วันที่ อังคาร สิงหาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

:: กี่ศุกร์(สุข) กี่เสาร์(เศร้า) เราก็รักกัน ::


วันที่ 10 สิงหาคม 2551

ขณะที่แม่กำลังทำกับข้าว ((แบ็กกราวนด์แม่ไม่เคยห่างจากครัวเลย))
ฉันเดินเอียงอายเข้าไปหาแม่ แล้วบอกว่า "แม่...เดี๋ยวจะวันแม่แล้วนะ"
แม่ละสายตาจากกระทะ หม้อ ตะหลิว ฯลฯ แวบหนึ่ง ก่อนจะตอบว่า
"อือ...ไงล่ะ"

บรรยากาศเริ่มส่อเค้าขะมุกขมัว ฉันมองดูดอกมะลิในมือ
ดอกมะลิข้างบ้านที่ชูช่องามสะพรั่ง ฉันสู้อุตส่าห์กลั้นใจเด็ดดอกมันมาติดเข้ากับเข็มกลัดตัวเล็ก

"ไอ้นี่หั่นเหรอ" ฉันถามแม่ ชี้นิ้วมั่วๆ ไปที่ตะกร้าผัก ซึ่งล้างสะอาดแล้ว
"อือ...หั่นไม่ต้องชิ้นใหญ่มาก เอาแค่พอดีคำ" แม่ตอบเหมือนรู้ว่า...ลูกมันคงจะหั่นไม่เป็น
"ถ้าหนูกินคำใหญ่ล่ะ ก็ต้องหั่นใหญ่ๆ ใช่มั้ย" ฉันถามแบบจงใจยั่ว
แม่ไม่ว่าอะไร หันมาค้อนใส่ทีหนึ่ง แล้วสนใจกับการปรุงอาหารตรงหน้าต่อ

"เสร็จแล้ว พ่อเค้าชอบ" แม่พึมพำถึงเมนูที่ตัวเองเพิ่งเสกเสร็จไปเมื่อครู่ แล้วทรุดตัวลงนั่งข้างฉัน
ก่อนจะคว้ามีดจากมือไปหั่นผักต่อเอง "ทำอะไรไม่เป็นเลย ใครเค้าจะเอาไปเลี้ยงต่อจากแม่เนี่ย" แม่บ่นอีกคำรบ
"ว้า...จะทิ้งกันซะแล้ว หนูจะอยู่กับแม่ ไม่ไปไหนหรอก" ฉันยิ้มแล้วกอดแม่ ก่อนจะแบมืออวดดอกมะลิให้ดู
"หนูรักแม่นะคะ จุ๊บๆ" ฉันบรรจงกลัดติดไว้ที่อกเสื้อ หอมแก้มแล้วก้มลงกราบที่ตักแม่ ((แม่หัวเราะ))

แม่ลูบศีรษะเบาๆ ((น่าดีใจที่แม่ยอมวางมีดทำครัวลงก่อน))
"แม่ก็รักหนู เดี๋ยวพ่อกลับมาไปกราบพ่อด้วยนะ พ่อเค้าก็รักหนูเหมือนกัน"
"เราน่ะ ไม่ค่อยจะโทรกลับบ้าน พ่อเค้าพกโทรศัพท์ติดตัวตลิดเลย กลัวว่าลูกโทร.มาจะไม่ได้รับสาย"
"แล้วนี่นะ มาแป๊บๆ ก็จะกลับแล้ว กลับมาอยู่กับแม่ที่บ้านดีมั้ย"
บลา บลา บลา ...

.
.

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า...
ไม่ว่าเราจะพยายามสร้างสถานการณ์ให้ซาบซึ้งขนาดไหน แม่ก็พร้อมจะบ่นกรอกหูเราเสมอ
และแน่นอนว่า คนที่แม่รักมากกว่าลูกสาวสองคน คือ พ่อ ((อิอิ))
ยิ่งไปกว่านั้น ฉันก็กลับไปหาแม่ได้แค่วันหยุดเสาร์-อาทิตย์ ช่วงสิ้นเดือน หรือวันหยุดยาว
และที่สุดๆ ของชีวิตคือ  แม่กลัวว่าฉันจะไม่ได้แต่งงาน ((อันนี้ฉันก็กังวลนิดหน่อย 555))

.
.
.

"วันแม่แห่งชาติ" เป็น "วันพิเศษในรอบปี"
ส่วน "แม่ของฉัน" เป็น "คนพิเศษในวันธรรมดาๆ"
หนูรักแม่นะคะ จุ๊บๆ

โดย mayjune

 

กลับไปที่ www.oknation.net