วันที่ พฤหัสบดี พฤษภาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ไปหล่อพระกับป้าอิม


ไปหล่อพระกับป้าอิม

วิสาขะที่ผ่านมา ป้าอิมและญาติๆ รวมแล้ว ๑๒ ชีวิต มีโอกาสดี

ได้ไปหล่อพระประธานพร้อมๆ กัน ๒ องค์

ที่วัดประชาสนธิ (น้ำตกห้วยยาง) ซึ่งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติน้ำตกห้วยยาง

อ.ทับสะแก จ.ประจวบคีรีขันธ์

จึงเก็บภาพมาฝาก พร้อมแบ่งบุญกันจ้ะ

ป้าอิมไม่ค่อยทราบเรื่องพิธีกรรม

ท่านผู้รู้ที่ผ่านมาช่วยอธิบาย จะเป็นพระคุณอย่างสูงจ้ะ

เข้ามาถึงหน้าศาลา พบจุดนี้ก่อนจ้ะ

และยังมีซุ้มกล้วย อ้อย มะพร้าวอ่อน สัปปะรด ผลไม้ มีแบบนี้สี่ทิศ

เครือเขียวด้านซ้าย ที่หวีแรก ความสูงเมื่อตั้งเครือกล้วยตรงๆ

อยู่ที่เอวป้าอิมพอดี ลองกะขนาดเครือกล้วยแห่งน้ำตกห้วยยางดูแล้วกันจ้ะ

กล้วยลูกใหญ่มากกกกก...

