วันที่ อาทิตย์ กรกฎาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

.........โจรเด็ก......



(รูปนี้ถ่ายที่ดอยแม่สลอง ประมาณกลางเดือนเมษาที่ผ่านมา)



      วันนี้เป็นวันแรกของอาทิตย์ ที่ฝนหยุดตก
ที่ฟ้ามีแสงแดดหลังจากที่ฝนตกหนักมาหลายวันเหมือนฟ้าโกรธใครมา
ลูกชายคนเล็กก็เลยขออนุญาตออกไปปั่นจักรยานกับเพื่อน
ลูกจูงเจ้า 2 ล้อคันมอมแมมออกจากที่จอดแล้วก็ปั่นออกไปไม่ไกลนัก
     ฉันนั่งมองรถคันนั้นและความทรงจำบางอย่างก็ผุดขึ้นมา ให้คิดถึง
ว่าครั้งหนึ่งรถคันนี้ได้หายไป ในวันนั้นลูกชายและพี่สาวสองคนออกตามหา
ตามหมู่บ้านจนทั่วก็ไม่พบ เพื่อนของลูกชายบอกว่าช่วงบ่ายๆได้เห็นเด็กผู้ชาย
จูงออกไป ไม่รู้จักว่าเป็นใครแต่ก็ไม่ได้ทักเพราะนึกว่าเป็นเพื่อนของลูกชาย
และรถยางแบนด้วยเขาจึงใช้วิธีจูงออกไป
     ในที่สุด เราก็หารถไม่เจอ ลูกก็เลยต้องมาแบ่งใช้รถกับพี่สาวแทน
เวลาผ่านไปประมาณเดือนเศษๆหลังจากที่รถคันนั้นหายไป ลูกสาวคนรอง
ก็ต้องหน้าเศร้าอีกหลังจากที่รู้ว่ารถของตัวเองหายไปอีกคัน
เราเริ่มสงสัยและกลัวนิดๆว่าทำไมบ้านเราเริ่มมีขโมยชุกนัก ความจริงบ้านเราอยู่ระแวกเดียวกับตำรวจท่องเที่ยว โจรหรือขโมยมันคงไม่กล้านัก
แต่ความจริงคือเราเข้าใจผิด แล้วเหตูการณ์ก็เป็นเช่นเคย คือหาไม่เจอตามเคย คราวนี้ลูกชายก็เลยมีเพื่อนเศร้า คือพี่สาว เพราะไม่มีรถจักรยานให้ปั่นเล่นหลังเลิกเรียนอีก
     เหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นหลังจากนั้นอีกเกือบเดือน เพื่อนของลูกได้มาบอกว่า
เจอรถคันที่หายไปแต่ไม่แน่ใจว่าใช่หรือเปล่าให้ไปดูกันให้ชัด แล้วเด็กๆก็ยกโขยงกันไปที่เกิดเหตุ(ไม่ใช่)
ลูกชายจำตำหนิได้ ก็เลยมาบอกเรา และเราก็ตามไปดู แล้วก็สอบถามว่าได้รถคันนี้มาจากใหน เด็กเจ้าของรถก็บอกว่าญาติซื้อให้ 150 บาท ซื้อมาจากคนชื่อแม็ค(นามสมมุติ) เราก็บอกเขาทันทีว่า นี่คือรถของเราที่หายไปจะขอคืน พี่สาวของเด็กคนนั้นก็รีบบอกเด็กว่าให็คืนรถแก่เรา(สภาพรถตอนนั้นเยินมาก)ลูกชายก็ปั่นกลับบ้านมาทั้งๆที่รถมอมแมม แต่เขาก็ไม่คิดอะไรเพราะมันเป็นของๆเขา
