วันที่ ศุกร์ มิถุนายน 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

หาดริ้นในวันที่พระจันทร์ไม่เต็มดวง


ไปเกาะพะงันตั้งใจจะไปกินข้าวเคล้าบรรยากาศที่หาดท้องนายปาน แต่ไม่ได้เป็นอย่างคิดเพราะแม่ครัวที่รีสอร์ทของ พี่ดำ ที่มีคนแนะนำเกิดลาพักพอดี พี่ดำเลยพาย้อนทางกลับเข้ามากินข้าวที่ร้านชื่อ น้องดาว ร้านอาหารเล็ก ๆ แต่มีหลากหลายเมนูที่ชวนอิ่มอร่อย เลือกรายการได้ปลาอินทรีชิ้นโตที่ทอดได้กรอบนอกนุ่มใน และยังคงความหวานสดของเนื้อ จนต้องขอเพิ่มอีกหนึ่ง แกงส้มปลาผักรวม และต้มยำทะเล ได้รสมือคนใต้ที่รสชาติเกินใจ กับยำสาหร่ายสดจากท้องทะเลไทย ความหิวทำให้ทุกคนเร่งลงมือสลายอาหารที่อยู่ตรงหน้าชนิดที่หมดแบบไม่ทันได้หยิบกล้องขึ้นมาถ่ายภาพ และต้องอิ่มซ้ำอีกครั้งกับน้ำใจของพี่ดำ ที่ขอเป็นผู้ให้อาหารมื้อนี้กับการรู้จักกันเป็นครั้งแรก

ไม่ได้กลับไปที่หาดท้องนายปานอีก กับคนที่มีเวลาอยู่แค่วันเดียวแต่ก็ยังอยากไปเที่ยวเกาะพะงัน ได้รับการแนะนำให้กินที่หนึ่งหาดแล้วไปนอนอีกที่หนึ่งหาด ซึ่งทั้งสองหาดควรจะต้องเป็นความสวยที่สุดของเกาะ จากหาดท้องนายปาน จุดหมายของการนอนและอาหารเย็นจึงย้ายไปอยู่ที่หาดริ้น หาดสวยน้ำทะเลใส ที่มองเห็นเกาะสมุยคอยให้ไปเยี่ยมเยือนอยู่เบื้องหน้า

 

ประสาคนที่มีเงินพกไปในกระเป๋าน้อยในช่วงที่กราฟค่าเงินเฟ้อกำลังพุ่งชี้ขึ้นสูง มีคนแนะนำให้อีกว่ารีสอร์ทแถวหาดริ้นใน ราคาสำหรับคนไทยตัวเลขจะไม่ถึงสี่ตัว แต่ถ้าไม่อยากคิดอะไรให้ยุ่งยาก ก็ให้ไปแวะถามหา น้องสุบิน ก็เลยยอมเป็นคนทำอะไรง่าย ๆ เลือกที่จะใช้วิธีถามหา แล้วก็ไม่ต้องคิดอะไรให้ยุ่งยากจริง ๆ รีสอร์ทของน้องสุบินอยู่ติดหาด ห้องมีแอร์มีน้ำอุ่นมีตู้เย็น แต่ไม่มีทีวี เพราะฝรั่งไม่ชอบเสียง แต่ตู้เย็นต้องมีไว้แช่เบียร์ ไปนอนที่นี่นอกจากจะเจอฝรั่ง คนที่เห็นหน้าตาแล้วแรกนึกว่าคนไทย แต่พอได้ทักทายถึงได้รู้ว่าถ้าไม่ขึ้นบนไปแถวเกาหลี ญี่ปุ่น ก็ลงใต้มาจากออสเตรเลีย

 

ครัวที่นี่ไม่ค่อยได้แสดงฝีมือทำอาหารจานสั่ง เพราะฝรั่งที่มาพักจะออกไปหากินตามร้านอาหารที่เปิดอยู่ตามชายหาด พอมีคนไทยหลงทางเข้ามาพัก แม่บ้านของน้องสุบินเลยต้องออกแรงเอง การออกแบบรายการอาหารเป็นความเห็นชอบร่วมกันระหว่างคนกินกับคนทำ ได้หน้าตาออกมาเป็นผัดหอยลายไทยที่ตัวใหญ่สดกำลังน่ากิน ผัดสะตอ ที่ได้สูตรต้องฝานหมูให้เป็นแผ่นบาง ๆ ใส่ไปด้วย มาทางใต้เคยสั่งผัดสะตออยู่หลายที่ ในจานจะไม่ค่อยได้เห็นสะตอเหมือน ๆ กันแบบนี้

