วันที่ อาทิตย์ พฤษภาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ถ้ำขวัญเมือง.....ตอนที่หนึ่ง


                            

                      ถ้ำขวัญเมือง

                                        โดย  สุจิตโต

   

อุปสมบท                    เสาร์ 23 กรกฎาคม 2526 เวลา 18.20 นาฬิกา

                               วัน  เสาร์ขึ้น 14 ค่ำเดือน 8 ปีกุน

พระอุปัชฌายะ             พระอโนมคุณมุณี   ปิยะธโร เจ้าคณะจังหวัด

                              (วัดโพธิการาม)

พระอาจารย์สรวง ปริสุทโธ        เจ้าอาวาสวัดถ้ำขวัญเมือง อ.สวี จ.ชุมพร

                             ๏ อุปสมบทวัดถ้ำ                  ขวัญเมือง

                   เขาว่าธรรมะเรือง                             โรจน์รู้

                   นั่งกัมมัฏฐานเนือง                           เนืองนัก  หนาเฮย

                   เคร่งครัดวินัยสู้                               เพื่อตั้งพรหมจรรย์.

                             ๏ เมืองแมนเม่นแม้นแน่           นาคร

                   หลากวิจิตรงามงอน                          เทพแท้

                   รื่นรมย์รสคำสอน                             มรรคสู่  นิพพาน

                   พากย์พระธรรมล้ำแล้                        เลิศด้วยนโยบาย.

                             ๏ ขวัญเอยขวัญยอดฟ้า           ขวัญเมือง

                   ขวัญประทีปกลิ่นประเทือง                  เลื่องหล้า

                   ขวัญศรีวิสุทธิ์เรือง                           โรจน์รุ่ง  รุ้งแฮ

                   ขวัญอิ่มธัมมะอ้า                             อาบโอ้เหลือเอย.

                             ๏ ขวัญเอยขวัญฟ้า                เลื่องหล้าไปทั้งบุรีศรี

                   กลิ่นขวัญประเทืองธานี                     นี้หวนชวนฟุ้งจรุงใจ

                   ศรีวิสุทธิ์ดุจเนรมิตหมาย                    รุ่งโรจน์ด้วยสายศรีไสว

                   ดื่มด่ำกำซาบทรวงใน                      อิ่มโอ้เหลือใจพระธรรมเอย.

       

       

                             อุปสมบทวัดถ้ำ                  ขวัญเมือง

                   เขาว่าธรรมะเรือง                             โรจน์รู้

                   นั่งกัมมัฏฐานเนือง                           เนืองนัก  หนาเฮย

                   เคร่งครัดวินัยสู้                               เพื่อสร้างทางธรรม.

