วันที่ อาทิตย์ กันยายน 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เยาวชนไทย แฟชั่นชุมนุม หรืออุดมการณ์


ก่อนอื่นผมขอออกตัวเลยว่าผมไม่ชอบพฤติกรรมของรัฐบาลทักษิณและสมัคร พูดง่าย ๆ  ว่าผมเชียร์พันธมิตรสดใจขาดดิ้น แต่บทความนี้ผมจะเป็นกลางเพื่อสิ่งที่ผมอยากจะบอกผ่าน Blog เรื่องนี้

ผมได้เห็นน้อง ๆ นักเรียน-นักศึกษาหลายสถาบันตบเท้าออกมามีบทบาททางการเมือง บางคนโพกหัวกู้ชาติ บางคนถือมือตบเขย่าเป็นจังหวะ สอดคล้องกับการให้จังหวะของผู้ปราศัยบนเวที ทำให้ความทัศนคติของผมที่มีต่อคนรุ่นใหม่เปลี่ยนไปบ้าง ภาพลักษณ์ของเยาชนที่มั่วสุมในร้านเกมส์ทั้งหญิงและชาย ผับบาร์แถวทองหล่อ อาร์ซีเอ หลังสวนที่มีนักเที่ยวเป็นนักศึกษากว่า 60-70%  ที่เหลือก็เป็นคนวัยทำงานที่เพิ่งสำเร็จการศึกษาและวัยรุ่นตอนปลายกระจายกันไปตามแหล่งที่ตนสามารถจะจ่ายค่าบริการได้ เป็นภาพที่ทำให้ผมมองเห็นอนาคตประเทศลางเลือน

แต่ ณ วันนี้พวกเค้าเหล่านี้ได้แสดงให้เห็นแล้วว่าพวกเค้าไม่ได้ละเลยกับสถานการณ์ปัจจุบันซะทีเดียว บ้างก็รับข้อมูลข่าวสารเพิ่มจากสื่อหลาย ๆ ทาง บ้างก็เริ่มคุยกับพ่อแม่ พี่ป้าน้าอา ครูอาจารย์ เกี่ยวปัญหาบ้านเมืองปัจจุบันมากขึ้น ทำให้เราได้เห็นภาพนักเรียน นักศึกษาเข้ามามีบทบาทกับการร่วมชุมนุมมากขึ้น ซึ่งกว่า 99% มาร่วมชุมนุมแถวทำเนียบรัฐบาลและสะพานมัฆวาน นี่ไม่ได้ต้องการจะเชียร์ฝ่ายไหนเป็นพิเศษ เพียงแต่สุมาเต็กโชสงสัยว่าน้อง ๆ เหล่านั้น เค้ารู้หรือเปล่าว่าบรรดาผู้ชุมนุมพันธมิตรเค้ามีเหตุจูงใจอะไร จึงออกมาตากแดดตากฝน บริจาคทรัพย์เพื่อเป็นทุนในการชุมนุม ตะโกนส่งเสียงขับไล่รัฐบาลจนเสียงแหบเสียงแห้ง หลั่งน้ำตาเมื่อนายกฯออกมายืนยันจุดยืนของตน "ไม่ยุบ ไม่ออก" ไม่ใช่ออกมาชุมนุมเหมือนเป็นแฟชั่น เพื่อนชวนมาก็มา เหมือนเรื่องสนุกสนาน ถ่ายรูปเป็นที่ระลึกและกลับไปโม้ในโรงเรียนต่อ

จึงอยากให้เพื่อน ๆ สมาชิกได้ให้ข้อมูลที่ถูกต้อง เป็นกลาง และให้พวกเค้าได้ตัดสินใจ ได้วิเคราะห์ สอนให้เค้าเรียนรู้ เพราะสิ่งที่สังคมอยากเห็นคือน้อง ๆ เหล่านี้ได้รับประสบการณ์ การเรียนรู้จากชีวิตจริง ประสบการณ์ที่หาไม่ได้ในตำราเรียน ประสบการณ์ที่มากกว่าทฤษฎี มากกว่าภาพเยาวชนจับอาวุธเข้าปะทะกับฝ่ายตรงข้าม เสียเลือดเสียชีวิตโดยที่ไม่รู้ว่าตนสู้เพื่ออะไร.......

สุดท้ายนี้ผมขอตะโกนดัง ๆ ว่า "พันธมิตรสู้ว้อย"

โดย สุมาเต็กโช

 

กลับไปที่ www.oknation.net