วันที่ พุธ พฤษภาคม 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เรื่องหมาๆ...โลกของตำลึง(11)


อุบัติเหตุ

               เช้าวันนี้เป็นเช้าที่ต่างจากทุกวันเพราะเป็นเช้าวันหยุดที่บ๊อก บ๊อก เจ้านายสองขาของตำลึงและสามสี จะมีเวลาอยู่กับมันทั้งสองตัวทั้งวัน ต่างจากทุกวันที่บ๊อก บ๊อก จะพาไปวิ่งตอนเช้าให้พวกมันกินข้าว แล้วก็จะหายไปกับตัวใหญ่สี่ขากลม ทั้งวัน ปล่อยให้ตำลึง และสามสี อยู่กับพ่อผู้ชราของ บ๊อก บ๊อก แต่เพียงลำพัง จนกระทั่งมืดค่ำ บ๊อก บ๊อก ถึงจะกลับมาพร้อมกับเจ้าตัวใหญ่แล้วก็จะพามันทั้งสองตัวไปนอน

แต่วันนี้เป็นวันหยุด แล้วเมื่อวานนี้ตอนกลับมาบ้าน บ๊อก บ๊อก บอกมันทั้งสองตัวว่าจะพาไปเที่ยวตอนเช้า เป็นการชดเชยที่บ๊อก บ๊อก ไม่ได้พามันทั้งสองตัวไปเที่ยวหลายวันแล้วเพราะ บ๊อก บ๊อก งานยุ่งมาก กลับมาบ้านตอนค่ำก็เห็นนั่งอยู่หน้าจอสี่เหลี่ยมเล็กๆ ในห้องตั้งนาน กว่าจะล้มตัวลงนอน ทำให้ทั้งตำลึง และสามสี ไม่ได้ไปเที่ยวตะเวนรอบหมู่บ้านหลายวันแล้ว

แต่วันนี้ บ๊อก บ๊อก สัญญาว่าจะพาไปเที่ยว พวกมันก็เลยตื่นแต่เช้า รอให้บ๊อก บ๊อก ตื่นพามันไปทัศนศึกษารอบหมู่บ้านหลังจากที่มันทั้งสองตัวห่างหายจากการลาดตระเวณมาหลายวันแล้ว

“บ๊อก บ๊อก ตื่นได้แล้ว วันนี้จะพาไปเที่ยวไง โฮ่ง โฮ่งๆๆๆ” ตำลึงส่งเสียงเรียกบ๊อก บ๊อก พร้อมกับยืนบนสองขาหลังแล้วเอาเท้าหน้าเขี่ยบ๊อก บ๊อก ที่นอนกอดผ้าห่มอยู่บนเตียงอย่างไม่ยอมสนใจว่าได้เวลานกออกหากิน และหมาจะไปเดินเล่นแล้ว

“สามสีช่วยปลุก บ๊อก บ๊อก หน่อยสิ”

“สงสัยเมื่อคืนบ๊อก บ๊อก จะนอนดึก เลยง่วงนั่งรอเถอะตำลึง”

“ไม่เอา เดี๋ยวไอ้ดำมันออกมาก็ไม่ได้ไปไหนกันเลยสิ บ๊อก บ๊อก ตื่นเร็ว ตื่นได้แล้ว โฮ่ง โฮ่ง”

“เออ รู้แล้ว ไอ้ลูกหมานี่ ทวงสัญญาแต่เช้าเลย ไป เดี๋ยวไปเที่ยวกันลงไปข้างล่างก่อน” แล้วในที่สุดตำลึงก็ชนะ เมื่อบ๊อก บ๊อก สะบัดผ้าห่มก้าวลงจากเตียงมาเปิดประตูให้พวกมันลงไปข้างล่างแล้วก็ออกไปทำกิจวัตรยามเช้าในสวน ในขณะที่บ๊อก บ๊อก เดินงัวเงียกลับขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้า เพื่อพาพวกมันออกไปวิ่งตามสัญญาที่ให้กันไว้เมื่อคืน

.........