                             ได้ยินข่าวเล่าโจษ               ถึงความโรจน์รุ่งเรือง

                   ของวัดถ้ำขวัญเมือง                         ตามเสียงเลื่องเล่าลือ

                             เขาว่าดีหนักหนา                  หลายคนมานับถือ

                   พูดเสียงเดียวกันคือ                         นับถือศรัทธา

                             ประพฤติปฏิบัติธรรม               ตามคำพระศาสดา

                   มิใช่อวดวิชา                                 พระคาถาเดียรฉาน

                             ไม่มีพระใบ้หวย                    มีแต่ช่วยเรื่องเข้าฌาน

                   มิใช่เรื่องทรมาน                             แต่เป็นทางให้เห็นธรรม

                             นิพพานเพียงเท่านั้น              คือความฝันอันลึกล้ำ

                   หลวงพ่อท่านตอกย้ำ                       กระทำให้เห็นจริง

                             พระเครื่องอันเรืองฤทธิ์           สมใจคิดทุกสิ่ง

                   มหาอุตม์หยุดยิง                            เสือสมิงนางกวัก

                             เมตตามหานิยม                    ลงอาคมทั้งสัก

                   พระอาจารย์เจ็ดสำนัก                       ต่างปักหลักลงยันต์

                             แต่วัดถ้ำขวัญเมือง                 รองเรืองเหมือนนามขวัญ

                   ไม่มีเรื่องอย่างนั้น                           ใช่ทางบรรลุนิพพาน

                             ไม่ใช่ทางที่หลุดพ้น               เวียนวนวัฏสงสาร

                   เป็นวิชาพญามาร                            ที่ต้องการทางโลก

                             โลกุตรธรรมนั่น                     คือสำคัญวิโมกข์

                   หลุดพ้นจากทุกข์โศก                       พ้นจากโลกทุกข์กรรม

                             กระทำกัมมัฏฐาน                  คือทางธารกระแสธรรม

                   เพียรนั่งเป็นประจำ                           จะถึงธรรมพระนิพพาน

                             ใช่คิดเอาขึ้นเอง                    แล้วอวดเบ่งว่าธรรมธาร

                   เป็นพุทธวิจารณ์                             พระสัมโพธิ์สัมพุทธา

                             พระองค์ทำสำเร็จ                  จึงเสด็จพ้นโลกา

                   เป็นพุทธศาสดา                              ของเรามาด้วยทางนี้

                             ปฏิบัติตามพระองค์                ไม่มีหลงทางที่

                   เกิดบุญบารมี                                 เป็นศรีแก่ตัวเรา

                             บุญล้ำอันอำไพ                    ทานใดไม่เทียมเท่า

                   เหมือนปฏิบัติธรรมเอา                      พูดเปล่าเปล่าไม่เข้าใจ

                             ต้องทำเองแสดงเอง               เข้าใจเองไม่สงสัย

                   ทำตามขั้นบันได                             ที่วางไว้เป็นขั้นฌาน

                             เรื่องวินัยพระในวัด                 ปฏิบัติเหมือนทหาร

                   เคร่งครัดไม่หย่อนยาน                      เหมือนที่อ่านไตรปิฎก

                             ตรงตามที่วางไว้                   ไม่เหลวไหลสกปรก

                   ผิดถูกก็หยิบยก                              ขึ้นปาฐกปลงอาบัติ

                             วัตรเช้าและวัตรเย็น                ก็ทำเป็นกิจวัตร

                   เสร็จงานก็กวาดปัด                          ลานวัดพระเจดีย์

                             มีอะไรก็ทำไป                      ไม่มีอะไรกลับกุฎี

                   ท่องมนตร์ตามพิธี                           ไม่มีเดินเพ่นพ่าน

                             เฮฮาบ้าหมากรุก                   จับวงคลุกคลีสำราญ

                   เที่ยวเดินตามชานบ้าน                      นั่งอ่านแต่นิยาย

                             ไม่มีวัดนี้ไม่-                        เลี้ยงเอาไว้ให้อับอาย

                   ทุกรูปล้วนมุ่งหมาย                          เพราะศรัทธาจึงมาบวช

                             กระทำให้เห็นธรรม                ใช่กระทำเพียงเพื่ออวด

                   กิจพระใช่เพียงสวด                         ต้องรู้ซึ้งให้ถึงฌาน

                             หลวงพ่อเจ้าอาวาส                ขอกราบบาทพระอาจารย์

                   ผู้สอนกัมมัฏฐาน                             สี่ฌานให้เข้าใจ

                             มหากรุณิโก                        “ปริสุทโธ” ท่านให้

                   ทั้งท่านเป็นผู้ใหญ่                           ไม่เข้าใครเป็นกลาง

                             งานสร้างพระเจดีย์                 เป็นฝีมือท่านสร้าง

                   อ่าโอฬารสล้าง                              อยู่กลางยอดขวัญเมือง

                             ใครเห็นใครพบ                     ก็เคารพนบเนื่อง

                   ชื่อเสียงลือเลื่อง                             รองเรืองว่างามตา

                             บรรจุพระธาตุไว้                    เป็นดวงใจชาวประชา

                   เป็นศรีแก่พารา                               เป็นบุญตาแก่อาราม

                             ศรีเอยพิศาลศรี                     วิสุทธี “สรวง” นาม

                   เพียรสร้างพยายาม                          สำเร็จตามความตั้งใจ

                             แรกแรกไม่อยากเชื่อ              เมื่อมาเห็นไม่สงสัย

                   ที่ว่าเขาเล่าไป                               ยังไม่เท่าที่ศรัทธา

                             ไม่เคยนึกว่ามีวัด                   ที่เป็นวัดสมฐานา

                   เพราะวัดที่เห็นมา                           ไม่ศรัทธาจะกราบไหว้

                             พระธรรมนั้นลึกซึ้ง                 ขอให้ถึงรัตนตรัย

                   เพียรทำกรรมดีไป                           จะเข้าถึงซึ่งนิพพาน

      

                             ๏ ขวัญบุรีบุเรศเรื้อง                รมณิยา

                    สรวงปริสุทธิ์วทา                            วากย์ไว้

                   เรืองรองเรื่องธรรมา                          วิมุตติ์มิ่ง

                   ไหลหลั่งล้วนมาไหว้                         กราบด้วยศรัทธา.