       ในวันนั้นพวกเราทุกคนในบ้านก็ประชุมหารือกัน ว่าใครคือเด็กแม็ค แล้วทำไมผู้ปกครองของเด็กคนนั้นถึงกล้าซื้อรถจากเด็กแม็ค มาให้ลูกตนเอง วันรุ่งขึ้นฉันก็เลยขับรถไปที่เกิดเหตุอีกครั้ง แล้วก็ไปเจอกลุ่มเด็กอายุประมาณ 8 -10 ขวบอยู่กันหลายคนและหนึ่งในนั้นฉันก็รู้จัก ฉันเลยแกล้งถามเด็กคนนั้นว่ารู้จักเด็กแม็คไหม เขาตอบว่ารู้จัก ฉันก็เลยฝากบอกว่าให้มาพบฉันที่บ้านถ้าไม่เช่นนั้นจะแจ้งตำรวจ(.ใช้จิตวิทยานิดๆ) ได้ผล ตอนเย็นของวันเดียวกัน มาเลยค่ะเด็กแม็คมาบอกฉันว่า เขาได้รถคันนี้มาจากเด็ก เคน(นามสมมุติ) เคนมาบอกแม็คว่าไปเจอรถมาที่ป่าข้างทาง ก็เลยมาชวนแม็คไปเอา แม็คบอกกับเคนว่าไม่เอาเดี๋ยวเจ้าของเขาหาไม่เจอ แต่เคนก็พูดจนทำให้แม็คยอมทำตาม จนในที่สุดก็เอาไปขาย แล้วเอาเงินมาแบ่งกัน
       แล้วเราก็ได้ไปพบกับผู้ปกครองของแม็คเพื่อยากอธิบายให้เขาฟัง ว่าเกิดอะไรขึ้นและอยากพบเด็กเคนด้วย เพราะแม็คบอกว่าบ้านอยู่ติดกัน พอเราไปก็พบกับผู้ปกครองของแม็คและเราก็อธิบายให้ฟัง พ่อแม็คก็ตกใจแต่ก็ดีใจที่เราไม่เอาเรื่อง  และเราก็ได้พบกํบผู้ปกครองของเด็กเคนเจ้าต้นตอ
      ก็ต้องตกใจ และเศร้าที่ได้รับรู้ว่าเคนไม่ได้อยู่กับพ่อและแม่แต่อยู่กับลุง พ่อและแม่แยกทางกัน แม่นานๆก็มาหาที ส่วนพ่อ ลุงไม่ได้พูดถึง เคนเองเมื่อก่อนเป็นเด็กดีมาก เรียนหนังสือเก่ง แต่ตอนนี้คบเพื่อนและยังชอบขโมยเงินลุงบ่อยด้วย ชอบหนีเรียน
       เชื่อไหมว่าในขณะที่เรากำลังยืนคุยอยู่กับผู้ปกครองคือพ่อของแม็ค และลุงของเคนอยู่นั้น ก็มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งปั่นจักรยานผ่านมาใกล้ๆ เราก็จำได้ว่ารถคันนี้ก็คือรถเราอีกคันที่หายไป เราก็เลยบอกให้ทุกคนในที่นั้นว่านี่ก็อีกคันที่หายไป เคนก็รับสารภาพว่าเขาได้ทำวิธีเดียวกัน และขายไป 150 บาทเหมือนกัน เราเลยบอกเขาว่าให้เอาไปคืนที่เดิม
      ในช่วงหนึ่งวันกับหนึ่งคืนเราได้รับรถที่หายไปคืน เราไม่ได้ดีใจเลย กลับเศร้าใจด้วยซ้ำ ฉันไม่โกรธและไม่เกลียดเด็กเคนเลยที่เขาได้ทำสิ่งนี้ลงไป แต่ฉันกลัว เพราะว่าวันนี้ เคนเองอายุยังไม่ถึง 15 เลยเขายังกล้าที่จะทำแล้วถ้าเขาโตกว่านี้ล่ะ หากเขายังอยู่ในวงเวียนเพื่อนหรือมุมมืด แล้วไม่มีใครฉุดเขาออกมา แล้วชี้แนะทางที่ถูกที่ควรให้ อะไรจะเกิดขึ้น......
      อ่านมาถึงตรงนี้แล้ว คุณคิดอย่างไร เราจะช่วยเขาได้อย่างไรหากคุณมีลูก คุณจะให้คำตอบตัวเองได้ไหม ว่าต้นเหตุที่แท้จริงคืออะไร เด็กคนนี้ยังมีโอกาสที่จะเยียวยาได้แต่ใครล่ะ
     ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
                ............... พริกไทย...............




โดย Magwen

 

กลับไปที่ www.oknation.net