               “บ๊อก บ๊อก เร็วๆ เดี๋ยวไอ้ดำมันออกมา โฮ่ง ๆๆๆๆ” ตำลึงส่งเสียงเรียกบ๊อก บ๊อก ที่เดินลงมา พร้อมกับตั้งท่าวิ่งสะบัดหางอย่างดีใจไปที่ประตูรั้วพร้อมๆ กับสามสี ที่ออกอาการลิงโลดที่ไม่แตกต่างกันนัก

               “บ๊อก บ๊อก เดินช้าจังเลย เร็วๆ เข้า โฮ่ง ๆๆๆๆ” สามสีส่งเสียงเรียกบ๊อก บ๊อก บ้าง พร้อมกับวิ่งเข้าไปหาเพื่อที่จะให้บ๊อก บ๊อก ใส่สายรัดและสายจูง เครื่องประดับส่วนตัวของพวกมัน ก่อนที่จะได้ออกไปสำรวจพื้นที่ยามเช้า

               “มาเลยสองตัว มาใส่สายรัดก่อน สามสี มันรู้งาน มาใส่ก่อนเลย” แล้วบ๊อก บ๊อก ก็ใส่สายรัดให้สามสี ก่อนที่จะไปดึงตัวตำลึงที่ยืนใจจดใจจ่ออยู่ที่ประตูรั้วบ้านเตรียมพุ่งทะยานทันทีที่บ๊อก บ๊อก เปิดประตู

               “ตำลึง มานี่ก่อนเลยเรา ออกไปยังไม่ได้ไม่ได้ใส่สายรัด มาเลยเรามานี่”

“โธ่ บ๊อก บ๊อก ก็ไม่เห็นต้องใส่สายรัด กับสายจูงเลย ทีไอ้ดำ ไม่เห็นมันต้องมีใครมาจูงเลย” ตำลึงคิด ขณะที่มันสอดหัวเข้าไปในสายรัดอกแล้วก็ยกเท้าหน้าใส่เข้าไปในสายรัดที่ทำไว้รัดอก กันไม่ให้มันใช้กลยุทธสะบัดตัวหลุดออกจากสายรัดในขณะที่บ๊อก บ๊อก จูงมันสำรวจหมู่บ้าน

“เอา เสร็จแล้วไปกันเลย ไปก่อนนะ พ่อ”

               “เออ ระวังรถด้วยละ”

แต่ยังไม่ทันขาดคำของพ่อ พอ บ๊อก บ๊อก เปิดประตูรั้วได้เพียงนิดเดียว ทั้งตำลึงและสามสี ที่รอจังหวะจะได้ออกไปสำรวจหมู่บ้านอยู่แล้ว ก็เหลือบตาไปเห็นไอ้แมวดำตัวใหญ่ที่ชอบดอดเข้ามาในบ้านเป็นประจำ ทำให้ทันทีที่ บ๊อก บ๊อก เปิดประตู มันทั้งสองตัวจึงกระโจนพรวดออกจากบ้าน พร้อมกับลากเอาบ๊อก บ๊อก ที่ถือสายจูงของมันทั้งสองตัวออกมาด้วยอย่างไม่ทันตั้งตัว

และเป็นจังหวะเดียวกับรถที่วิ่งมาด้วยความเร็ว

โครม !

ตำลึงกับสามสี ที่กำลังไล่กวดไอ้แมวดำ ตกใจกับเสียงที่ได้ยินรีบหันกลับมาอย่างรวดเร็ว แล้วมันก็เห็นภาพที่คิดไม่ถึง บ๊อก บ๊อก ที่ถือสายจูงมันอยู่เมื่อกี้ นอนจมกองเลือดอยู่กลางถนนหน้าบ้าน ถัดจากเจ้าตัวใหญ่สี่ขาวงกลมคันใหญ่ ที่จอดสนิทชิดกับบ๊อก บ๊อก ที่นอนหลับสนิทอยู่ และสายจูงก็หลุดจากมือของบ๊อก บ๊อก

