วันที่ อังคาร สิงหาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

...... สำหรับคำว่า หนูรักแม่ที่สุดในโลก


วันที่ 12 สิงหาคม 2551

วัน "แม่" ที่มีแต่คนเขียนถึงแม่
แต่ปิรันญ่าขอเขียนถึง "ลูก" นะคะ

เรื่อง "มีเท้าไว้ทำอะไร"
สมัย "ลูกหมาน้อย"  อายุได้ 2 ขวบกว่าๆ เดินได้แล้ว แต่ไปไหนมาไหน ชอบให้แม่อุ้ม
วันหนึ่งเขาไม่ค่อยสบาย ก็เลยงอแงไม่ยอมเดินไปบ้านคุณป้าของซึ่งจะเดินไปมาหาสู่กันบ่อยๆ
เพราะอยู่ไม่ไกลกันเท่าไร ระหว่างทางเดินผ่านร้านป้าสว่าง ป้าเห็นลูกหมาน้อยยังให้แม่อุ้มก็เลยแซวว่า
"อ้าว ให้แม่อุ้ม แล้วเท้าน่ะมีไว้ทำอะไร"
สาวน้อยทำหน้างอ ไม่ยอมตอบ แต่พอเดินพ้นไปสักพักก็หันไปพูดอย่างงอนๆว่า
"ต๊าว ก้อ มีไว้ใฉ่ยองต๊าวฉิ"

เดี๋ยวนี้ ลองถามดูว่ายังจำเรื่องนี้ได้อยู่หรือเปล่า ลูกหมาน้อยบอกว่าจำได้ "ก็เท้ามีไว้ใส่รองเท้าจริงๆนี่"
นั่นสิ ไม่งั้นก็ซื้อรองเท้ามาฟรีๆสิเนอะ

เรื่อง หนูนอนไม่หลับ
ลูกหมาน้อยชอบดูทีวีมาก ยิ่งรายการ cartoon network ล่ะก็ติดงอมแงม จนบางครั้งทำให้นอนดึก
ผลก็คือตอนได้เวลานอน นอนไม่หลับละ ส่วนแม่น่ะหลับแล้วหลับอีก (เผลอน่ะค่ะ) พอรู้สึกตัวก็บอกว่า
"อ่ะ ลูกกก ทำไมหนูไม่ง่วงสักทีล่ะ  แม่อ่ะง่วงจะแย่แล้ว"
"หนูนอนไม่หลับ"
"ทำไงดีนะ มาแม่อ่านหนังสือให้ฟัง"
"แป่ก" เสียงหนังสือตกจากมือคนอ่าน
คนสวยก็ยังไม่หลับ แม่รู้สึกตัว เหลือบตามองก็เห็นลูกหมาน้อยเอากระดาษมาฉีกเล่นอยู่ แต่ง่วงมากจริงๆหลับต่ออีกแน่ะ จำได้คลับคล้ายคลับคลาว่าโดนปลุกขึ้นมาถามว่า  "คำว่าขอโทษสะกดยังไง"
ตอนเช้าตื่นขึ้นมา เห็นลูกหมาน้อยนอนหลับตาพริ้ม อดไม่ไหวต้องก้มลงไปหอมแก้มหลายฟอด แต่ก็ยังไม่รู้สึกตัว คงจะเพลียมาก พอจะลุกขึ้นมา มือไปแตะเอากระดาษสีขาวแผ่นเล็กๆที่พับวางไว้ตรงที่นอนแม่เกลื่อนทีเดียว ใจก็นึกว่า "เฮ้อ ลูก ทำอะไรรกอีกแล้ว" แต่พอแกะกระดาษออกมาดู น้ำตาซึม

ในกระดาษทุกๆใบที่เขาพับวางไว้ให้นั้น เขียนด้วยลายมือขยุกขยิกของลูกหมาน้อยแผ่นละข้อความข้อความละหลายๆแผ่น ว่า
"หนูรักแม่"
"I love mom"
"หนูขอโทษ" (สงสัยคิดว่าแม่โกรธที่ไม่ยอมหลับยอมนออน)
"รักแม่ที่สุดในโลก"
"โถ ลูกแม่" แล้วก็กอดเขาไว้พร้อมทั้งหอมอีกหลายฟอด จนลูกหมาน้อยยิ้มนิดนิดก่อนจะนอนหลับต่อไป

