วันที่ จันทร์ กรกฎาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เมื่อฉันมีนัด ที่ Ad Maker


"ไปมั๊ย" 

"ไปดิ คืนนี้เลย"                 

ฉันตอบกลับโดยแทบไม่ต้องคิด  เมื่อเพื่อนมาเล่าให้ฟังถึงร้านอาหารที่เคยเลื่ยงชื่อแถวหลังสวน "Ad Maker"  แต่ที่ฉันติดใจน่าจะเป็นคำบอกเล่าที่ว่า "ดนตรีเพราะดี  มีโฟล์ค แล้วก็มีแบบเป็นวงร็อคๆๆ"  อ่ะ...ใช่ดิย่อมถูกใจคอร็อคอย่างฉัน ที่สำคัญ ออกมาอยู่แถว บางนา-ตราด กม.8

" เฮ้ย  ไม่ได้  ไปวันศุกร์ซิ" คนชวนปฏิเสธพัลวัน

"โห อีกตั้ง 4 วัน  แต่ก็ด่ะ  อย่าลืมชวนเจ้ามือไปด้วยนะ"  คริ คริ คริ  ตบท้ายด้วยน้ำเสียงแม่มดตัวเล็กๆ



ศุกร์ที่ 4 กค.ที่ผ่านมาของฉัน เลยไปเตร็ดเตร่ อยู่หัวถนนวงแหวนรอบนอกฝั่งตะวันออก  เลยถนนบางนา-ตราด กม.8 ไปนิดเดียว พอเลี้ยวเข้าวงแหวนก็ต้องรีบชะลอ เพราะตอนนี้กำลังทำถนน เลยปิดทางที่เคยใช้เข้าอ่อนนุช เพราะงั้นขืนขับเลยหล่ะก็ ต้องไปอีกยาวไกลๆ ๆ

"ไม่น่าเชื่อทำไมมาตรงนี้ถึงเงี๊ยบเงียบ  .... แถวหลังสวนหล่ะ"
"นู่นไง มีป้ายบอกข้างทางด้วย  เมื่อก่อนไม่เห็นมีเลย"  ป๋มก็พูดไปเรื่อย  จนกระทั่งถึงร้าน ซึ่งเลี้ยวเข้าวงแหวนตะวันออกนิดเดียว ก็จะมีทางเบี่ยงออกคู่ขนาน ร้านก็อยู่ตรงที่เลี้ยวนั้นเลย  ... ถ้าไม่ปิดทำทาง ก็เลี้ยวจากบางนา-ตราดเข้าช่องคู่ขนานที่ไปอ่อนนุช 

 "วันนี้ร้านเงียบจัง"  มีรถจอดอยู่ไม่ถึง 10 กว่าคัน ลานจอดรถว่างกว่าครึ่ง
แต่ไปครั้งที่ 2 รู้สึกว่าจะมีขึ้นเยอะกว่าเดิมอีกหน่อยนึง


      

   เสียงกีตาร์อะคูสติก สอดรับกับเสียงร้องนุ่มๆ แทรกเข้ามาในความรู้สึก ทันที ที่ย่างก้าวเข้าไปในร้าน  
 

     "บรรยากาศดีเนอะ โปร่งๆ ดี" ป๋มตื่นตาตื่นใจ เมื่อเข้าไปในร้าน  ที่ตกแต่งออกโทนสีขาว เพดานสูง  ดูสะอาดตา 

     เราเดินเลือกโต๊ะไปมา ตรงไหนดี  ถึงจะไม่ต้องเอี้ยวตัวจนปวดคอ  หรือไม่ก็ไม่ต้องมานั่งข้างเดียวกัน เป็นคู่ตุนาหงัน ให้คนขำเล่น  

      แล้วเราก็ได้โต๊ะที่ไม่ไกลจากเวที ที่สำคัญ หันข้างให้เวทีเท่าเทียมกันซะเลย

    


                                    


                                    มุมด้านหน้าเวที  วันนี้ยังว่าง


               หรือมุมด้านข้าง ก็จัดแต่งด้วยรูปภาพ ... ดูสวยงาม


                                     

  วันนั้นด้วยความหิว ไปกัน 2 คนแต่ก็สั่งอาหารซะเต็มโต๊ะ   แล้วป๋มก็ติดใจ "ยำตะไคร้" ที่มีใบชะพู มาเป็นผักแกล้ม "ต้มโคร้งปลาสลิดทอดกรอบ" กะ "ส้มตำ" ก็รสชาติเด็ดขาด   

 และที่ไม่พลาด ก็เมนูโปรดของป๋ม 
ในรูปนี่แหล่ะ


     

เพื่อนอีกกลุ่มที่ไปเจอที่นั่น ตอนนี้มาร่วมโต๊ะด้วยกัน  เรื่องเล่า เรื่องราวต่างๆ ทยอยพูดคุยบนโต๊ะมื้อค่ำนี้ คลอไปด้วยเสียงเพลงนุ่ม ๆ ไม่อึกทึกจนคุยกันไม่รู้เรื่องเหมือนกับผับในเมือง ว่าแล้วก็ชวนให้นึกถึงหลายๆ ร้าน ที่เคยแวะเวียนไปหลังสวน ....  

