วันที่ อาทิตย์ สิงหาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ข้าวยากหมากแพง บทกวีปี 2522


ข้าวยากหมากแพง

ข้าวเปลือกชาวนาราคาถูก

ชาวนาเหลือกระดูกเป็นซากผี

แต่ข้าวสารแพงยับดับชีวี

กินข้าวแต่ละทีน้ำตาปรอย

 

มองหมูเห็นหมูเนื้อแดง ๆ

มองแล้วก็ยิ้มแห้งอย่างเหงาหงอย

มองเนื้อเห็นเนื้อได้แต่คอย

เมื่อไรหนอตัวข้อยจักได้กิน

 

มองเห็นปลาเห็นปลาแล้วอ้าปาก

น้ำลายหกตกยากไปทั้งสิ้น

ถามราคาก้มหน้ามองดูดิน

วาสนาได้กินแต่น้ำปลา

 

มองผักเห็นผักก็อยากเคี้ยว

สุดจะเสียวฟันไซร้ให้สิ้นท่า

หันกลับเดินลัดตัดคันนา

เด็ดผักบุ้งยอดหญ้ากลับบ้านไป

 

เห็นเป็ดเห็นไก่ไม่อยากมอง

หม่นหมองหมดสิทธิ์จะซื้อได้

ลูกเอ๋ยเกลือมีจงดีใจ

กินไก่ไม่ได้ก็กินเกลือ


*บทกวีนี้อยู่ในนหนังสือชื่อ เจ้าขุนทองไปปล้น เขียนโดยคุณ สุจิตต์ วงษ์เทศ ค่ะ


ช่วงสถานการณ์ราคาน้ำมันแพงหูฉี่แบบนี้ ขอยกบทกวีบทนี้มาให้อ่านกันค่ะ

คงสะท้อนให้เห็นว่า   เรากำลังกลับไปสู่ยุคนั้นอีกครั้งหนึ่งแล้วนะคะ

คนจนในสังคมและความไม่เท่าเทียมกันก็ยังคงอยู่



ชีวิตไม่สิ้นก็ต้องดิ้นกันไป...


 


โดย หิ่งห้อยวรรณกรรม

 

กลับไปที่ www.oknation.net