                             ๏ ขวัญบุรีบุเรศเรือง                วิมุตติ์เมืองมิกังขา

                   สรวงท่านรจนา                               แผ่นศิลาหน้าบันได

                             อื้ออึงคนึงศัพท์                     ปานยกทัพมากราบไหว้

                   พระธรรมล้ำวิไล                              ด้วยจิตใจใสศรัทธา

                             ไหลหลั่งดั่งสายน้ำ                หลากในลำแม่ธารา

                   เต็มฝั่งก็ยังมา                                ล้วนศรัทธาในพระธรรม

                             จริงหนออานิสงส์                   เสริมบุญส่งสุดลึกล้ำ

                   เทียบใดเท่ากระทำ                         ปฏิบัติบ่ได้เลย

 

                             ๏ เจดีย์ศรีวิสุทธิ์สร้าง              อย่างสม  สง่าแฮ

                   ชนหลากไหลมาชม                         กราบไหว้

                   ด้วยยินศัพท์ตามลม                         ปากเป่า  ต่อเฮย

                   เสียงแพร่พึงจิตให้                          อยากเหย้ามาเยือน.

                             ๏ เด่นบนบรรพตา                  สวยสง่าบ่เล่าเหมือน

                   ตรึงใจผู้มาเยือน                              ให้ต้องกล่าวเล่าบ่นถึง

                             ต่อต่อไปต่อต่อ                     งามนั้นหนอชวนคะนึง

                   เหลือเกลาให้เขาซึ้ง                        ประหนึ่งแกล้งแรงศรัทธา

                             ต่างคนมิถกเถียง                   พูดเป็นเสียงเดียวกันว่า

                   เจดีย์ศรีสง่า                                  สมประจำถ้ำขวัญเมือง

                             ขาวคู่กับภูโดด                      ไกลตั้งโยชน์ยังประเทือง

                   เล่าอยู่บ่รู้เปลือง                              ลมปากแพร่แผ่ออกไป.

                             ๏ ร้อยเก้าสิบเก้าขั้นต่อ            บันได

                   สู่พระเจดีย์วิไล                               เด่นล้ำ

                   ค่อยเต้าไต่ขึ้นไป                            ยลปิ่น  ขวัญเฮย

                   ช่วยฉุดผู้เฒ่าจ้ำ                              ยาตรย้อยค่อยประคอง.

                             ร้อยเก้าสิบเก้าขั้น               ต่อเป็นบันไดระหง

                   ไม่สูงกว่าจำนง                               จิตที่คงด้วยศรัทธา

                             ไม่เสียแรงกว่าแรง                 ขึ้นชมแหล่งพระศาสนา

                   ได้กราบไหว้บูชา                            เป็นกุศลผลบุญกัน

                             เป็นศรีสิริศาสน์                     ด้วยพระธาตุอรหันต์

                   เป็นมิ่งมงคลอัน                              บุญเหลือหลายที่ได้พบ

                             ของดีพระธาตุแท้                  ใช่หวังแต่ให้เคารพ

                   ปาฏิหาริย์ใครพานพบ                       เป็นบุญล้นมงคลหลาย

                             ค่อยไต่เต้าขึ้นไป                  ไม่เกินไกลหรอกสหาย

                   ถึงบนแล้วสบาย                             เย็นพระพายพัดชื่นใจ

                             ผู้เฒ่าช่วยท่านบ้าง                ประคองย่างขึ้นบันได

                   กุศลอันอำไพ                                ได้กราบไหว้พระเจดีย์

       

       

                               ๏ ปางรำพึงด้วยท่า             ทาบอก

                   สองหัตถ์ประคองยก                        ติดตั้ง

                   น่าห่วงปริวิตก                                พระศาสน์  เสื่อมแฮ

                   ด้วยหมู่อลัชชีรั้ง                             ชั่วช้าทวีคูณ.

