วันที่ ศุกร์ สิงหาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

อ่าน....ทุ่งหญ้าสีน้ำเงิน....หรือยัง


ว่าด้วยเรื่อง......

หลังจากที่ผมได้แนะนำหนังสือเรื่อง ขนำน้อยกลางทุ่งนา ซึ่งเป็นเรื่องของเด็กๆแถบจังหวัดนครศรีธรรมราชแล้วนั้น วันนี้ผมก็ขอแนะนำหนังสืออีกสักเล่มนึง แต่คราวนี้ ผมจะพาคุณขึ้นเหนือไปยังจังหวัดแม่ฮ่องสอนโน่นเลยครับ(ห่างไกลจากบ้านผมนัก) หนังสือเล่มนี้ เป็น ๑ ใน หนังสือชุด รักวรรณกรรมไทย ซึ่งมีอยู่หลายเล่มทีเดียว แล้วผมจะนำมาเสนอเรื่อยๆละกันครับ

ทุ่งหญ้าสีน้ำเงิน โดย พิบูลศักดิ์ ละครพล

เรื่องของเด็กๆ ที่มีชีวิตอิสระกว่าปีกเหยี่ยวรุ้ง ในท้องฟ้า

ทุ่งหญ้าสีน้ำเงินเขียนที่แม่ฮ่องสอน ใช้ฉากหมู่บ้านเชิงเขาและหมู่บ้านในหุบเขาที่ผมได้เคยไปคลุกคลีอยู่ ตัวละครทุกตัวมีชีวิตอยู่จริง แม้ขณะนี้ก็ยังกระโดดโลดเต้นอยู่ที่นั่น ในแถบถิ่นภูเขาอันไกลห่าง ในทุ่งหญ้าที่เป็นสีน้ำเงิน ยามอ้อมแขนเย็นย่ำมาถึง ส่งเสียงกรีดหวิวกับสายเหมยและลมหนาว และครางอย่างสลดหดหู่ใจ เมื่อเสียงลมฤดูร้อนส่ายใบเปลี่ยนสีเขียวสดมาเป็นสีน้ำตาล...วันแล้ววันเล่า แม้ว่าช่วงฤดูกาลจะเปลี่ยนไป ชีวิตผู้คนที่นั่นก็ยังคงมีอยู่ เป็นอยู่เรียบง่าย อ่อนโยน สงบเสงี่ยม และเต็มไปด้วยความเมตตาต่อคนแปลกถิ่น....

อาจจะมีคำถามว่า งานเขียนชิ้นเล็กๆนี้พยายามบอกกล่าวถึงอะไรหรือ.... นอกจากธรรมชาติอันโดดเดี่ยวและวิถีชีวิตแห่งบางคนที่นั่น โดยเฉพาะกับเด็กเล็กๆคนหนึ่ง ที่เป็นตัวแทนของปีกอิสระแห่งเหยี่ยวรุ้ง และหัวใจโบยบินสูงถึงฟากฟ้า เมื่อถึงบทจบ คุณผู้อ่านก็คงจำกัดความได้บ้างไม่มากก็น้อย...

พิบูลศักดิ์  ละครพล

***************************************

สำหรับตัวผมเองแค่ชื่อหนังสือเท่านั้น ก็สามารถทำให้ผมตัดสินใจซื้อหนังสือเล่มนี้แล้ว วรรณกรรมเยาวชนที่อ่านแล้วได้กลิ่นอายความเป็นลูกทุ่ง ความเป็นบ้านนอก ความเป็นชนบท มันทำให้หัวใจของเราล่องลอยไปตามเรื่องราว ล่องลอยไปตามตัวละครที่ดำเนินไป และจะประทับอยู่ในหัวใจตลอดกาลเลยทีเดียว

เรื่องราวของเด็กที่เป็นชาวกะเหรี่ยง มาวิ ส่วยโพ ตูรู พะกอแฮ พะซาดิ ที่อิสระเสรียิ่งนัก เรื่องราวที่ดำเนินไป มาวิและเพื่อนๆต้องไปเรียนหนังสือร่วมกับเด็กทั่วไป(เด็กเมือง) พวกของมาวิจึงเป็นพวกที่ต่างจากคนอื่น โดนดูถูกดูแคลนต่างๆนานา

มาวิเป็นเด็กสนุกนาน ร่าเริง ใสซื่อ บริสุทธิ์ ที่ใช้ชีวิตอย่างอิสระเสรี ที่จะพาหัวใจของผู้อ่านล่องลอยไปกับความอิสระเสรี ได้สัมผัสกับเรื่องราวที่คุณอาจใฝ่หามานาน

อย่าได้เปรียบเทียบเรื่องราวของหนังสือเล่มนี้กับสังคมปัจจุบันเลย ไม่เช่นนั้น คุณอาจจะรู้สึกว่า สังคมปัจจุบันช่างเลวร้ายยิ่งนัก

************************************

Update My Life......

......................ไม่มีอะไรนอกจากจะบอกว่า ชีวิตก็ยังคงดำเนินไป ไม่มีอะไรพิเศษ .............................

***********************************

Thinking......

ไม่มีอะไรเจ็บปวดเท่า สายตาว่างเปล่าจากคนคุ้นเคย

**********************************

P.S........

ปล.๑ ขอเป็นกำลังใจให้ ตำรวจ-ทหารที่ปฏิบัติงานเขต พื้นที่ ๓ จังหวัดชายแดนด้วยนะครับ สู้ๆ

ปล.๒ แม่จะไปภูเก็ตแล้ว ต้องอยู่กับพ่อสองคน บ้านคงเงียบไปเลย

โดย ใบไม้ไกลต้น

 

กลับไปที่ www.oknation.net