วันที่ พฤหัสบดี พฤษภาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ลาก่อน...


     สิ่งที่ยาวนาน ยิ่งกว่าสิ่งไหน นั่นก็คือ ใจ ที่ฉันให้เธอ....

    สิ่งที่ยืนยงมั่นคงเสมอ ก็คือ เธอ กับความเฉยชา...

    อ่อนใจกับความเลื่อนลอย กับการรอคอย จน เหนื่อยจนล้า

    บัดนี้มันเกินเวลา... จบแล้ว รักนี้ที่ทนมา เหนื่อยล้า เพราะรักที่ยาวไกล

    หนึ่งคำที่อยากจะพูดไป อยากจะย้ำชัด  ๆ  ครั้งสุดท้าย รักเธอ...

    .............................

    แต่จะรอเธอ เพื่อเจอวันนั้น จะต้องรออีกนานไหร่  

    เมื่อเธอไม่เคยเข้าใจ ว่า การรอคอย...มันเหนื่อยเพียงไหน

   อย่างนี้ คงรอเรื่อยไป....จบแล้ว...รักนี้ที่ทนมา

     เหนื่อยล้า เพาะรักที่ยาวไกล....

     จากกัน ฉันอาจจต้องเสียใจ แต่วันนี้ ฉันขอยอมตัดใจ...จากเธอ

     หนึ่งคำที่อาจจะฝืนใจ แต่วันนี้ต้องพูดมันออกไป...ลาก่อน...

    .............

     เคยคิดตามประสาผู้หญิงหัวใจใบไม้ ที่มองโลกในแง่ดีว่า คงได้พูดคำนี้ ในวันสุดท้ายที่ได้เจอะเจอกัน เพราะ อย่างน้อย ๆ ก็ได้สื่อสารกันด้วยคำพูด ด้วยความรู้สึกที่อยากเห็นดวงตา สีหน้าถึงแม้ว่า ทุกอย่างจะไม่เหมือนอย่างที่วาดหวังไว้ แต่ก็ขอให้ได้พูดกันต่อหน้า ได้เห็นแววตาที่ครั้งหนึ่งเคยมีเอื้ออาทรต่อกัน จนถึงขนาดอยากอยู่ด้วยกัน เป็นคู่ชีวิตไปจนแก่เฒ่า...

      แต่สุท้าย ก็เป็นแค่ฝัน ของหัวใจใบไม้ ผู้หญิงอารมณ์อ่อนไหว

       ซึ่งต้องแยกให้ออกว่า ความจริง คือ สิ่งที่เป็นอยู่ ไม่มีอะไรมากมายไปกว่า วันสุดท้ายที่มีเสียงตามสายมาบอกว่า ต้องรับผิดชอบชีวิตใครอีกคน

     ขณะที่ความฝัน คือ ภาพสวยงามที่เรายังสามารถเคียงข้างกันอยู่ตลอดเวลาทั้งความคิด ความรู้สึก และความเป็นอยู่...

      สุดท้าย ความฝัน ก็คือ ความฝัน เมื่อฉันเลือกที่จะอยู่กับความเป็นจริง

      ฉันไม่ได้มีโอกาสได้พูดคำว่า ล่าก่อน...เพราะอะไรน่ะหรือ เพราะความอ่อนแอมั้ง ฉันกล้าที่จะพูด แต่อีกคนไม่กล้าแม้แต่จะให้ฉันได้กล่าวคำพูดนี้ด้วยตัวเอง ก็คงไม่ประโยชน์อะไร....

       .....................

       ก่อนวันเกิดเขา ฉันพยายามกอบเก็บความฝันที่แหว่งวิ่น กระจัดกระจาย ของตัวเอง ให้ได้มากที่สุด และพยายามใช้เป็นแรงกระตุ้นให้ผู้หญิงช่างฝันอย่างฉัน กล้าที่จะลุกขึ้นมาฝันอีกครั้ง แม้จะเป็นฝันที่วิ่น แหว่ง และไม่กล้าฝันได้เต็มร้อยเหมือนที่เคยเป็น หรือ เคยมี แต่ก็ดีใจที่ฉันรู้จักที่จะวาดฝันขึ้นมาด้วยตัวเองอีก(ครั้ง)....

       เมื่อสองวันก่อน คือ วันเกิดของเขา....ไม่มีสัญญาณใด ๆ ตอบรับจาก... ฉัน ผู้หญิงช่างฝันคนนี้ 

     เขาคงรับรู้สัญญาณนี้ได้เองว่า ฝันที่ฉันเคยมีร่วมกับเขานั้น ไม่มีอีกแล้ว...

      ฉันกำลังสร้างฝันใหม่  ด้วยตัวเอง โดยที่ไม่มีแม้แต่เงาของเขาอยู่ในฝันสีสวยของฉันอีก(ต่อไป)...

     เหมือนเป็นการยอมรับอยู่ในที หรือ อาจจะเป็นการโล่งใจก็ได้ ที่ไม่มีความเป็น"เรา" รบกวนความรู้สึกให้เขารู้สึกผิดอีกต่อไป ทั้งที่ฉันเองก็ไม่เคยเอื้อนเอ่ย หรือ กล่าวโทษให้ต้องเสียใจ แต่ฉันรู้ว่า ความรู้สึก "ผิด" ไม่เคยจางหายไปจากความรู้สึกเขา นับแต่เกิดเรื่อง

     และสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนี้ เหมือนเป็นการยอมรับความจริงอยู่ในทีว่า ตลอดชีวิตนี้ ระหว่างฉันกับเขา ไม่สามารถใช้คำว่า "เรา" ได้อีกตลอดชีวิต

     ไม่เสียใจเลย....นี่คือ สิ่งที่อยากบอก ถ้าได้มีโอกาส.... 

      "ขอบคุณ" ด้วยซ้ำ ที่ทำให้ฉันได้มีวันนี้ วันที่เข้มแข็ง และมีความสุขกับชีวิตจริงและฝันใหม่สีชมพูสดสวย... 


Plays: 877 | Jiggs: 18 | Comments: 0

โดย gypsy

 

กลับไปที่ www.oknation.net