“สามสี บ๊อก บ๊อก เป็นอะไรนะ”

“ไม่รู้สิ วิ่งไปหา บ๊อก บ๊อก เถอะ”

แล้วทั้งตำลึงและสามสี ก็วิ่งกลับมาหาบ๊อก บ๊อก ที่นอนจมกองเลือดอยู่ พร้อมกับส่งเสียงเรียกให้บ๊อก บ๊อก ตื่น

“โฮ่งๆ ๆๆ บ๊อก บ๊อก ตื่นได้แล้วไปเที่ยวกัน” ตำลึงส่งเสียงเรียก บ๊อก บ๊อก เจ้านายสองขาของมันให้ตื่น ในขณะที่สามสี ก็เลียที่มือของบ๊อก บ๊อก ที่มีเลือดไหลออกมา เพื่อทำแผลให้กับบ๊อก บ๊อก เหมือนที่บ๊อก บ๊อก เคยทำให้มันตอนที่มันประลองกำลังกับตำลึงเพื่อที่จะได้เป็นเจ้าของบ้านร่วมกันจนเลือดอาบ แล้วบ๊อก บ๊อก ก็จะทำแผลให้

“ตำลึง ถอยไป ฉันจะพานายแกไปหาหมอ ถอยไป” พ่อของบ๊อก บ๊อก ส่งเสียงไล่ตำลึง ที่ไม่ยอมห่างจากบ๊อก บ๊อก ที่นอนอยู่บนถนน และมันกับสามสี ก็คอยกันไม่ให้คนตัวใหญ่ ที่เปิดประตูออกมาจากเจ้าตัวใหญ่สี่ล้อเข้าใกล้บ๊อก บ๊อก

“โฮ่งๆๆๆ ไม่ต้องเข้ามาเลย” ตำลึง ส่งเสียงขู่และพร้อมที่จะกระโจนเข้าใส่ชายแปลกหน้าที่กำลังจะเข้ามาใกล้บ๊อก บ๊อก 

“คุณลุงครับผมไม่ได้ตั้งใจ มันแวบ เดียวเอง”

“เดี๋ยวค่อยคุยกันเรื่องนั่นนะ แต่ตอนนี้คุณไปอุ้มลูกสาวผมขึ้นรถไปส่งโรงพยาบาลก่อน ตำลึง สามสี ถอยไปเดี๋ยวนี่เลย ไม่ต้องมาเห่า”

ตำลึง ไม่รู้หรอกว่าอะไรเกิดขึ้นกับบ๊อก บ๊อก รู้แต่ว่ามันต้องคอยดูแลไม่ให้คนตัวใหญ่ที่ลงมาจากเจ้าตัวใหญ่สี่ล้อ เข้ามาใกล้บ๊อก บ๊อก มันต้องปกป้องบ๊อก บ๊อก จากคนแปลกหน้า พร้อมกับคิดว่า ทำไมบ๊อก บ๊อก ไม่ตื่นซะที

ในขณะที่สามสี ก็ตั้งท่าแยกเขี้ยวพร้อมที่จะกระโจนเข้าใส่ทุกคนที่เข้าใกล้บ๊อก บ๊อก เจ้านายสองขาของมันที่จู่ๆ ก็มาหลับกลางถนน แล้วก็มีเลือดไหลเต็มไปหมด จนกระทั่งพ่อของบ๊อก

บ๊อก ต้องถือสายจูงลากมันทั้งสองตัวกลับเข้าบ้าน แล้วก็ปล่อยให้คนตัวใหญ่อุ้มบ๊อก บ๊อก ขึ้นเจ้าตัวใหญ่สี่ล้อไป

