วันที่ อาทิตย์ กรกฎาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

มัวช้าอยู่ใย....เมื่อความตายที่ไล่ล่า


มัวช้าอยู่ใย....เมื่อความตายที่ไล่ล่า

ชีวิตของคนเรา...เมื่อเกิดมา

มีสิ่งที่ไล่ล่าอยู่ข้างหลัง

แม้มีชีวิตอยู่แต่เยาว์ยัง

แต่ความตาย ไม่เคยยั้ง คอยรังควาน

ทุกคน..มีสิทธิ์ตาย...ได้ทุกเมื่อ

อาจไม่เหลือ คืนวัน อันหอมหวาน

อาจไม่มี เพียงน้อยนิด ในตำนาน

อาจร้าวราน เกินกว่า จะทำใจ

จึงควรหมาย ไม่ประมาท ในทุกเมื่อ

จึงควรเชื่อในผลกรรม ธรรมไฉน

จึงควรสร้างความดีที่เป็นไป

จึงควรอยู่เพื่อสิ่งใดให้ใคร่ครวญ

ใช่อยู่ไป  ทำได้แค่ หายใจทิ้ง

ใช่พึ่งพิง แต่สังคม ตรมกำสรวล

ใช่อยู่อย่าง ไร้ค่า พาเรรวน

ใช่ผูกตรวน มัดใจ ไม่จำเริญ

ความตาย..ตามเราไป ทุกย่างก้าว

ความตาย..เป็นเหมือนเงา ไม่ห่างเหิน

ความตาย..อาจปลิดชีพ แม้ยามเพลิน

ความตาย..ยังคงเดิน..เกินหยั่งรู้

อย่ามัวช้า ถ้าต้องตาย ในไม่ช้า

อย่ามัวกล้า บ้าบิ่น ที่อดสู

มาเถิดเรา คิดให้ทัน ทำให้รู้

ความตายอยู่..ไม่ห่าง..ทุกย่างเดิน

.........

อย่ามัวเพลิน...เมินความดี...ที่ควรทำ

โดย โทโทโร่

 

กลับไปที่ www.oknation.net