วันที่ พุธ สิงหาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

มิตรภาพแทนความบาดหมาง


ตราบใดที่เรายังไม่ตายไปจากกัน

เราคงมีวันได้พบกันอีก .. ฉันเชื่ออย่างนั้น

ในโลกใบกลมๆ อะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้น 

ในชีวิตของฉันที่ดำเนินไปอยู่ทุกวัน 

แน่นอนว่าต้องได้พบปะผู้คนนับร้อยพัน 

มีผู้คนเดินเข้าออกชีวิตของฉันเป็นว่าเล่น

 

คนของความทรงจำ .....

ที่แม้จะอยู่ห่างและหาย

จากกันไปนานแสนนานสักแค่ไหน 

หากในวันหนึ่งฉันเชื่อว่า

โลกคงหมุนให้ฉันและเขา

ได้มาพบกันอีก .. และในวันนั้น

เราคงมีรอยยิ้มให้กัน

ทดแทนความบาดหมาง 

เราอาจมีมิตรภาพ

มาทดแทนความรักที่หล่นหาย

 

เป็นเรื่องที่น่าเสียดาย

ที่คนเคยรักกันต้องห่างกันไป

แบบโกรธและเกลียดกัน

ทั้งที่ก็รู้จักและรู้ใจกันมาอย่างดี

เราอาจเคยพลาดพลั้ง

ทำให้กันและกันต้องเสียใจ

จนความรักต้องแตกกระจาย

และร่วงหายไปกับกาลเวลา 

เราอาจโกรธหรือเกลียดกัน

ไปแค่ช่วงระยะเวลาหนึ่ง

แต่คงปฏิเสธไม่ได้หรอกว่า

คนทั้งคน ที่เคยผูกพัน

จะมาลืมกันไปง่ายๆ ได้ลงคอ

 

อาการของคนที่หมดใจและหลงลืมกันไป

แต่ที่เขายังไม่รู้ก็คือ .....

เขายังคงดำรงตัวตนอยู่กับฉันเสมอ

แม้ว่ามันจะเป็นเพียงภาพเงาอันเลือนราง

ที่ไม่อาจคว้ามาสัมผัสได้ .. ไม่อาจจับต้อง

และฉันสามารถครอบครองได้เพียงในฝัน 

แต่ภาพเงาของเขาก็ดำรงตัวตนอยู่

อย่างหนักแน่น .. มั่นคง 

 

นั่นจึงยังทำให้เขายังคงมีอิทธิพล

ในใจฉันเสมอ .. ตลอดมา

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเวลาที่มีโอกาส

ได้อยู่เงียบๆ กับตัวเอง

และชีวิตถูกความเงียบเหงามากระทบ

 

บางคืนที่นอนหลับไป

และฝันถึงแต่เรื่องราวของเขา 

พอตื่นขึ้นมา .. แปลก !! .. ที่ดีใจแต่เศร้า 

อยากฝันต่อทั้งที่ก็อยากร้องไห้ 

ยิ่งในฝันนั้นได้รับรู้ว่าเขามีความสุขดี 

มันก็อุ่นใจ .. แต่ก็เสียใจ

 

ฉันดูคล้ายคนสติไม่สมบูรณ์ 

แต่เปล่าหรอก .. สติฉันยังอยู่ครบถ้วน 

และฉันก็แยกเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัว

ออกจากกันได้อย่างเด็ดขาด

เพราะฉะนั้นทุกๆ ภาพแห่งความหลัง

จึงยังฉายชัดอยู่เสมอ

ไม่ว่าเวลาจะผ่านมาเนิ่นนานเพียงไหน

 

การที่ได้คิดถึงเขาในบางคราวเป็นเรื่องที่ดี

แม้บางทีอาจทำให้เราต้องยิ้มทั้งน้ำตา

แต่อย่างน้อยเราก็ได้รับรู้ว่าชีวิตหนึ่ง

ที่เกิดมาเราได้เรียนรู้ที่จะรักใครเป็น

และได้รู้ซึ้งค่าของคำว่า ... คิดถึง

โดย ba_ii_tong

 

กลับไปที่ www.oknation.net