ลูกที่เห็นๆ นี่ ป้าอิมกำเกือบไม่รอบอ่ะจ้ะ

บริเวณพิธี

ร่องรอยพิธีกรรม ป้าอิมไปไม่ทันจ้ะ มีดอกมะลิ ถั่ว งา โปรยเต็มพื้น

หลวงพ่อสุพรรณ.......ไม่เคยเห็นท่านยิ้ม แต่ท่านมีเมตตามากเหลือล้น

ท่านอายุ ๘๐ กว่าแล้ว แต่แข็งแรงมากๆ

ลูกศิษย์ลูกหา ทำวัตถุมงคลถวาย ท่านแจกให้ชาวบ้านหมด

ผู้คนเฮมารับแน่นขนัด

ด้านหลังศาลาเป็นป่า เลยป่าไปเป็นลำธารจากน้ำตก อากาศเย็นจนพากันหลับ

ปกติช่วงสงกรานต์ป้าอิมจะไปที่นี่ทุกปี ๆ ละ ๗ วัน เพื่อถือศีลแปด

ถ้างานหลีกไม่ได้ก็อดแหละจ้ะ เช่นปีนี้เป็นต้น

ช่วยกันมัดช่อดอกไม้ธูปเทียน ไว้สำหรับเวียนเทียนคืนวิสาขะจ้ะ

ช่างโหมไฟ หลอมทองและโลหะต่างๆ ในเตาที่เห็นก่ออิฐบล็อกไว้

ข้างในมีเบ้าหลอม (เรียกถูกหรือเปล่าไม่ทราบจ้ะ) สุมไฟอยู่หลายชั่วโมง

ป้าอิมเดินทางจากบ้านตี ๔ ถึงที่วัดประมาณ ๙ โมงเช้า ฝนก็ตกมากมาย

ก็เห็นช่างสุมไฟไว้แล้ว กว่าจะถึงพิธีเททองก็ประมาณบ่ายสองจ้ะ

ชาวบ้านนำสิ่งของ เขียนชื่อไว้ มาร่วมหลอมสร้างพระ

เห็นช่างหลอมนำวางไว้บนสังกะสีที่ปิดเตา สงสัยจึงถามดู

ช่างบอกว่า ต้องวางให้ร้อนได้ที่ก่อน จึงจะนำลงรวมกันในเบ้าหลอมด้านในจ้ะ

หมู่บูชา บายศรี มาลัย ดอกไม้หอม ผลไม้ ของหวาน

กั้นกลด ฉัตรเงินฉัตรทอง อันนี้ไม่ทันได้เก็บรายละเอียดจ้ะ ฝนตกตลอดเวลา

พระประสิทธิ์ ชาวบ้านเรียกท่านตี๋ พระน้องของป้าอิมเองจ้ะ ท่านชอบที่นี่

และที่โผล่เห็นหน้าเห็นหลังนี่ก็พี่น้องทั้งนั้นจ้ะ

น้องโอม หลานชายป้าอิม ชอบคุยกับหลวงพ่อ

หลวงพ่อท่านเมตตา ลูบเนื้อลูบตัวพลางคุยไปพลาง

หลานคนนี้เกิดเมื่ออายุไม่เต็ม ๗ เดือน น้ำหนักแรกเกิด ๑ กิโลกรัม

จากนั้นลดมาเหลือ ๙ ขีด หมู ๑ กิโลชิ้นเท่าใด นั่นคือขนาดของน้องโอม

ผู้คนมากมาย แขนใครตวัดอยู่หน้ากล้องก็ไม่รู้ ขออภัยด้วยจ้ะ

ช่างเตรียมถอดอิฐบล็อกที่รูปพระ ก่อนทำพิธีเททอง ฝนตกไม่หยุดเลย

โหมไฟที่เตาหลอมครั้งสุดท้าย

ถอดอิฐบล็อกออกหมดแล้ว เตรียมพิธีเททอง

พระสงฆ์จากทุกสารทิศมาร่วมงาน สวดมนต์ยาวมากเลย

องค์ขาวๆ ตรงกลาง คือพระน้องชายป้าอิมจ้ะ

เข้าพิธี ช่างหลอมทุกคนเปลี่ยนชุดเป็นชุดขาว

มีพราหมณ์ประจำซุ้มทั้ง ๔ ทิศ

ผู้คนรุมล้อมสวดอิติปิโส และชัยมงคลคาถาต่างๆ ตามแต่พระท่านจะนำให้

น้องโอมยืนพนมมืออยู่ไกลๆ ข้างๆ คุณพ่อ

(รอง ผอ.วาฑิต แห่งวิทยาลัยการอาชีพพนัสนิคม)

คุณแม่โอหาย....ไปหลอกเด็กอยู่ไหนไม่ทราบ  ฮ่าๆ

ช่างสองคนเตรียมใช้เหล็กหนีบยกเบ้าหลอมออกจากเตา

ตอนนี้ฝนหยุดตกแล้ว

อีกสองคนถือเหล็กรองที่เป็นรูปวงกลมด้ามยาวรอรับเบ้าแดงๆ

รับไว้แล้วเตรียมส่งต่อ

จากนั้นต้องรีบวิ่งไปให้ช่างที่รอเททองอยู่บนร้าน

ที่ต่อไว้พอดีกับจุดเททองหล่อพระ

มีช่างรอเททองอยู่ด้านบน ทำงานเป็นทีมมากๆ จ้ะ

จากนี้ดูภาพแบบไม่มีคำบรรยาย.....

ช่างตั้งนั่งร้านเพื่อเตรียมเททองพระอีกหนึ่งองค์

ใช้แรงมากแค่ไหน ดูหน้าช่างที่กำลังเททอง ทั้งร้อน ทั้งหนัก ทั้งรีบจ้ะ

ทุกคนมีหน้าที่ ชุลมุนชุลเก

เบ้าหลอมที่เททองแล้ว

ดูชัดๆ อีกทีจ้ะ ยกจากเตา

วางลงเหล็กรอง.....ผู้คนรายล้อมดูพิธีเททอง

เตรียมส่งต่อ

น้ำทอง ร้อนขนาดไหน ไม่ได้ลองแตะดูเลยจ้ะ อิอิ

เสร็จพิธีพอดีกับอาหารที่ทุกคนนำมาเลี้ยงพระเลี้ยงคนหมดพร้อมๆ กัน

ซุ้มกล้วยอ้อย  ด้านสายสิญจน์  ทุกอย่างในบริเวณพิธี ชาวบ้านก็แบ่งๆ กันไป

จะกลับแล้ว  ป้าอิมพาไปที่กุฏิพระน้อง

อยู่คนละฝั่งถนนกับศาลา ด้านหลังเป็นเขา ฝนตกชุ่มฉ่ำ

น้องโม หลานตัวอ้วน (พอๆ กับพ่อ..อิอิ) พ่อคือพี่ชายป้าอิมเอง

นายช่างชิม แห่งโรงไฟฟ้าบางปะกง  ข้างหลังเป็นคุณแม่เด็กอ้วน

ก็ไม่อ้วนมากจ้ะ  แค่เผลอไปอุ้มเข้า  ก็เลยได้โวยวายนิดหน่อย

"โอ๊ยยยย...รับที  รับที  อุ้มไม่ไหว  จะหล่นแล้ววววว...."   อิอิอ่าๆ

เจ้าโมวิ่งอุตลุดทั่วศาลา เหงื่อท่วมตัว

เปลี่ยนเสื้อผ้า จนไม่มีเสื้อผ้าจะเปลี่ยน กำลังลาพระกลับบ้านจ้ะ

สีน้ำเงินคือคุณกนกทิพย์ พี่สาวใหญ่ของป้าอิม

พยาบาลใจดีแห่งตึกตาหญิง โรงพยาบาลชลบุรี

และสำคัญสุด คือชุดขาว เป็นแม่ของคนทั้งรถตู้เลย...อิอิ

หันมาขอหัวกล้วยไม้ป่ากลับมาด้วย เป็นกล้วยไม้ดิน ไม่รู้ชื่ออะไรนะ

แต่ระหว่างเดินทาง ป้าอิมเคลียร์รถตอนพักกินข้าว

มืดๆ ด้วย หัวนี้ดำๆ กองรวมอยู่กับเปลือกผลไม้ เลยโกยรวมทิ้งไปที่เพชรบุรี

แหม...อุตส่าห์ขุดมาจากห้วยยาง มาทิ้งแท้ๆ....

พี่สาวป้าอิมบ่นอุบอิบเสียดายมากๆ แต่ไม่รู้จะทำไงนิ...อิอิ

.........................

จบแค่นี้แหละจ้ะ มีสุขทุกท่าน

โปรดอธิษฐานจิตร่วมอนุโมทนาแบ่งบุญร่วมกันจ้ะ

.........สาธุ.......

โดย อิมกุดั่น

 

กลับไปที่ www.oknation.net