วันที่ พุธ เมษายน 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เหตุเกิดที่บายพาส


เมื่อหลายปีก่อน...ท่ามกลางอากาศที่ร้อนระอุในขณะนั้น บก.ผมโทรศัพท์มาบอกว่ามีเหตุรถทัวร์คว่ำบนถนนเลี่ยงเมืองขอนแก่น ให้รีบออกไปทำข่าวด่วน

ทันทีที่บก.วางสาย ผมก็ยกหูโทรศัพท์กด 191 เพื่อสอบถามเหตุเบื้องต้น และบี้งมอเตอร์ไซค์คู่กายออกไปที่เกิดเหตุทันที หลัง191 บอกพิกัดจุดเกิดเหตุที่ชัดเจน

"วี๋ ว๋อ ๆ " เสียงไซเรนรถกู้ภัยแผดร้องสวนทางกับผมขณะที่กำลังรีบเร่งไปยังที่เกิดเหตุ

"ทันป่าววะ" ผมคิดในใจพร้อมเร่งเครื่องให้เร็วขึ้น

"วี๋ ว๋อ ๆ" เสียงไซเรนจากรถโรงพยาบาลแผดร้องสวนทางมาอีกคัน ยิ่งทำให้ผมบิดคันเร่งให้เร็วกว่าเดิมกลัวว่าจะไปถ่ายรูปในจุดเกิดเหตุไม่ทัน

"ซวยแน่กรู"ผมสบถออกมาเบา

"วี๋ ว๋อ ๆ  "อีกคันแล้วที่รถพยาบาลวิ่งสวนทางผม

"คงมีคนเจ็บเพียบแน่"ผมคิดคนเดียว ก่อนบิดรถไปยังกะบินเหมือนนก

หลังจากที่ใช้เวลาเดินทางมาจุดเกิดเหตุประมาณ 20 - 30 นาที ก็ถึงจุดที่รถทัวร์คว่ำ มีรถกู้ภัยจอดแรงรายข้างถนนหลายคัน พี่เจ้าหน้าที่ตำรวจคอยบริการให้ความสะดวกอย่างขันแข็ง

ผมจอดมอเตอร์ไซค์ ห่างจุดเกิดเหตุประมาณ 50 เมตร ก่อนกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปที่เกิดเหตุ ขณะผ่านเจ้าหน้าที่ตำรวจ ผมก็ร้องถามขึ้นว่า "งัยพี่ บาดเจ็บกี่คัน ตายเยอะมั้ย"ผมถามไปพร้อมยืนรอฟังคำตอบ

เจ้าหน้าที่ตำรวจคนที่ผมถามหันมาหาผมช้า ๆ พร้อมกับส่งยิ้มให้ผมอย่างมีเลศนัยและตอบว่า"ไม่มีไรหรอกน้อง เขาแค่ซ้อมกู้ภัยกันเฉย ๆ "พี่ตำรวจตอบ

"แม่งเอ๊ยยย"ผมตบหมวกกันน๊อคบนหัวก่อนขับรถกลับออฟฟิศไปทันที

 คุณเอ๊ยผมอายแทบซุกแผ่นดินหนี 

แต่ก่อนที่ผมจะถึงออฟฟิศ ผมก็ยิ้มออกมาอย่างสะใจ เพราะเบื้องหน้าผมเห็นรถนักข่าวหลายช่องหลายฉบับกำลังวิ่งสวนทางผมไป หึ ๆ  คงรีบไปทำข่าวรถทัวร์คว่ำแน่นอน

"คนตาย คนเจ็บเพียบ รีบไปทำข่าวเลยนะพวก"ผมบอกพวกเขาในใจก่อนขับรถกินลมอย่างใจเย็น และอมยิ้มตลอดทาง

.........

โดย thetiggs

 

กลับไปที่ www.oknation.net