วันที่ ศุกร์ พฤษภาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

:::ขอบคุณที่รู้จักกัน:::


"ขอบคุณที่รู้จักกัน"



(๑)...
ฉันรักได้เพียงนี้แหละที่รัก
เต็มอยู่ ณ อาณาจักร ของอักษร
ลุ่มหลงแต่ถ้อยวิถีของนาคร
หลุดไปในวงโคจรความคำนึง

(๒)...
ร้อยอักษรกลอนกานท์จารรู้สึก
นิ่งในทุกอึกทึก คำนึกหนึ่ง
เต้นตื่นในความเหงาที่เร้ารึง
ตกตะลึงในความงามและความดี

(๓)...
พบเธอในจินตนาตระการหนึ่ง
อยากจะดึงภาพฝันมาปั้นสี
ในโลกแห่งความรักอันเสรี
ที่ฉันมีเธอบ้าง อย่างนั้นพอ

(๔)...
ฉันรักเธอจนเพ้อถึงคะนึงถาม
ยากจักห้ามความรักเกินหักหนอ
ทุกวันความคิดถึงมาซึ้งรอ
ไว้เติมต่อความรู้สึกลึกลึกมี

(๕)...
ฉันอยากเป็นเม็ดฝนที่หล่นฟ้า
ให้มากเท่าปรารถนาที่ล้นปรี่
ตระหนักรู้เท่าทันที่ฉันมี
เต็มอยู่ในบทกวีที่ดีงาม

(๖)...
ฉันรักเธอได้เพียงนี้แหละที่รัก
เท่าที่ถ้อยทอถักความรักถาม
เท่าที่ทุกข์รุกถึงคนึงวาม
เท่าที่สุขลุกลามเกินห้ามใจ

(๗)...
ร้อยอักษรกลอนกานท์จารรู้สึก
ใครจะนึกถึงกันสักวันไหม
ใครจะรู้ว่าใครคิดถึงใคร
ใจฉันรู้ว่าใจ คิดถึงเธอ

(๘)...
พบเธอในจินตนา ตระการหนึ่ง
อาจไม่ได้เพียงครึ่งที่พึงเผลอ
ที่แห่งนั้นสำหรับฉัน สำหรับเธอ
ไม่พอให้พกเพ้อละเมอความ

(๙)...
ฉันจึงเขียนกลอนกานท์จารเอาไว้
แม้ไม่ได้เท่าใจละไมหวาม
ฝากเป็นถ้อยอนุสรณ์บทกลอนงาม
แด่นิยามความรัก รู้จักเธอ

........


...บทส่งใจ

...ความรัก
...เมื่อมิอาจจูงมือกันไปถึงปรารถนาหวังได้

...การได้รักอย่างที่ควรรัก
...คิดถึงอย่างที่ควรคิดถึง

...กลับเป็นรักแท้ ที่งดงาม
...
...แม้มิอาจกล่าวได้ว่างดงามกว่ารักที่สมทุกปรารถนาหวัง
...ทั้งสมหวังใจจิตพินิศถึง และกายคะนึงหา

...แต่การได้รัก โดยตัดปรารถนาหวังในกายที่คะนึงหา
...
...อิ่มสุข และนิรันดร์แท้
...
...ขอบคุณที่ได้ "รู้จัก" และ "รักเธอ"

...แทนคุณแทนไท...

โดย แทนคุณแทนไท

 

กลับไปที่ www.oknation.net