                             ๏ สรวงศรีเจดีย์สรวง               บรรจุดวงแก้วพระศาสน์

                   คือพระบรมธาตุ                              แห่งพระศาสดาศรี

                             อ่าองค์ทรงสง่า                     บนภูผาขวัญบุรี

                   ศิลปะประดามี                                เฉพาะที่ไม่มีเหมือน

                             ทิศเบื้องทักษิณทิศ                ปางประดิษฐ์เป็นขวัญเรือน

                   รำพึงเหมือนหนึ่งเตือน                      ใจผู้เยือนอย่าหลงทาง

                             แท้ห่วงวิตกแท้                     ผู้เผยแพร่ศาสน์ต่างต่าง

                   บ้างแก้วินัยบ้าง-                             ร่างพระศาสน์เสียผิดพจน์

                             วิตกน่าวิตก                         ที่หยิบยกมาไม่หมด

                   ตีความให้เคี้ยวคด                           น่าสลดพระศาสนา

                             จักเสื่อมสิ้นเสียหลัก               ก็เพราะพรรคพวกชั่วช้า

                   อลัชชีนี้แหละหนา                           พาศาสน์ล่มจมทลาย

                             ๏ อลัชชีฉุดศาสน์รั้ง               พังทลาย

                   ภัยเภทเหตุกระจาย                         เสื่อมส้าน

                   หลงลมโง่งมงาย                             ด้วยจิต  มิจฉา

                   ตู่พระพุทธวัจนะค้าน                        คิดข้อธรรมเอง.

                             ๏ สงฆ์เอยพระสงฆ์เจ้า            ดูเงาของท่านทั้งหลาย

                   หลงผิดเผลอทำอุบาย                      ศาสน์หายนะหรือเปล่า

                   เดินทางถูกแล้วละหรือ                      ทางคือพระธรรมแผ้วเผ้า

                   มุ่งสู่นิพพานด้วยเกลา                       ขัดกิเลสโง่เขลาออกไป

                   สัมมาทิฏฐิอยู่หรือ                           ยึดถือไตรปิฎกอยู่ไหม

                   มรรคแปดสมบูรณ์หรือไร                    ตรองในใจท่านดูที

                   ใบ้หวยใบ้หางเลขอยู่                       หมอดูเข้าเจ้าทรงผี

                   ตำราลักษณะท่าที                           หรือมีคาถาอาคม

                   พระเครื่องมหาอุตม์หยุดยิง                 เสือสมิงลงเสน่ห์เล่ห์สม

                   กุมารทองนางกวักลักยม                    ทั้งพรหมพระอินทร์เทวา

                   หลงเขียนธรรมะขึ้นเอง                     ครัดเคร่งถือทำเข้าท่า

                   มังสวิรัติศรัทธา                              ธรรมาพุทธข้อไหนกัน

                   เทวทัตบัญญัติขีดเขียน                     ไปเลียนเดียรถีย์น่าขัน

                   ยึดถือเอาเป็นสำคัญ                         ทีนรกสวรรค์ไม่สนใจ

                   โลกนี้โลกหน้าไม่เชื่อ                       บุญบาปเรื่องเหลือวิสัย

                   ไตรปิฎกยกเอาเผาไฟ                      พวกนี้แหละไปโลกันต์

                   มันตู่พุทธวัจนะ                              โมหะอวิชชาฉะนั้น

                   มิจฉาทิฏฐิผิดมรรค์                          ทอนบั่นพระศาสน์ทำลาย

                   พระเอยพระสงฆ์เจ้า                         ดูเงาของท่านทั้งหลาย

                   อย่าทำให้ศาสน์กระจาย                    เสื่อมสลายเสียนะพระเอย

                             ๏ ปางลีลาย่างเยื้อง               ยุรยาตร

                   เสด็จด้วยวรบาท                             บทคล้อย

                   ดวงบัทม์รับลีลาศ                            ลอยผุด

                   สง่าด้วยรัศมีร้อย                             รอบข้างพระวรกาย.

