วันที่ อาทิตย์ กรกฎาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

สุดดิน..


สุดดินคือถิ่นน้ำ เขตคามไทยสุดแนว         เราถอยไปไม่ได้

อีกแล้ว ผืนถิ่นสิ้นแนว ทะเลกว้างใหญ่         ชาติไทยในเก่า

กาล ถูกเขารานย่ำใจ         เคยเสียน้ำตามากเพียงไหน เสีย

เนื้อเลือดเท่าไร ชาวไทยจำได้ดี 
       

 เราถอยมาอยู่แสนไกล รวมเผ่าไทยอยู่อย่างเสรี         พระ

สยามทรงนำโชคดี ผืนดินถิ่นนี้คือแผ่นดินทอง         ไม่มีที่

แห่งไหน ให้ไทยไปจับจอง         เราถอยไปไม่ได้พี่น้อง

ใครคิดมาแย่งครอง ผองไทยจงสู้ตาย


ผมได้ยินเพลงนี้มาครั้งแรกเมื่อตอนเด็ก ทุกเช้าและเที่ยงทาง

โรงเรียนจะเปิดเพลงปลุกใจมากมายตามสาย ไม่ว่าจะศึกบาง

ระจัน,เราสู้,ต้นตระกูลไทย,อีกมากมายหลายเพลง  โดย

เฉพาะเพลงสุดดินนี้ เป็นเพลงที่ผมชื่นชอบมากที่สุด  และ

เป็นเพลงเดียวก็ว่าได้ที่ผมเคยนั่งร้องไห้เมื่อได้ฟัง

เรามีวิชาขับร้อง  ครูจะนำเพลงต่างๆมาให้ร้องกันในห้อง และ

ให้เด็กๆออกไปยืนหน้าชั้นเรียนเพื่อร้องเพลง สำหรับผมและ

เพื่อนๆแล้ว นอกจากเพลงลูกทุ่งร่วมสมัยในเวลานั้น  ก็เป็น

เพลงปลุกใจนี่แหละที่เราใช้เป็นเพลงเก็บคะแนน ผมได้รับการ

เคี่ยวเข็ญเรื่องร้องเพลงมาแต่เด็ก  ก็ยังแปลกใจว่าทำไมถึง

ทุกวันนี้ผมจึงยังร้องเพลงได้ไม่เป็นเพลง

ขวบปีนั้นการต่อสู้สงครามลัทธิความคิดทางการเมืองซ้ายกับ

ขวารุนแรงมาก พวกเราโดนปิดข้อมูลเรื่องนี้ไว้จากผู้ใหญ่ทุกๆ

ฝ่าย แม้แต่พ่อแม่ของพวกเราเองก็ไม่มีใครเอ่ยถึงให้ได้ฟัง มี

เพียงข่าวลือเรื่องราวของผีดิบดูดเลือดในป่าผาดำ ไม่ไกลจาก

เมือง ศพแล้วศพเล่าโดนผีเจาะเขี้ยวฝังลงที่ต้นคอ  แล้วดูด

เลือดเสียจนซากศพนั้นแห้งซีด พวกเรากลัวกันมาก คำขู่

เหล่านี้เป็นเบื้องต้นของการที่ผู้ใหญ่ห้ามเราออกจากบ้านใน

เวลากลางคืนอย่างได้ผล

ครั้นเมื่อเรียนรามฯ  นั่นเป็นครั้งแรกที่ได้ยินเพลงปฏิวัติของ

พคท.  พรรคการเมืองต่างๆเปิดกระจายเสียงตามลำโพง ผม

เดินดูตามแผงเทปคาสเส็ทหน้ารามฯทุกแผง เพื่อหาวงเฮฟวี่

เมทัลมาฟังตามวัย เจออัลบั้มปกหน้าตาแปลกๆ ชื่อวงและชื่อ

เพลงแปลกๆ ซื้อมาเปิดฟังก็ต้องตกใจไปกับเนื้อหา แต่เสน่ห์

ของมันก็ลึกล้ำเหลือเกิน ไม่นานผมก็กวาดหามาฟังจนครบ

ทุกวงที่มีจำหน่ายหน้ารามฯ อีกทั้งดั้นด้นโหนรถเมล์ไปร้าน

น้องท่าพระจันทร์ ได้มาอีกกระบุงเกวียน

หวนรำลึกไปถึงสมัยมัธยมต้นอีกครั้ง  คอลัมน์หนึ่งใน นสพ.

ไทยรัฐมีการแปลงเพลงปลุกใจออกมาให้อ่าน โดยเฉพาะ

เพลงหนักเตียงนอน ที่แปลงล้อจากเพลงหนักแผ่นดิน 

ระหว่างเพลงปลุกใจกับปลุกระดม  ผมพยายามอย่างยิ่งที่จะ

ค้นหาความหมายที่แตกต่างของมัน ผมฟังเพลงปฏิวัติอย่าง

หนักหน่วง เปิดฟังเบาๆไม่ให้พ่อแม่ได้ยิน แต่ดังพอที่จะให้คน

เดินผ่านแว่วหู

ความสนใจเรื่องเพลงของผมซาๆลงไป หลังจากที่Mr.Big

ออกอัลบั้มแรก  กระนั้นก็ตาม  เพลงสุดดินกลับยังก้องอยู่ใน

ความรู้สึกเสมอมา


การชุมนุมของ พธม. ที่เกิดขึ้นครั้งนี้  ไม่น่าเชื่อว่าผมจะได้ยิน

เพลงปลุกใจเก่าๆเหล่านี้อีกครั้ง ผมมองปรากฏการณ์นี้อย่าง

ระคนสงสัย มีความสงสัยเต็มไปหมดทั้งฟากฝั่ง พธม.และ

นปก.+รัฐบาล

บรรยากาศมันเวียนย้อนกลับไปยุคเดือนตุลาแท้ๆ  เพียงแต่รูป

แบบและตัวละครมันเปลี่ยนแปลงจับขั้วแตกต่างกันไปจากเดิม

ผมได้ฟังได้ยินเพลงปลุกใจอีกครั้ง  เมื่อเวลาผ่านมาเกือบ 30

ปี!

โดย หมี่เป็ดสิวะ!

 

กลับไปที่ www.oknation.net