“เฝ้าบ้านนะตำลึง สามสี เดี๋ยวฉันกลับมา” พ่อของบ๊อก บ๊อก ส่งเสียงบอกมันทั้งสองตัว ก่อนที่จะปิดประตูรั้ว แล้วเดินหน้าเครียดขึ้นเจ้าตัวใหญ่มีสี่ขาวงกลม ไปกับคนตัวใหญ่ที่ทำหน้าที่เป็นคนขับ มีบ๊อก บ๊อก ที่ยังไม่ลืมตาตื่นนอนหายใจรวยรินอยู่หลังเบาะ

“ไม่เอา จะไปด้วย บ๊อก บ๊อก ตื่นสิ ตื่นได้แล้ว วันนี้ไม่ไปเที่ยวก็ได้ โฮ่ง ๆๆๆๆๆ” ตำลึงคิด และส่งเสียงเห่าหอนไม่ยอมหยุด

ในขณะที่สามสี ก็ส่งเสียงร้องโหยหวนเช่นกันเพื่อปลุกให้บ๊อก บ๊อก ที่หายลับตาไปกับตัวใหญ่สี่ขาวงกลมตื่นเสียที

“ตำลึง บ๊อก บ๊อก ทำไมไม่ตื่น”

“ไม่รู้ ไม่รู้ว่าทำไมไม่ตื่น แล้วทำไมมีเลือด สงสัยจะถูกไอ้ตัวใหญ่สี่ขาวงกลมกัดแน่ๆ เลย”

“ตำลึงแล้วบ๊อก บ๊อก จะกลับมาไหม”

“ต้องกลับมาสิ บ๊อก บ๊อก ไม่เคยไปไหนนาน ถ้าจะไปที่ไหนนานๆ ต้องบอกเราก่อนสิ แต่คราวนี้ ไม่ได้บอกนี่ บ๊อก บ๊อก ต้องกลับมาสิ” ตำลึงตอบสามสี ไปทั้งๆ ที่มันก็ไม่แน่ใจว่ามันจะได้เจอกับบ๊อก บ๊อก อีกหรือไม่ เพราะการเดินทางคราวนี้ของบ๊อก บ๊อก แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากทุกครั้งที่เวลาบ๊อก บ๊อก จะหายไปไหนหลายๆ วัน บ๊อก บ๊อก จะบอกมันว่า จะไปหลายวัน พร้อมๆ กับถือกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ไปด้วย 

แต่คราวนี้ บ๊อก บ๊อก ตั้งใจจะพาพวกมันไปวิ่งเล่น แล้วทำไมจู่ๆ ตอนที่พวกมันทั้งสองตัวกำลังไล่ไอ้แมวดำ บ๊อก บ๊อก ถึงลงไปนอนอยู่กลางถนนแล้วก็มีเลือดไหลเต็มไปหมด

“เชื่อฉันสิ สามสี บ๊อก บ๊อก ต้องกลับมา เราจะรอบ๊อก บ๊อก อยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน เดี๋ยวบ๊อก บ๊อก ต้องกลับมา”

“ใช่ เราจะรออยู่ตรงนี้ เดี๋ยวบ๊อก บ๊อก ต้องกลับมา” สามสีไม่ได้เชื่ออย่างที่ตำลึงบอก มันรู้ว่าการจากไปของบ๊อก บ๊อก คราวนี้ต่างจากทุกครั้ง และมันก็ไม่รู้ว่าบ๊อก บ๊อก จะตื่นขึ้นมาอีกหรือไม่ แต่มันก็เชื่อตำลึงว่าถ้ามันทั้งสองตัวรอบ๊อก บ๊อก อยู่ตรงนี้บ๊อก บ๊อก จะกลับมา

และนั่นคือเหตุผลที่พ่อของบ๊อก บ๊อก กลับมาในตอนดึกแล้วยังเห็นตำลึงและสามสี นั่งรออยู่ที่ที่เดิมไม่ได้ขยับไปไหน พร้อมกับสายตาที่มองตรงออกมาจากรั้วบ้านอย่างรอคอยใครสักคนที่หายไป

........30.........

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

โดย kenta22

 

กลับไปที่ www.oknation.net