เรื่อง "หนูซื้อขนมมาฝาก"
ลูกหมาน้อยโตพอจะไปโรงเรียนแล้ว แต่ก็ยังไม่เลิกอ้อนแม่อยู่ตลอดเวลา บางวันอยู่บ้านก็จะขอให้สั่งพิซซ่าบ้าง KFC บ้าง McDonald บ้าง MK สุกี้บ้าง บางทีเห็นใบปลิวที่เขามาเสียบหน้าประตูบ้านก็จะเอามาให้แม่โทรสั่ง ยังไม่ถึงวันเกิดก็มาบอกแล้วว่าหนูอยากได้เค้กวันเกิด แล้วพอถึงวันเกิดหนูไม่ทานก็ได้ เวลาไปเดินห้างก็มักจะขอซื้อของเล่นราคาแพงๆ

แต่ต้องบอกก่อนนะคะว่า ลูกหมาน้อยไม่ใช่ตะบี้ตะบันขอ เพราะเขาไม่ค่อยได้ตามที่ขอ ถ้าแม่เห็นว่าไม่จำเป็น ก็จะบอกเขาว่า "มันแพงนะคะ เราทานอย่างอื่นกันดีกว่านะ" หรือไม่ก็ "ไม่ซื้อแล้ว หนูซื้อไปแล้วเล่นแป๊บเดียว เก็บเงินเอาไว้ซื้อของขวัญวันเกิดหนูไม่ดีกว่าเหรอ" พักหลังๆจะบอกเขาอีกว่า "เราต้องเก็บเงินไว้ใช้เวลาจำเป็นนะลูก อย่าให้ต้องมาจ่ายค่าอะไรที่มันแพงๆตอนนี้เลย" ซึ่งลูกหมาน้อยก็งอนๆ แต่ก็รับฟังในเหตุผล

แต่ใช่ว่าแม่จะใจดำไม่ตามใจลูกเลยนะคะ  หลายครั้งที่สั่งอาหารมาทานที่บ้านครั้งหนึ่ง 3-4 ร้อยบาท เขาจะเอาใจด้วยการบอกว่า "พอหนูโตขึ้น หนูจะหาตังค์มาใช้คืนแม่นะ" ถ้าแม่จะไม่ซื้อให้ก็จะบอกว่า "ขอครั้งเดียวนะ นะ นะ" ซึ่งก็พูดอย่างนี้ไม่รู้กี่รอบแล้วล่ะค่ะ

ตอนกลับจากโรงเรียน ลูกหมาน้อยจะกลับด้วยรถตู้ (ประหยัดค่าน้ำมันได้มากกว่าการไปรับ-ส่งเองค่ะ) พอลงจากรถก็รีบหยิบถุงขนมมาให้แม่ แม่ก็ไม่รับ บอกว่า "ขนมของหนู หนูทานเถอะลูก"
เขากลับตอบมาว่า "หนูซื้อมาให้แม่นะ ส่วนของหนูอยู่นี่ไง หนูซื้ออันนี้มาให้แม่ เรามาทานด้วยกันนะ"
"หนูเอาตังค์มาหยอดกระปุกซี่คะ เอามาซื้อขนมให้แม่ทำไม"
"ก็หนูรู้ว่าแม่ไม่ค่อยซื้ออะไรทาน หนูอยากให้แม่ได้ทานขนมอร่อยๆบ้าง"
น้ำตาซึมเลย ลูกเราคิดถึงแม่เสมอว่าแม่ลำบากหรือเปล่า อุตส่าห์เอาเงินค่าขนมไปซื้อมาให้แม่ทาน "โถ ลูกเอ๋ย น่ารักอะไรอย่างนี้"