 

ยำและต้มยำที่ต้องต่อคำท้ายว่าทะเล ความต่างของการมากินที่ทะเลก็คือความสดใหม่ของวัตถุดิบที่นำมาใช้ทำ ทั้งหน้าตาและรสชาติชวนให้ผู้บริโภคไม่ยอมเขินอายที่จะเก็บกวาดจานจนดูเกลี้ยง น้ำมือที่ว่าแน่นี้แล้วก็ยังไม่เทียบเท่าได้กับน้ำใจจากครอบครัวของน้องสุบินที่ได้รู้จักกันเป็นหนแรกนี้เช่นเดียวกัน ที่ให้ทั้งที่กิน ที่นอน และเอื้อเฟื้อพาหนะ เป็นมิตรภาพที่ได้จากการสานสร้างจากท่านอาจารย์สุเทพ แห่ง วท.สุราษฎร์ฯ ซึ่งขออนุญาตเอ่ยนามทุกท่านไว้แทนใจตรงนี้

 

หาดริ้น เป็นหาดที่ชื่อว่าสวยงามที่สุดของเกาะพะงัน จากความยาวร่วม 2 กม. ของชายหาดที่เป็นแนวโค้ง ที่อยู่ของหาดริ้นคือ หมู่ที่ 4 ต.บ้านใต้ อ.เกาะพะงัน อยู่ห่างจากท่าเรือท้องศาลาประมาณ 12 กม.

 

ความยาวของหาดริ้นถูกคั่นแบ่งไว้ด้วย พรุ  แล้วถูกเรียกแยกออกจากกันว่า หาดริ้นนอก และหาดริ้นใน ส่วนที่ได้ไปเดินสูดอากาศหลังอาหารอยู่นี้คือ หาดริ้นใน

 

มีคนอธิบายถึงคำว่า พรุ ให้ฟังว่า หมายถึงพื้นดินลุ่มที่มีน้ำขังอยู่ตลอด ข้างบนมีต้นไม้และพืชปกคลุม และทิ้งซากพรรณพืชที่ตายทับถมอยู่เป็นเวลานานหลายพันปี ดินข้างบนเลยดูแข็งแต่ข้างล่างเป็นหล่มเลน เพื่อให้ความรู้แน่นขึ้น ก็เลยเข้าไปตามหาความหมายจากพจนานุกรม ได้ความว่า (น.) ที่ลุ่มสนุ่น, บริเวณที่ลุ่มชื้นแฉะ มีสนุ่น คือ ซากผุพังของพืชพรรณทับถมอยู่มาก ได้ความหมายแล้วแทนที่จะจบแค่ พรุ คราวนี้เลยต้องไปตามหาความหมายของคำว่า สนุ่น ต่ออีก ได้ความมาว่า [สะหฺนุ่น] น. สวะหรือซากผุพังของพืชพรรณที่ซับซ้อนกันมาก ๆ ในบึงหรือหนองนํ้า สามารถเหยียบเดินไปได้

 

ทะเลแถวหาดริ้นในถึงน้ำทะเลใสหาดทรายจะขาว เหมาะกับการชื่นชมบรรยากาศ แต่ก็ไม่เหมาะกับการเล่นน้ำ เพราะผืนทรายใต้น้ำถูกแทรกซึมไว้ด้วยหินแหลมก้อนเล็ก ๆ ที่จะทำให้เกิดบาดแผลถ้าฝืนลงไปเดินด้วยเท้าเปล่า คงไม่ใช่เรื่องสนุกถ้าจะต้องห่อหุ้มเท้าไว้ทุกครั้งที่อยากจะลงไปเล่นน้ำทะเล

 

ยังโชคดีที่รีสอร์ทมีแพลมยางให้นอนใช้มือเป็นพายออกไปกลางผืนน้ำ ไม่งั้นก็คงจะไม่ได้มีโอกาสแหวกว่ายไปสัมผัสเห็นความใสของผืนน้ำ ที่สามารถมองทะลุลึกลงไปได้ถึงพื้นทราย

 

