยิ่งเขามีอำนาจเรายิ่งห่วงลูก"


 

ไม้ซีกในป่าไม้ซุง.. ชีวิตของครอบครัวรอดวิมุต
นางสุพัตรา รอดวิมุต
 ภรรยาคู่ชีวิตของดาบตำรวจสุวิชัย รอดวิมุต
หรือที่เรียกกันจนติดปากว่า "ดาบยิ้ม" พูดด้วยน้ำเสียงหมดอาลัยตายอยาก แววตาดูเหนื่อยเหลือเกิน

ถึงวันนี้ 7 ปีแล้วที่ดาบยิ้มต้องตายฟรี!! ทิ้งเพียงข้อกังขา
และหยาดน้ำตา
แห่งความสูญเสียไว้ให้กับครอบครัวรอดวิมุต

นางสุพัตราบอกว่า
 7 ปีมันเร็วมาก มันมีเรื่องราวต่างๆ มากมายเกิดขึ้นกับครอบครัว
ของตน
แรกๆ ยอมรับว่าเราพร้อมที่จะสู้ และมีแรงสู้
แต่มาวันนี้มันหมดแล้ว หมดจริงๆ

"หลังจากที่จบคดีของดาบยิ้มก็กลับมาอยู่บ้านพ่อแม่
ที่ จ.สมุทรปราการ
ส่วนลูกชายหลังจากที่สอบเข้าโรงเรียนเตรียมทหารไม่ได้
ก็มาเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยรังสิต
ชั้นปีที่ 3 คณะจักษุแพทย์
 ที่เลือกเรียนคณะนี้เพราะเขาสายตาสั้น
 ยอมรับว่า
ทุกวันนี้ก็ต้องเหนื่อยกันมากขึ้นเพื่อหารายได้มาจุนเจือครอบครัว
รายได้หลักๆ ก็จะมาจาก
การเผาถ่านขาย และค่าเช่าจากรถบรรทุกสิบล้อ
ที่รวมเงินได้ก้อนหนึ่งซื้อแล้วนำไปฝากวิ่งขนส่งของเพื่อนสนิท
ซึ่งก็พออยู่ได้ตามอัตภาพ"

ภรรยาของดาบยิ้มยังบอกอีกว่า ชีวิตวันนี้มันต้องต่อสู้
 มีเพียงแม่ลูกเท่านั้นที่จะต้องช่วยตัวเอง หลายครั้งที่ตนเห็นลูกดูเศร้าๆ ตนก็ทำได้เพียงแค่ปลอบใจว่า
อย่าไปคิดอะไรมาก

"ในวันที่มีการจัดงานเลี้ยงฉลองการคืนยศให้กับ ร.ต.ดวง อยู่บำรุง
วันนั้นเกิดพายุฝนตกอย่างหนัก
จนงานเลี้ยงแทบพัง
ลูกชายก็โทรศัพท์มาบอกว่า แม่เวรกรรมมีจริง
พ่อมากับฟ้าดิน ฟ้าดินได้ลงโทษเขาแล้ว
ฉันจึงคิดว่าพี่ยิ้มคงจะรับรู้เรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้น พี่เขาไม่ได้หายไปไหน เขายังอยู่ ยังคงช่วยดูแลฉันและลูกอยู่อย่างห่างๆ"
สุพัตราเล่าด้วยแววตาแดงก่ำ

ณ วันนี้ 2 แม่ลูกใช้ชีวิตกันอย่างเรียบง่าย
 ไม่เรียกร้อง ไม่ดิ้นรน ปล่อยให้ทุกอย่างผ่านไปเรื่อยๆ ที่เป็นเช่นนั้น นางสุพัตราบอกว่า เมื่อความยุติธรรมให้เราแค่นี้เราก็ขอพอแค่นี้

"ทุกวันนี้อยากให้จบๆ
ยิ่งเขามีอำนาจเราก็ยิ่งเป็นห่วงลูก
ฉันกับลูกเป็นคนตัวเล็กๆ ยิ่งมาถึงวันนี้ฉันยิ่งอยากให้เรื่องทุกอย่าง
มันจบโดยเร็วๆ
ฉันก... (เธอไม่กล้าเอ่ย)
 และขออย่าให้พวกเขามายุ่งกับครอบครัวฉันเลย"

บทสนทนาครั้งนี้แม้จะดูสั้นยิ่งนัก
 แต่สิ่งที่เห็นก็พอจะบอกได้ว่า วิถีของการเอาตัวรอดของครอบครัว
 "รอดวิมุต" นั่นคือ ปรารถนาที่จะอยู่อย่างเงียบๆ เพราะเธอและลูกรู้ว่า..
ไม้ซีกแผ่นบางๆ ควรจะอยู่อย่างไรในป่าไม้ซุงอย่างทุกวันนี้




"ชีวิตมันไม่เหลืออะไรแล้ว ทุกวันนี้ก็ขอมีชีวิตอยู่เพื่อลูกเท่านั้น"

.............................................................................................

ข้อมูลจาก

http://www.matichon.co.th/matichon/matichon_detail.php?s_tag=01lad01010551&day=2008-05-01&sectionid=0115

ขอบคุณภาพจากแมเนเจอร์

......................................................................................................
 

โดย ไทบ้าน

 

กลับไปที่ www.oknation.net