วันที่ จันทร์ กันยายน 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ศิลปินน้อย...ออทิสติก


เคยเขียนเรื่องเกี่ยวกับพี่ต้นไม้มาแล้ว เลยถูกทวงจากน้องต้นน้ำว่า ทำไมไม่มีเรื่องของต้นน้ำบ้าง ก็บอกว่า เคยแล้วไง เรื่องปรัชญาจากอุนจิน่ะ แต่ก็ยังถูกต่อว่าอีกว่า ทีของพี่ต้นไม้เขียนตั้งสองตอน ของต้นน้ำตอนเดียวเอง ด้วยความที่กลัวต้นน้ำจะน้อยใจ เลยตั้งใจเขียนถึงอีกซักตอน จะได้เสมอภาคกัน
ต้นน้ำไม่เล่นดนตรีเหมือนพี่ ชวนให้เรียนก็บอกไม่อยาก แต่ต้นน้ำบอกว่าอยากเรียนวาดภาพสีน้ำมัน เอ้า วาดก็วาด ต้นน้ำทำผลงานออกมาหลายชิ้นอยู่ หลังๆนี้จะวาดแต่ละรูปต้องรออารมณ์และแรงบันดาลใจทั้งนั้น ตามประสาเด็กพิเศษ ไม่พร้อมจะทำก็ไม่ทำ ต้นน้ำภูมิใจกับการเป็นเด็กพิเศษมาก  และมักจะเอาความเป็นเด็กพิเศษมามีข้ออ้างอยู่เสมอๆว่า “ก็ต้นน้ำเป็นเด็กออนี่”  ใช่จ้ะ เด็กออเจ้าเล่ห์
หลังๆนี้ ภาพบางภาพของต้นน้ำ มักจะมีปรัชญาแฝงมาเสมอ หลังจากที่มีภาพอุนจิออกมาแล้วมีคนชื่นชม ทีนี้พอจะวาดภาพใหม่ก็เลยต้องหาความหมายสอดแทรกมาด้วยเสมอ ท่านผู้ใดได้แวะมาชมงานศิลปะของน้องต้นน้ำแล้ว ฝากคอมเมนท์ให้เจ้าของภาพได้นะคะ เผื่อจะเป็นแรงบันดาลใจในการทำงาน และช่วยเพิ่มพลังให้เด็กออคนนี้มีพลังในการฝ่าฟันอุปสรรคส่วนตัวและอยู่ในโลกที่ร้อนขึ้นทุกวันใบนี้ได้อย่างเป็นสุข

ภาพรุ่นแรกๆ  ยังไม่มีปรัชญาแฝงอะไร แต่กำลังฝึกเรื่องความสมดุลของภาพ


ภาพนี้ทดลองการใช้เกรียงกับสีน้ำมัน


ภาพนี้วาดตอนกำลังหงุดหงิดมาก เหมือนสึนามิ

ภาพน้ำ-ไฟ ต้นน้ำบอกว่า ไฟเปรียบเหมือนสิ่งที่ต้องทำให้เสร็จ น้ำเหมือนกับเวลาที่กำหนด แต่ในภาพน้ำไม่สามารถดับไฟได้ เพราะว่าน้ำไม่ลงบนไฟ แต่เลยไปซะนี่ แปลว่าสิ่งที่ทำไม่เสร็จทันเวลา เรื่องนี้มีสาเหตุมาจาก พ่อแต๋งขับรถไปส่งต้นน้ำที่โรงเรียน แต่ขับเลย ทำให้ต้นน้ำไปโรงเรียนไม่ทัน

ภาพนี้เป็นเรื่องของคนสองคน ที่มีที่มาต่างกัน มาพบกันใช้ชีวิตร่วมกันในช่วงเวลาหนึ่ง แล้วต่างคนก็ต่างไปตามทางของตัวเอง ด้วยสาเหตุใดๆก็แล้วแต่

ภาพอุนจิ เคยเขียนถึงไปแล้วที่ www.oknation.net/blog/krutik/2008/04/17/entry-1

การมีลูกเป็นเด็กพิเศษ เหมือนมีสิ่งมหัศจรรย์เกิดขึ้นในชีวิต  เกิดมาให้พ่อแม่สร้างบุญจริงๆลูกเอ๊ย..

ขอบคุณที่เข้ามาชมผลงานของน้องต้นน้ำค่ะ

เพลงอัศจรรย์ จากภาพยนตร์เรื่องโหมโรง

อัศจรรย์ - Ost.โหมโรง

โดย krutik

 

กลับไปที่ www.oknation.net