หาดริ้นนอกอยู่เลยลึกเข้าไปจากหาดริ้นใน ทั้งสองหาดเห็นแต่ชาวต่างชาติเดินจนเผลอหลุดคิดว่าได้ไปต่างประเทศ รีสอร์ทที่พักแถวนี้มีหลายแห่ง แต่ดูสิ่งก่อสร้างและการจัดแต่งสถานที่แล้วราคาก็คงสูงขึ้นตามสภาพ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นที่พักซึ่งอยู่ในพื้นที่ที่ถือได้ว่าได้รับความนิยมจากนักท่องเที่ยวมากที่สุดของเกาะพะงัน

 

ที่ดินที่ด้านหนึ่งติดถนน อีกด้านหนึ่งติดชายหาด ราคาซื้อขายกันทุกวันนี้คงเกินความสามารถที่จะไขว่คว้าของมนุษย์เงินเดือน ราคาห้องพักต่อคืนก็ต้องสอดรับราคาของที่ดินตามสมการของการลงทุนทางธุรกิจ

 

ราคาของที่พักที่หาดริ้น นอกจากจะมีราคากลางสัปดาห์ สุดสัปดาห์ และวันหยุดต่อเนื่องแล้ว ยังอาจมีราคาของวันฟูลมูน ที่สูงกว่าวันอื่น ๆ แต่ให้ราคาสูงแค่ไหนที่พักก็ยังเต็ม ไม่น่าเชื่อว่าเสน่ห์แห่งพระจันทร์เต็มดวงที่เกาะพะงันจะแรงถึงปานนี้

 

หาดริ้นที่เกาะพะงันเริ่มเป็นที่รู้จักกันแพร่หลายของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติตั้งแต่เมื่อยี่สิบปีก่อน เมื่อมีคนบ้างก็ว่าเป็นญี่ปุ่น บ้างก็ว่าเป็นฝรั่ง บ้างก็ว่ามานั่งอยู่คนเดียว บ้างก็ว่ามาเป็นคู่กับสาว ได้มานั่งชมพระจันทร์วันขึ้น 15 ค่ำ ที่หาดริ้นแห่งนี้ แล้วเก็บความประทับใจไปเขียนเป็นหนังสือ ยกให้ว่าหาดริ้นเป็นสถานที่หนึ่งในสามแห่งของโลก ที่ดูพระจันทร์เต็มดวงแล้วเห็นสวยงามที่สุด (ได้ยินเรื่องเล่าแล้ว ก็ยังนึกไม่ออกว่าอีก 2 แห่ง นั้นอยู่ที่ไหน) ตั้งแต่นั้นมาก็เลยมีนักท่องเที่ยวแห่แหนกันมาดูพระจันทร์เต็มดวงที่นี่ มากันเยอะเข้า ๆ ทุกที ก็เลยเกิดเป็นงานชุมนุมกันที่ชายหาด ที่เรียกว่า FULL MOON PARTY

 

มีคนมาเที่ยวเยอะแยะขนาดนี้ ร้านรวงต่าง ๆ ก็ตามติดเข้ามาจนกลายเป็นความหนาแน่น เมื่อราคาที่ดินแพงยิ่งกว่าราคาทองคำ พื้นที่ถนนก็เลยเหลือให้รถพอวิ่งร่วมกับคนเดิน

 

การไปเที่ยวที่หาดริ้นนอกจึงไม่เหมาะที่จะพกพารถยนต์ติดตัวไป เพราะนอกจากถนนจะแคบต้องคอยระวังคนเดินด้วยแล้ว ยังหาที่จอดได้ยาก มอเตอร์ไซค์จึงเป็นพาหนะที่ดูเหมือนจะเหมาะสมกับสภาพพื้นที่มากที่สุด

 

เมื่อความเจริญทางธุรกิจเข้ามาถึง ก็คงเป็นเรื่องธรรมดาที่ราคาอาหารการกินและค่าครองชีพแถวนี้จะมีสูงกว่าที่หาดอื่น ๆ อยู่บ้าง สำหรับคนที่ไม่ถนัดอาหารฝรั่งสารพัดสัญชาติ เมนูแบบไก่ย่าง-หมูปิ้งก็ยังพอมีให้ลิ้มลอง

