วันที่ ศุกร์ พฤษภาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ระบบการเมืองที่ปรารถนา..........โดยอาจารย์ลิขิต ธีรเวคิน


ระบบการเมืองการปกครองที่พึงประสงค์จะต้องมีคุณลักษณะ 5 ประการดังต่อไปนี้ คือ
       
       ประการแรก ระบบนั้นจะต้องเป็นระบบที่ใช้หลักกฎหมายในการปกครองบริหาร เพื่อให้เกิดความสงบเรียบร้อยและเป็นธรรม ที่เรียกว่า หลักนิติธรรม (the rule of law) สังคมใดก็ตามที่ไม่ใช้หลักนิติธรรมในการปกครองบริหารก็จะกลายเป็นหลักที่ใช้กฎหมายเป็นเครื่องมือ ที่เรียกว่า หลักนิติกลวิธี (the rule by law) และบางครั้งเมื่อไม่มีกฎหมายก็ใช้การวินิจฉัยตามอำเภอใจ ก็จะเป็นการปกครองโดยใช้คนเป็นหลัก (the rule by men) ซึ่งไม่สามารถมีความคงเส้นคงวา มีความเที่ยงตรงได้ นิติรัฐหรือหลักนิติธรรมจึงเป็นคุณสมบัติข้อที่หนึ่งของสังคมการเมืองที่พึงประสงค์
       
       ประการที่สอง ระบบการเมืองรวมทั้งผู้ดำรงตำแหน่งการเมือง อันได้แก่ผู้ใช้อำนาจรัฐจะต้องเป็นผู้ที่มีความชอบธรรมทางการเมือง (political legitimacy) ซึ่งได้แก่การเข้าสู่ตำแหน่งอำนาจตามกติกาของระบบการเมือง และระบบการเมืองนั้นก็เป็นที่ยอมรับของคนส่วนใหญ่ในสังคม แต่ที่สำคัญผู้ใช้อำนาจรัฐจะต้องมีผลงานในการแก้ปัญหา ในการใช้ทรัพยากรอย่างมีเหตุมีผล เพื่อการพัฒนาสังคมให้เกิดประโยชน์ต่อคนส่วนใหญ่ หรือกล่าวอีกนัยหนึ่งมีประสิทธิภาพประสิทธิผลในการใช้ทรัพยากร เมื่อเป็นเช่นนี้การรับคนเข้ามาทำงานในองค์กรที่เป็นภาครัฐก็ดี ในภาคการเมืองก็ดี จะต้องมุ่งเน้นที่คุณสมบัติคือความรู้ความสามารถ หรือที่เรียกว่าระบบคุณธรรม คือการปกครองบ้านเมืองโดยใช้ระบบคุณธรรม หรือคนที่มีความรู้เป็นหลัก (meritocracy)
       
       ประการที่สาม ภายใต้สังคมการเมืองดังกล่าวนั้นจะต้องมีความยุติธรรมเกิดขึ้นในสังคม ที่สำคัญที่สุดเมื่อมีความขัดแย้งเกิดขึ้นจะต้องมีกระบวนการยุติธรรมที่ดำเนินตามหลักสากล ทำให้ผู้เสียหายได้รับการชดเชยอย่างเป็นธรรม นอกจากนั้นความยุติธรรมในสังคมยังหมายถึงการมีระบบการแจกแจงรายได้ที่เป็นธรรมและสมเหตุสมผล ไม่ปล่อยให้เกิดความเหลื่อมล้ำโดยมีช่องว่างระหว่างคนรวยคนจนมากเกินไป นอกเหนือจากนี้การใช้งบประมาณจะต้องเป็นไปตามหลักวิชาการและยุติธรรม ไม่กระจุกอยู่เพียงส่วนใดส่วนหนึ่งของประเทศจนทำให้เกิดความเหลื่อมล้ำในการพัฒนาระหว่างภูมิภาคต่างๆ และนี่คือสังคมการเมืองที่พึงประสงค์
       
       ประการที่สี่ สังคมการเมืองที่พึงประสงค์นั้นผู้นำจะต้องมีจริยธรรม แต่ถ้าจะให้ดีกว่านั้นจะต้องมีอุดมการณ์ที่เสียสละเพื่อชาติและสังคม ไม่มุ่งเน้นผลประโยชน์ส่วนตัว ละอายต่อการกระทำผิดกฎหมาย ไม่ลุแก่อำนาจ ไม่ฉ้อราษฎร์บังหลวง ส่งเสริมให้เกิดการพัฒนาประเทศเพื่อประโยชน์ของส่วนต่างๆ ในประเทศชาติ ไม่ใช่มุ่งเน้นเฉพาะพื้นที่ที่ตนต้องการคะแนนเสียงจากการเลือกตั้ง ผู้นำต้องมีจริยธรรม ศีลธรรม และเป็นแบบอย่างของผู้ปกครองบริหารที่ดี
       
       ประการที่ห้า ประชาชนในสังคมการเมืองนั้นต้องมีโอกาสในการมีส่วนร่วมทางการเมือง อาจจะเรียกอย่างหลวมๆ โดยศัพท์ที่แต่งขึ้นมาใหม่ว่าจะต้องมีประชาธรรม กล่าวคือ ส่วนที่ประชาชนจะมีบทบาทในการเกี่ยวข้องกับกระบวนการทางการเมืองและการตัดสินนโยบาย คำว่าประชาธรรมนี้อาจจะมีความหมายที่แตกต่างจากการใช้โดยทั่วๆ ไป เฉพาะในที่นี้ประชาธรรมหมายถึงการมีส่วนร่วมของประชาชนในกระบวนการทางการเมืองและการพัฒนาสังคม

โดย จงเจริญ

 

กลับไปที่ www.oknation.net