                             ๏ ตะวันออกเด่นเป็นสง่า          ปางลีลาเพริศเฉิดฉาย

                   อ่อนช้อยพระวรกาย                         ลินลาศเลื่อนดุจลอยลม

                             รับแสงสุรีย์ศรี                       ผ่องรัศมีสวยงามสม

                   ตาตื่นชื่นภิรมย์                               ชมแล้วเล่าเฝ้าเพลินใจ

                             สีทองส่องต้ององค์                ประกายส่งล้อไถง

                   พรายพรายพลิ้วอุไร                         แสงอุทัยสะท้อนตา

                             พระกรอ่อนรางชาง                 ยามเยื้องย่างแกว่งกรขวา

                   ดวงบัทม์รับลีลา                              ลอยผุดรองละอองธุลี

                             บทคล้อยคล้อยบุษบัน            เปล่งฉัพพรรณนุรังสี

                   ร้อยสายพระรัศมี                             รายรอบข้างสรรพางค์องค์

                             ๏ ปางห้ามญาติหยุดยั้ง           ยืนองค์

                   สังฆเภทพาวงศ์                              พินาศสิ้น

                   ผู้ใดกล่าวยุยง                                แยกหมู่

                   ล้วนตกนรกหมกดิ้น                         ศาปใต้อเวจี.

                             ๏ เบื้องประจิมเจดีย์ประดิษฐ์      บรมบพิธสถิตสถาน

                   พระสัมมาสัมพุทธญาณ                    ยืนองค์นิ่งพระมิ่งโมฬี

                             อาทิตย์อัศดงลงอ่อน              แสงสะท้อนประกายศรี

                   แววแววคือระวี                               เป็นสีทองท่ามฝ่าหัตถ์

                             เปล่งปลั่งดั่งทรงแผ่                เมตตาแก่สรรพสัตว์

                   อ่อนอ่อนงอนระบัด                          รมย์ระเมียรมโนนัย

                             ห้ามพระญาติหยุดอาวุธ           หยุดเถิดหยุดสงครามใหญ่

                   วิวาทก่อเภทภัย                             เผ่าพันธุ์สิ้นพินาศวงศ์

                             หมู่สงฆ์จงจำไว้                    ผู้ใดได้กล่าวยุยง

                   ให้สงฆ์แตกจากสงฆ์                        เมื่อนั้นสิ้นพระศาสนา

                             สังวรพึงสังวร                       อย่างหลงจรกับวาจา

                   ปากเด็ดเผ็ดหนักหนา                       ล้วนมายามิน่ายล

                             ลงนรกตกอเวจี                     มันไม่หนีไปไหนพ้น

                   สาปสิ้นบันดาลดล                           หมกไหม้ตนทนทุกข์ดิ้น

                             ปางห้ามสมุทรหยุดน้ำ          นองไหล

                   ห้ามกิเลสอย่าเป็นไฟ                       ลุกไหม้

                   ตัณหาระวังระไว                             ตั้งสติ  เตือนเฮย

                   หากท่วมขึ้นมาได้                           จักไข้รื้อแรง.

                             ปางห้ามสมุทรอุตรทิศ          พระสถิตประทับองค์

                   สองหัตถ์พระหากคง                        ต้นพระอุระเสมอกัน

                             ห้ามสมุทรหยุดน้ำได้              บ่นองไหลด้วยฤทธิ์กั้น

                   อุทกภัยบ่ไหวหวั่น                           สมาธิ์มั่นเป็นอำนาจ

                             กิเลสเป็นสมุทร                    เราต้องหยุดหยุดให้ขาด

                   ตั้งสติเป็นสามารถ                           อย่าไปขลาดกลัวตัวมัน

                             มันมาเราก็ไล่                       มันกลับไปด้วยใจมั่น

                   สมาธิสิสำคัญ                                เราต้องหมั่นฝึกเอาไว้

                             ตัณหาอัปเปหิ                      ตั้งสติระวังระไว

                   มันท่วมขึ้นคราใด                            ได้จับไข้หมดแรงลม

        

           โปรดติดตามตอนต่อไปใน.....ถ้ำขวัญเมือง....ตอนที่สองครับ............

โดย เป๊ปซี่

 

กลับไปที่ www.oknation.net