วันที่ อาทิตย์ พฤษภาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

แนะนำตัวครับ


นี้เป็นคำทักทายเปิดตัวครั้งแรกของผมกับ OK Nation Blog เดิมผมเป็นคนเสพข่าวจากทางช่อง nation เป็นประจำอยู่แล้ว (ที่ใช้คำว่าเสพเพราะผมติดการฟังข่าวจากทาง nation เอามาก) แต่ช่วงนี้เหตุการณ์  ทั่วไปทำให้งดรับฟังข่าวทั้งปวง แล้ววันหนึ่งก็มีคนรู้จักให้ลองเข้ามาสมัครเพราะในนี้สามารถเสนอความคิดเห็น และพูดคุยกับบุคคลที่มีความสามารถหลายด้าน  ตอนแรกผมก็กลัวเหมือนกันว่าจะเป็นเอามะพร้าวมาขายสวน เพราะผมไม่เคยเขียนแสดงความคิดใดๆทั้งสิ้นนอกเหนือจากในสายงานที่ผมทำอยู่ ก่อนจะออกนอกประเดนที่ตั้งใจว่าจะเขียนในการทักทายแรกนี้ ผมขอเข้าสู่ประเดนหลักเลยครับ

ประเดนหลักมีอยู่สองอย่างคือ ทำไมผมใช้นามปากกาว่า ไม้แห้ง และรูปเปิดตัวก็เป็นเด็กจากไหนไม่รู้  จริงๆแล้วไม่ใช้เด็กจากไหนหลอกครับเด็กคนนี้คือผมตอนอยู่ ป. 4 เองครับ

ไม้แห้ง คำนี้มาจากไหน ทำไมผมจึงชอบคำนี้มากนักหนา  ไม้แห้ง  มากจากที่ครั้งหนึ่งผมได้ฟังพุทธพจน์ๆ นี้มาจากครั้งที่พระพุทธองค์ทรงพิจารณาหลังจากที่พระองค์  ทรงทำทุกรจิริยา ซึ่งพุทธพจน์ที่เกิดขึ้นจากการพิจารณาของพระองค์ในขณะนั้นมีหลายพุทธพจน์  แต่ผมกับชอบอยู่บทหนึ่ง (ซึ่งผมเองก็จำไม่ได้แล้วว่าฟังมาจากที่ไหนหรืออ่านจากที่ไหนก็จำไม่ได้แล้ว และด้วยความที่ความจำน้อยเลยจำทั้งหมดไม่ได้วานพผู้รู้ช่วยเมตตาบอกข้อความที่ถูกต้อง ผมด้วยครับจะเป็นพระคุณอย่างสูง) ข้อความบทนี้เท่าที่จำได้กล่าวว่า “ไม้ยางที่จมน้ำ หรือไม้ยางที่เปียกไกลน้ำ ยากจะทำคบเพลิงได้ ฉันใด บุรุษที่จมอยู่ในกองกิเลสทางกาย หรือ บุรุษที่จมอยู่ในกองกิเลสทางใจ ยากจะหานิพานได้ฉันนั้น” พอได้ยินคำนี้เกิดจินตนาการ ถึงไม้แห้งที่ไกลน้ำ เลยเป็นที่มาของ  “ไม้แห้ง” และที่ผมชอบคำนี้เพราะได้วางเอาไม้แห้งเป็นเป้าหมาย ซึ่งอาจเป็นเป้าหมายที่ถึง ในชาตินี้ ชาติต่อไป หรืออาจจะยาวนานไม่รู้จบสิ้นก็ตามแต่ ไม้แห้งก็ยังเป็นเป้าหมายของผม และที่กล่าวมาทั้งหมดใช้ว่าผมจะผู้เห็นธรรมมากมายอะไร ผมยังคงเป็นเหมือนหนอนใต้ตมที่ยังจมอยู่ในโคลนตม ตะเกียกตะกาย และยังพยายามดิ้นรนหายแสงสว่างแม้ว่าจะยากเย็นเพียงใดก็ตาม แต่ยังหวังสักวันจะกลายร่างเป็นบินหนีจากวัฏจักรวัฏวนนี้ เสียที่

ส่วนที่ผมชอบนำรูปสมัยเด็กมาแทนตัว เพราะช่วงนั้นเป็นช่วงที่ผมอยู่ใกล้วัดใกล้พระมากที่สุด เป็นเด็กที่แปลก จะไม่แปลกได้อย่างไรอยู่ที่บ้านกลัวผีจนไม่กล้าเข้าห้องน้ำคนเดี่ยวแต่ถ้าไปหาพระที่วัดไม่ว่าจะกลางคืนดึกดื่นขนาดไหนก็ไม่กลัว  ปรกติคนสมัยนั้นจะไม่กล้าเข้าใกล้พระธุดงค์เลย แต่ผมกับเห็นพระไม่ได้ต้องเข้าหาเลย และ รูปที่โชว์นี้พระท่านก็ถ่ายให้ วันนั้นผมจำได้ว่าผมไปรอพระท่านที่ใต้ศาลาตั้งแต่ตีห้าเพื่อเจอท่านแต่เหตุผลว่าไปรอเจอท่านเพื่ออะไรผมจำไม่ได้แล้ว (เห็นไหมครับว่าผมความจำดีขนาดไหน)  แล้วท่านก็ขอถ่ายรูปผมๆ ก็ทำท่านยักษ์ให้ท่านถ่ายบ้าง นั่งสมาธิบ้าง แต่แล้วหลังจากนั้นผมก็เริ่มห่างวัด ห่างพระมาขึ้นทุกที่ตามระดับการศึกษา แต่แล้วไม่นานมานี้ก็เกิดเหตุการณ์ให้ผมตากลับมาสว่างอีกครั้ง มีเวลาว่างๆผมจะมาบอกเล่าให้ฟังภายหลัง ครับ

จากที่กล่าวมาในข้างต้นคงพอเดาได้ว่าความคิดเห็นส่วนมากของผมคงไม่พ้นจากธรรม ต้องขอความเมตตาจากท่านผู้รู้ด้านธรรมอย่างถ่องแท้ทุกท่านพิจารณาความคิดเห็นของผมด้วยนครับ การแนะนำตัวครั้งแรกนี้ผมขอจบลงเท่านี้ครับ และขอความเมตตาจากผู้รู้ทั้งหลาย  กับคนที่มีความรู้อันน้อยนิดแต่ยังอาจหาญมาเป่าประกาศโชว์ความรู้อันน้อยนิดนี้อีก

ไม้แห้ง

โดย ไม้แห้ง

 

กลับไปที่ www.oknation.net