เครื่องดื่มแอลกอฮอล์พร้อมมิกเซอร์ถูกจัดรวมลงถังไว้เพื่อความสะดวกในการเลือกซื้อ ราคามีความแตกต่างตามรสนิยมในรสชาติของเหล้า ไล่ระดับกันไปตั้งแต่แม่โขงที่ 120 บาท ไปจนถึงแจ๊คที่ 500 บาท

 

ชายหาดที่หาดริ้นนอกในวันที่พระจันทร์ไม่เต็มดวงจะดูเงียบเหงาไร้สิ่งเร้าใจ จนเหมือนกับชายหาดริมทะเลทั่ว ๆ ไป กลางวันนักท่องเที่ยวจะบางตาก่อนที่จะย้อนกลับมาตอนพลบค่ำ คนที่นี่จึงมักจะตื่นกลางคืนและพักผ่อนกันในตอนกลางวัน

  

ทะเลที่หาดริ้นนอกนี้เล่นน้ำได้ ผืนทรายชายหาดเนียนขาวชวนให้นอนอาบแดดสำหรับคนที่ชอบ นักท่องเที่ยวส่วนหนึ่งจะมาจับจองบรรยากาศก่อนวันงานฟูลมูน และหลังจากวันงานคือช่วงแห่งการพักผ่อนร่างกาย วันเวลาที่ถูกนักท่องเที่ยวเหล่านี้ใช้ไป คือเม็ดเงินที่เกิดขึ้นของที่นี่

 

วันงานฟูลมูนจะมีร้านค้ามาตั้งขายอาหารและเครื่องดื่มกันอยู่ตามแนวชายหาด แต่ละร้านก็มีการออกแบบให้ดูเป็นผับ หรือเป็นเธคที่มีท้องฟ้าเป็นหลังคา แต่ละร้านก็มีการเปิดเพลงให้นักเที่ยวได้ปลดปล่อยเต้นรำกันบนชายหาดอย่างสนุกสนานไร้ขีดจำกัด ท่ามกลางแสงจันทร์ที่สาดส่องลงมากระทบกับผิวพื้นน้ำทะเลและฟองคลื่น

 

ชายหาดที่เคยเหงาจะคืนกลับสู่ความครึกครื้นโดยไม่ต้องมีการนัดหมาย นักท่องเที่ยวที่ซุกตัวอยู่ตามชายหาดต่าง ๆ บนเกาะพะงัน จากเกาะเต่า จากเกาะสมุย และจากฝั่ง มีจุดหมายที่จะมารวมตัวกันที่ชายหาดแห่งนี้ เพื่อกิน ดื่ม และเต้นรำ

 

ชื่อหาดริ้นมีคนเล่าว่ามีที่มาจากเดิมที่พื้นที่แถบนี้จะมีแมลงตัวเล็ก ๆ ที่เรียกว่า ริ้น อยู่มาก คนที่ลงเล่นน้ำช่วงเย็น ๆ มักจะโดนกัดแล้วคันมาก ช่วงหลัง ๆ ไม่ค่อยมีแล้วไม่รู้ว่าเป็นเพราะความเจริญเข้ามามาก หรือแมลงตกใจอพยพย้ายหนีปาร์ตี้ไปหมด

  

หลังจากที่งานฟูลมูนกลายเป็นกระแสของรายได้ ก็เลยมีคนพยายามที่จะจัดปาร์ตี้ในคืนเดือนมืด BLACK MOON PARTY และคืนเดือนซีก HALF MOON PARTY ขึ้นที่เกาะพะงัน แต่ดูเหมือนเสน่ห์ยังไม่แรงพอที่จะดึงดูดผู้คนได้เหมือนกับคืนพระจันทร์เต็มดวง

 

หาดริ้นที่เป็นไปของวันนี้และหาดริ้นที่จะเป็นไปของวันหน้า คงไม่อาจพูดถึงแต่เรื่องราวของธรรมชาติได้เพียงลำพัง โดยที่จะลืมคิดถึงผลประโยชน์ทางธุรกิจและรายได้ที่เป็นลมหายใจของคนพื้นถิ่น การเปลี่ยนแปลงที่ไม่อาจหวลคืนกลับ ควรจะถูกบริหารจัดการหรือจะปล่อยวางให้เป็นไปตามยถากรรม

เศษซากจากคืนวันพระจันทร์เต็มดวงยังฝังรอยค้างอยู่บนผืนทรายเสมอ !!!

ชาร / 20 มิถุนายน 2551

โดย ชาร

 

กลับไปที่ www.oknation.net