เรื่อง หนูอยากเย็บผ้า
สมัยตัวเองยังเป็นเด็กเรื่องตัดเย็บเสื้อผ้าเองนี่ ไม่ต้องห่วง ป. 7 นี่ตัดเสื้อ กางเกง กระโปรงใส่อยู่กับบ้านเอง ม.3 ตัดชุดนักเรียนใส่เองจนจบมหาวิทยาลัย แต่พักหลังไม่ได้แตะเรื่องเสื้อผ้าทำเองเลย ได้แต่ซื้อเขาทุกครั้ง ลูกหมาน้อยเลยไม่รู้ว่าแม่ทำได้แค่ไหน แต่เขาก็มีความสนใจ มีกล่องใส่ด้ายกับเข็มอยู่เขาก็ชอบเอาออกมาเล่น ให้แม่ทำให้ดูว่าเย็บอย่างไร โดยเริ่มจากที่เขาจะให้แม่วาดภาพเป็นรูปทรงต่างๆ สี่เหลี่ยม วงกลม แล้วแต่เขาลงบนกระดาษแล้วเขาก็ไปนั่งเย็บตามรอย เสร็จแล้วก็เอามาให้ดู แล้วก็รบเร้าว่าอยากทำบนผ้าบ้าง วันหนึ่งก็เลยทำให้เขาดู ด้วยการตัดปลอกหมอนซักสะอาดที่ไม่ใช้แล้วมาผืนหนึ่ง เอาด้ายเย็บด้นถอยหลัง เย็บรังดุมให้เขาดู

สอนวิธี ทำให้ดู ตั้งแต่สนเข็ม ทำปม การเริ่มต้น การจบ แล้วก็ตีเส้นให้เขาลองทำบ้าง ก็ได้ถุงสำหรับทุบน้ำแข็งมาหนึ่งถุง  ที่เขาเป็นคนเริ่ม (แต่แม่ทำให้จนเสร็จ) ตอนนี้ลูกหมาน้อยเย็บกระดุมเองเป็นแล้ว

และเมื่อไม่กี่วันมานี้ เขาขอกระดาษ A4 เปล่าๆ บอกให้แม่วาดรูปหัวใจให้ แม่ก็ไม่รู้ว่าเขาจะวาดทำไม คิดว่าคงจะเอาไประบายสี หรือตัดเล่นๆ ก็วาดให้ไป แถมคำว่า love ใต้หัวใจด้วย แล้วนี่ก็คือสิ่งที่เขาเอามาส่งคืนให้ค่ะ


บางตอนดึงกระดาษขาดเลยมองไม่เห็นด้ายค่ะ
ตัว e ในคำว่า love กลับด้านไปหน่อยแต่ว่าเลือกสีถูกใจคุณแม่ค่ะ

มีเรื่องเล่ามากมายค่ะ เมื่อวันก่อนเขาก็เอากระดาษ A4 เขียน ภาพการ์ตูน 2 แผ่นมาแปะไว้ที่โต๊ะทำงานของแม่ กับมีใบปะหน้าเขียนว่า "หนูรักแม่ที่สุดในโลกค่ะ"


สองภาพที่ว่านั้น คือภาพการ์ตูนทีเขาออกแบบเอง เป็นแบบหญิง กับแบบชาย
เขาจะเป็นของเขาอย่างนี้ คือ ถ้าเขาทำอะไรได้ จะมาสอนให้แม่ทำบ้างค่ะ
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการวาด การเล่นดนตรี การเต้น  ทุกอย่างเลย
เราเลยต้องเล่นกันเหมือนเด็กๆเป็นประจำค่ะ

มีลูกที่น่ารัก ก็ไม่ต้องมีการฉลองวันแม่ในครอบครัวก็ได้ค่ะ เพราะ "เรารักกันทุกวันเลย"

ขอบคุณที่มาอ่าน และแสดงความคิดเห็นค่ะ

ปิรันญ่า
12 สิงหาคม 2551

โดย ปิรันญ่า

 

กลับไปที่ www.oknation.net