วันที่ เสาร์ มิถุนายน 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

หัวใจนองน้ำตา..อาวรณ์ กี่หนาวกี่ร้อนมิบางเบา


เหมือนเจียมเหนียมเหนียมหนีบ              เบียดตัวลีบริมกำแพง

ชอนรากชำแรกแฝง                                             ฝนฤๅแล้งก็งอกงาม

ต้อยติ่งเตี้ยติดดิน                                               ใครจะหมิ่นคนจะหยาม

ดอกดวงสีม่วงคราม                                           ก็อวดหน้าสู้ฟ้าดิน

กลีบบางบัดเดี๋ยวโรย                                            ชั่วลมโบยก็ร่วงสิ้น

ฝักแตกเมล็ดบิน                                                 กระโดดไกลได้แพร่พันธุ์

งอกอีกแล้วโรยอีก                                    แล้วงอกอีกชั่วกัปกัลป์

ต่ำเตี้ยแค่ติ่งฝัน                                                  ไม่หวังสูงแต่อดทน

ต้อยติ่งอาจต้อยต่ำ                                             คนยืนค้ำบนหัวตน

ก้มมองทุกชั้นชน                                                 จึงเห็นเรามิใช่ฤๅ ฯ

 

โดย พิมบงกช

 

กลับไปที่ www.oknation.net