ถนนสายกลางคืน บางทีก็ทอดยาว ทำให้เราก้าวเดินไปด้วยความไม่เข้าใจ และไม่มั่นใจ หากแต่บางครั้งก็เย้ายวน จนอดใจไม่ได้ ที่จะไม่ก้าวเข้าไปค้นหา

The long and winding road that leads to your door,
Will never disappear,
I've seen that road before It always leads me here,
Leads me to your door.

The wild and windy night the rain washed away,
Has left a pool of tears crying for the day.
Why leave me standing here, let me know the way

Many times I've been alone and many times I've cried
Anyway you'll never know the many ways I've tried, but
Still they lead me back to the long and winding road
You left me standing here a long, long time ago
Don't leave me waiting here, lead me to you door


เสียงร้องนุ่มละไม กับเสียงกีตาร์อะคูสติก บาดลึกในอารมณ์ยามดึก "Long and winding road"  ที่มาในเวอร์ชั่นของนักร้องแห่ง Ad Maker ที่ป๋มมักนึกเสมอว่า ถ้าอยากฟังเพลงต้นตำรับ ก็เปิดแผ่นฟัง แต่ถ้าอยากดื่มด่ำบรรยากาศ ควรมาฟังนักร้อง ร้องสดๆ จะดีกว่า  ....แต่ต้องร้องดีด้วยนะ  

เพลงนี้ เพื่อนป๋มไป 2 ครั้ง ก็ขอ 2 ครั้งเลยทีเดียว ก็ดูเหมือนแนวเพลง The beatle จะเป็นที่ถนัดของนักร้องท่านนี้กระมัง  หากแต่เพลงอื่นก็ร้อยเรียงออกมาให้ได้ฟังอย่างมีอรรถรสไม่แพ้กัน  


ตามมาด้วยเสียงนุ่มๆ หนัก ๆ สไตล์บลู  โอวววว ร้องเพลง ของ Tracy Chapman  ที่ป๋มชอบด้วย 
แล้วป๋มก็ชอบ "You've got a friend" ในลีลาของหนุ่มคนนี้มากมาย 

ใช่ขอรับ "คุณยังมีเพื่อน" บทเพลงเนื้อหาดีๆ ที่บางครั้งป๋มเองก็ยังขำขำกับตัวเอง เพราะหาเพื่อนกิน(เหล้า) ไม่ค่อยจะได้  เพราะพอเพื่อว่าง ไอ้เรารึก็ดันไปไม่ได้  หรือพอเราว่าง เพื่อนก็ดันไม่ว่างกันซะงั้น

"เฮ้ยคุณ เราว่ากลับไปเราจะเขียนถึงดนตรี และนักร้องที่นี่ดีกว่า"  ป๋มหารือกับเพื่อน
"ดี ดี เอาดิ  คนจะได้มากันเยอะๆ  ร้านจะได้อยู่กับเราแถวนี้นาน ๆ " เพื่อนรีบหนุนเต็มที่  

แล้วก็ทำให้ป่มพกกล้องคู่ใจไปอีกครั้งในวันศุกร์ถัดมา พร้อมกับเจอหนุ่มหญ่ายในโอเคเนชั่น ที่ไปก่อนหน้า  แล้วเราก็ได้มานั่งฟังเพลงด้วยกัน ส่วนป๋มก็ง่วนกับการถ่ายรูป  ทำเอาอดกินเฟรนช์ฟราย ที่สั่งไป แบบว่าหันมาอีกที หายว๊าบบไปกับตา ... ดู ดู๊ ดู เธอทำ !!

อีกหนึ่งเด็ด เห็นจะเป็นลีลา และน้ำเสียงของนักร้องคนนี้เลย "อุ๊ หฤทัย"  สข.สาว เจ้าของค่ายมวย  ที่ตอนแรกป๋มเห็นก็อึ้งๆ ว่าใช่เหรอ  ก็ตัวจริงอ่ะดูสบายๆ น่ารักกว่าที่ป๋มเห็นตามสื่อเยอะ จนตอนแรกไม่อยากจะเชื่อ  จนเจ้าตัวแทนตัวว่า "อุ๊" นั่นแหล่ะ

  

น้ำเสียงร้องที่บาดลึกอารมณ์ ยิ่งทำให้บรรยากาศการร่ำสุราของป๋ม ไหลรื่น แก้วแล้ว แก้วเล่า

เพลงแล้วเพลงเล่า ถ่ายทอดออกมาด้วยน้ำเสียงทรงพลัง

ไม่ว่าจะเพลง "You are beautiful"  
"No woman no cry" หรือเพลง Over the rainbow 
หรือจะเพลง ....., ....., ...... 

