วันที่ ศุกร์ กรกฎาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

คำอุทรณ์ของลูกสาวคนที่8


กราบเท้าของแม่

       ตอนนี้แม่เป็นไงบ้างคะ อยู่บนโน้นสบายดีหรือเปล่า แม่คงเสียดายที่ไม่ได้อยู่ตรงนี้แล้วเพราะแม่รอมาจนเหนื่อย รอลูกๆกลับมาอยู่กับแม่ แม่รอที่จะได้เห็นลูกๆ ประสบความสำเร็จ ตอนที่แม่ยังอยู่ที่นี่เราทำได้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แม่คงจะผิดหวังใช่มั้ยคะ? ตอนนี้ลูกกลับมาแล้วค่ะแม่ กลับมาอยู่บ้านเรา แต่หนูไม่ได้อยู่บ้านใหญ่หรอกนะคะ แม่ก็รู้ว่าหนูอยู่ไม่ได้ หนูไปปลูกบ้านอยู่ใกล้ๆ พี่เพ็ง ตรงที่แม่พาหนูไปขุดดินปลูกหม่อน ไว้เลี้ยงไหม แม่จำได้ไหม? ตอนนั้นหนูจบ .3 แม่บอกว่าไม่ต้องเรียนต่อแล้ว ให้พี่สาว(อร) กับน้องแดงเรียน หนูก็ไม่ว่าอะไรนะคะแม่ เพราะหนูยอมรับว่าหนูเป็นขี้เกียจ แต่เพื่อนๆ และอาจารย์ที่โรงเรียนยังรอหนูอยู่นะ ถึงยังไงหนูก็ช่วยแม่ปลูกหม่อนตั้ง 5-6 วันแล้วกลับไปเรียนต่อ(จนได้) ทำไงได้หล่ะคะแม่ หนูเข้าใจจริงๆว่าแม่เหนื่อยกับภาระเลี้ยงดูพวกเรา หนูขอโทษที่ยังไม่ได้ทำหน้าที่ลูกที่ดีได้มากไปกว่านี้ แม่จากเราไปเร็วเหลือเกิน ทุกวันที่ 10 และ 25 ของทุกเดือน หมู่บ้านเรามีตลาดนัด หนูยังจำได้ว่าแม่ชอบไปเดินซื้อนู่น ซื้อนี่ ตามประสาคนแก่ หนูเสียใจที่หนูให้เงินแม่น้อยไปหรือเปล่า แม่พอใจมั้ยกับการได้ซื้อของเท่านั้น

     แม่คะหนูรู้ว่าไม่มีความหมายสำหรับการนึกถึงอดีต แต่หนูก็ดีใจนะคะที่ได้เกิดเป็นลูกของแม่ บางทีหนูนึกน้อยใจในความอยุติธรรมในครอบครัวเรา ก็เป็นบางครั้ง ที่สุดแล้วหนูก็เข้าใจว่าการมีพี่ๆน้องๆ 8 คนย่อมดีกว่าไม่มีใครเลย

    หนูขอโทษแม่ที่บางทีหนูคิดว่าแม่รักหนูไม่เท่ากับคนอื่นๆ แต่สิ่งที่หนูน่าจะพอใจมากที่สุดก็คือแม่กับพ่อคือผู้ให้ ชีวิต แม่เลี้ยงลูกมา 9คนได้ดีเหลือเกินค่ะ พวกเราไม่เคยขาดอะไรเลย แม่ทำงานหนักมาตลอดชีวิตแล้ว แม่คงอยากพักผ่อน หลับให้สบายนะคะแม่ หนูหวังว่าอยู่บนโน้นแม่คงมีครบทุกๆอย่าง หนูเห็นแม่ทำบุญมาตลอด ผลบุญต้องส่งผลให้แม่มีความสุขแน่ๆ เลย แม่คะหนูแค่อยากตำหนิแม่อย่างเดียว ว่าทำไมแม่ไม่รอหนูอีกสักหน่อย หนูกลับมาแล้วค่ะ..

คงไม่มีความหมายกับแม่(อีกแล้ว)ใช่มั้ยคะ?

โดย ลูกสาวชาวนา

 

กลับไปที่ www.oknation.net