วันที่ เสาร์ กรกฎาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

หลักการแห่งบูชิโด


                   ผมไม่ได้อัพบลอคมาหลายวันมาก พอดีคุณเรือรบมาปลุกผมจากการหลับไหล ผมเลยถือเป็นโอกาสอันดีที่จะเขียนบทความอีกชิ้นรับใช้เพื่อน ๆ ที่บลอคนี้อีกครั้ง ช่วงนี้เป็นห้วงช่วงเวลาแห่งหน้าร้อนอันแสนหวานของ หนุ่มสาวชาวปลาดิบ ที่หลาย ๆ คู่และกลุ่มก้วน จะเดินทางไปทะเลใกล้บ้าน และที่แน่ๆ  หาดที่ดังอันดับต้น ๆ ของที่นี่มใกล้โตเกียว ก็ไม่พ้นหาดที่ผมออกไปทำงานทุกวันตอนนี้ หาดที่ว่าผมได้ไปทำงานมาเมื่อปีที่แล้วด้วยครับ  หาดโชนัน บีชครับ ใกล้ ๆ คามาคูระ แค่เอื่อมเท่านั้น ถีบจักรยานลัดเลาะไปแบบสบาย ๆ ไม่เกิน สี่สิบนาทีก้อจะได้เจอกับโดบุทซึ หรือ พระใหญ่ ที่ดังที่สุดในญี่ปุ่นนี่และครับ มีภาพตาม ทีวี และโปสการ์ดเพียบครับ

                ครับเหตุที่ผมกลับมาทำงานที่ทะเลอีกครั้งเนื่องจากผมได้ลาออกจากงานเก่าทั่งที่นายผมร้องขอว่าอย่าออกเลย เพราะขาดคน หาคนมาแทนไม่ได้ ซึ่งผลกระทบที่ตามมา คือ คุณป้า แสนดีที่เคยฝากงานเก่าให้ผมโกรธผมอย่างแรง เพราะท่านบอกผมว่า คนญี่ปุ่น ที่เป็นผู้ชาย ไม่เปลี่ยนงาน เหมือนผู้หญิง ทำที่ใหนก็ทำกันจนตายไปข้าง ป้าพยายามจะบี้ให้ผมอยู่ต่อไปให้นานที่สุด ผมจนปัญญาที่จะเอาหลักการ แบบที่คนญี่ปุ่น ใช้กันมานาน ตั้งแต่สมัยซามูไรมาใช้ หลักบูชิโด บูชานาย รับใช้ บริษัทที่เริ่มงานกันจนตายไปข้าง ที่แน่ ๆ คือ ผมเป็นคนต่างชาติ ดังนั้นผมไม้ได้สิทธิ์อะไรมกามาย และ ดีพอที่จะทำให้อยู่อย่างมีความสุขผมเลยลาออกไงครับ  ผมอธิบายป้าที่เคารพอยู่นาน จนแกเข้าใจและบอกจะไม่บี้หรือกดดันผมต่อไป ค่อยยังชั่วหน่อย

     ขอกลับเข้าเรื่องเลยนะครับ ถ้าบอกว่าระบบบูชิโดนั้นแค่ ลูกน้องบูชานายมันก็เป็นการอ้างแค่ฝ่ายเดียว นายเองก็มีพรหมวิหารสี่ในการกำกับลูกน้องด้วย งานที่ผมทำจึงเห็นอะไรที่ หาได้ยากในองค์กรแบบไทย ๆ เรื่องของเรื่อง คือ คนที่นายผมรับเข้ามาทำงานในหน้าร้อนนั้น ห้าจำพวก บางคนก็เป็นพวกวัยรุ่น เรื่อยเปื่อยไม่ทำงานจริงจัง บางคนก็มีอาการทางประสาทด้วยซ้ำ แบบที่พูดด้วยยังยืนตาขวาง ถามคำไม่ตอบคำ แต่ที่ดีคือ เค้าไม่ทิ้งคนเหล่านี้ แม่บางทีจะโกรธ หรือ ไม่สบอารมย์มั่ง ก็ยัง วางกลยุทธ์ ให้พวกเค้าเหล่านี้ ทำงานจนได้ เพื่อให้ได้มีอาชีพและเงินเลี้ยงตัว สำหรับผมแล้ว มันค่อนข้างลอยตัวเพราะผมทำงานจริงจัง จนเป็นที่พอใจ คนงานรุ่นใหญ่ก้อพยายามดันผมให้ทำงานยาว ๆ ที่ทะเล แต่ทว่า ผมขอแค่ซัมเมอร์พอแล้วครับ เพราะหลังซัมเมอร์แล้ว ไม่มีอะไรตื่นเต้นอีก แต่ผมขอบอกจากหัวใจว่า ผมไม่แปลกใจว่าทำไมสังคม ญี่ปุ่นถึงแข็งแกร่งทั่งที่จริงคนของเค้าไม่ด้เก่งไปกว่าคนไทย หรือคน ชาติอื่นที่ผมรู้จักเลย แต่หัวใจของการ เป็นอันหนึ่ง อันเดียวกัน และการใช้หลักการอันทรงคุณค่าและทรงพลังในแบบเก่า ที่ปรับใช้กับองค์กร ในปัจจุบัน ที่แม้ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ใหน มันก็ยัง ผลักดัน ส่งเสริม ประเทศนี้ให้เจริญรุดหน้าต่อไป ไม่หยุดยั้ง

    หันไปมองเมื่องไทยแล้ว เศร้าใจนิด ๆ นะครับ ความสงบยังไม่เกิด ความสามัคคียังไม่มี คนที่ทำงานเพื่อประชาชนก้อตั้งหน้าตั้งตากอบโกยก่อนหลุดจากเก้าอี้ เหลือคนดีไม่กี่คนที่ทนแบกรับอุดมการณ์หนัก ๆ ที่ไม่รู้อีกกี่ปีจะเกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้น บิซซิลลา นโม อาเมน ครับ

พระใหญ่ ที่ คามาคูระ ครับ

หาดโชนันช่วงนี้ คนเยอะครับ ฝรั่งก็มาก เกาะที่เห็นไกล ๆ ชื่อเกาะ เอโนชิมะ ครับ ดังมากเหมือนกัน

โดย ไกอาร์

 

กลับไปที่ www.oknation.net