หรือจะเพลงไทย ที่ร้องปิดท้าย แน่นอนเพลงเอกสมัย"เปเปอร์แจม" คนไม่รักดี หรือจะเพลงทะเลใจ, ยิ่งสูงยิ่งหนาว ถ่ายทอดออกมาได้อย่างหนักแน่น

คืนนี้...ไม่ต้องเชิญจันทร์เจ้ามาร่ำสุรา 
คืนนี้...ไม่ต้องมีจันทรามาร่ายรำ
คืนนี้...ไม่เสียดายที่มานั่งดื่มด่ำ
ฟังลำนำขับกล่อมเป็น...ดนตรี

ป๋มผู้ซึ่งชื่นชอบบรรยากาศของการร่ำสุรา ไพล่ไปนึกถึงคำโกวเล้ง ที่ว่า "ร่ำสุรากับสหายที่รู้ใจ ร้อยจอกพันจอกมิมีเมา"  แต่ที่นี่ต้องเติมบรรยากาศ และดนตรีที่ถูกใจเข้าไปด้วย .... สุดยอดขอรับ

 
 

ถ้าอยากรู้เรื่องคุณอุ๊มากกว่านี้ ก็แวะอ่านเรื่องราวของผู้หญิงเก่งคนนี้ได้ที่นี่เลยฮับ   http://www.oknation.net/blog/nity/2007/07/31/entry-2  
คุณ Nity ไปสัมภาษณ์ลงเนชั่นสุดสัปดาห์แบบเต็มอิ่ม 
 

 


ปิดท้ายรอบดึกวันนี้ คึกคัก กระฉับกระเฉงด้วยวง  Big Boy มาแบบร็อค รุ่นคุณพ่อ ที่ป๋มช๊อบ ชอบ
 

ชื่อวงทำให้ป๋มนึกถึงเพื่อน ที่มีพี่ชื่อ สาว กับหนุ่ม ที่ป๋มมักชอบแซวกะเพื่อนว่า"ถ้าแก่ไป ลูกหลานยังจะเรียก ยายสาว  หรือ ปู่หนุ่ม เท่ห์ดีเนอะ" 

Big Boy ก็คงเหมือนเด็กชายที่เติบโตขึ้นทุกวันด้วยฝีไม้ลายมือ และ ....แน่นอน อายุด้วยแหล่ะ(มั้ง) 
 

 

มั่นใจทุกลีลาที่กรีดสาย .... เสียแต่ไม่ยอมเล่นเพลง Don't Cry ของ Gun N Roses ให้ป๋มฟังซะที   แต่แน่นอน เพลงของ E.T.C. เค้าเล่นได้ โดยเฉพาะ Last train to London. 

อย่าแปลกใจทำไมป๋มรู้จักเพลงรุ่นพ่อ  ก็แหมมม.... ทั้งพ่อ ทั้งพี่ชาย พี่สาว ฟังกันทั้งบ้าน แล้วป๋มจะไม่ฟังไงได้ไง ....ว่ามะ

อีกอย่าง วิกกี้ว่าดนตรียุคนั้น มีความชัดเจนในตัวเอง เป็นยุคแห่งการเริ่มต้น ยุคแห่งการแสวงหา ยุคที่มีการผสมผสาน ... และลงท้ายด้วยยุคแห่งการเปลี่ยนแปลง  แต่วงพี่บิ๊กบอยมาเล่นดึก ปิดท้ายส่งความมันส์ก่อนเข้านอน

พี่คร๊าบบบ เสียงดีเจงๆ ขอร๊าบ 

Black Magic Man ร้องเพลง Black Magic Woman 


ในวงยังมีนักร้องสาว เสียงเข้มอีกคน ชื่อ"น้องจอย" Dancing Queen พอเธอขึ้นร้องเท่านั้นแหล่ะ  เรียกให้หลายคนแข้งขาขยับ  อยากออกไปวาดลวดลาย  เรียกว่า มันๆ ฮาๆ สบายอารมณ์ แบบกันเอ๊ง กันเอง



ยิ่งดึก  ยิ่งเหลือคนคอเดียวกัน  ที่แค่มองตาก็รู้ใจ ขนาดออกไปแดนซ์ด้วยกันได้ไม่เคอะเขิน  กับดนตรีมันๆ ที่ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปกี่ปีต่อกี่ปี แต่ ....  Rock and Disco never die.

แม้ราตรีนี้จะอีกยาวไกล แต่สุดท้ายก็ต้องปิดตามเวลา ทุกวัน ทุกคืน หมุนไปเป็นวัฏจักร
แต่โต๊ะตัวนี้ ....ยังว่าง รอเพื่อนๆ อยู่ ที่ Ad Maker โค้งบางนา-ตราด กม.8 เข้าวงแหวนนะขอร๊าบ
แล้วเราจะได้ฟังดนตรีขับกล่อมด้วยกัน  ... ในยามที่ป๋มว่างเว้นจากการแบกเป้เข้าป่า

บันทึก : ตั้งแต่วันที่ 7 ยัน 14 กค.51 

โดย vickie

 

กลับไปที่ www.oknation.net