วันที่ อาทิตย์ กันยายน 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เพลงที่ 24....ลาสาวแม่กลอง


ขอบคุณภาพจากอินเตอร์เน็ตค่ะ

          เพลงนี้เป็นเพลงที่พ่อชอบและบอกฉันว่าเป็นเพลงลูกทุ่งที่"ทุกคนร้องเป็น"
          "ไม่จริง แม่ร้องเพลงนี้ไม่เป็น.." เสียงแม่ตะโกนขณะชงกาแฟให้พ่อ แล้วได้ยินพ่อร้องให้ฉันฟัง
           "..เมื่อสงกรานต์งานวัดบ้านแหลม.." แม่ร้องขึ้นมา ขณะยกกาแฟมาให้ พ่อเลยยิ้มแล้วแซวกลับว่า ไหนบอกร้องไม่เป็น
          แม่ไม่ตอบ..แต่เดินคลอเพลงนี้เข้าครัวอีกครั้งหลังวางกาแฟให้คุณพ่อ

          พ่อบอกว่า เพลงลูกทุ่งเพลงนี้เป็นเพลงที่น่าจะถูกนำมาขับร้องใหม่มากที่สุด
          แม่เดินเข้ามาแล้วเสริมว่า ที่ร้องวรรคเมื่อกี้ เพราะจำได้ว่า"อ๊อด บรั่นดี" เป็นคนขับร้อง ส่วนคนร้องเพลงนี้คนแรกไม่รู้จักหรอก
          พ่อบอกว่า เพลงนี้พ่อจำไม่ได้ว่ามีคนนำมาขับร้องใหม่กี่คน แต่ทุกคนที่ร้อง แม้จะ"เพราะ" แต่หากใครได้ยินต้นฉบับครั้งแรกที่ขับร้องโดยพนม นพพร ก็จะพูดเหมือนกันว่าเป็นคนที่ร้องเพลงนี้ได้เพราะที่สุด

          "วัดบ้านแหลมอยู่ไหนคะพ่อ.." ฉันถามเพราะนึกได้ว่าแม่ร้องประโยคนี้
          พ่อเล่าว่า วัดบ้านแหลมน่าจะเป็นวัดที่สำคัญที่สุดของจังหวัดสมุทรสงคราม และได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นพระอารามหลวงชั้นตรีวรวิหาร ได้รับพระราชทานนามว่า “วัดเพชรสมุทรวรวิหาร” โดยมีพระศักดิ์สิทธิ์คือ“หลวงพ่อบ้านแหลม”
          "ใครไปสมุทรสงครามจะต้องไหว้หลวงพ่อด้วย" คุณพ่อบอก

          "สัปดาห์หน้า เราไปเที่ยวที่นั่นกัน ดีไหมเอ่ย.." คุณแม่เอ่ยขึ้นมาลอยๆ เล่นเอาคุณพ่อเกือบสำลักกาแฟ
          "ไป.." เสียงฉันกับน้องชายตอบเกือบจะพร้อมกัน เพราะประโยคของคุณแม่คือ"คำสั่ง"
          คุณพ่อเลยวางแผนโปรแกรมเที่ยวทั้งครอบครัว โดยบอกว่า เราจะไปเที่ยวโดยค้างคืนที่อัมพวา ด้วยการล่องเรือดูหิ่งห้อย และเที่ยวโปรแกรมไหว้พระ 9 วัดในอัมพวา จากนั้นก่อนกลับ เราจะแวะเที่ยว"อุทยาน ร.2"

          "วันหลังร้องเพลงเกี่ยวกับเชียงใหม่บ้างนะพ่อ" น้องชายฉันพูดเสริม..แล้วก้มหน้ากินขนมปังกับโอวัลตินโดยไม่รอฟังคำตอบของคนอื่นที่นั่งร่วมโต๊ะอีก 3 คน
          ก็แน่ล่ะ เขานี่แหละ คนที่พูดน้อยที่สุดในบ้าน


ลาสาวแม่กลอง
คำร้อง - เกษม สุวรรณเมนะ
ขับร้อง - พนม นพพร

สิ้นแสงดาวดุเหว่าเร่าร้อง
จากสุมทุมลุ่มน้ำแม่กลอง พี่จำจากน้องคนงาม
แว่วหวูดรถไฟ พี่แสนอาลัยสมุทรสงคราม
คงละเมอเพ้อพร่ำ คิดถึงคนงามที่อยู่แม่กลอง

ราชการทหารเรียกใช้
ลูกน้ำเค็มเข้าทัพเรือไทย ฝึกเตรียมเอาไว้ทุกกอง
พี่ต้องขอลาจากแล้วแก้วตา ลาถิ่นแม่กลอง
คงหวนมาหาน้อง คนสวยแม่กลองคอยพี่กลับมา

เมื่อสงกรานต์งานวัดบ้านแหลม
เคยเที่ยวชมกับโฉมแฉล้ม เมื่อคืนข้างแรมเมษา
สรงน้ำร่วมน้อง ปิดทองพระปฏิมา
อธิษฐานรักอยู่คู่ฟ้า หวังเกิดมาร่วมใจ

ป้อมพระจุลไกลบ้านห่างน้อง
เมื่อฝนมาฟากฟ้าคะนอง ได้ยินถึงน้องหรือไม่
พี่ส่งสัญญาฝากฟ้าครวญมาจากห้วงหัวใจ
คือเสียงครวญหวนไห้ ทหารเรือไทยยังห่วงแม่กลอง


 


โดย วาสนา

 

กลับไปที่ www.oknation.net