วันที่ ศุกร์ กันยายน 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

งูบุก


มันค่อยๆ เลื้อยปราดเข้ามาในความมืดทึบทึมของบ้าน   อาจจะเพราะพ่อแม่พี่น้องของมันเคยเข้ามาหากินในสถานที่แห่งนี้

ร่องระบายน้ำแฉะชื้น  ดงพลูด่างขึ้นเลื้อยเต็มไปจแทบไม่เห็นพื้นดิน  เหมาะสำหรับการเลื้อยแอบเข้ามาโดยไม่มีใครเห็น

แต่การเข้ามาของมันไม่รอดพ้นจากสายตาคู่หนึ่ง 

เจ้าของสายตาคู่นั้น ค่อยๆ ย่องเข้ามาใกล้ทีละนิด    ทีละนิด   จวนจะถึงตัวอสรพิษร้าย แล้วจึงส่งเสียงเห่า



วันนี้ไม่มีใครอยู่บ้าน ฉันนั่งทำงานอยู่มุมทำงานกับเพื่อนร่วมงาน  พวกเราแบ่งพื้นที่หลังบ้านมาทำห้องไว้ ติดกับครัว และสามารถเดินออกไปสวนหลังบ้านได้สะดวก

หลังบ้านฉันเป็นบ่อเลี้ยงปลา ซึ่งตอนนี้ถูกปล่อยทิ้งร้างไว้ให้วัชพืชจำพวกกกธูปขึ้นเป็นดง (ใครบอกวัชพืช ที่สวนจตุจักรขายกระถางละเป็นร้อยนะนั่น)


นอกวัชพืชสารพัดชนิดแล้ว ยังเป็นที่อาศัยของพวกนกเป็ดน้ำ นกน้ำ นกอะไรต่อมิอะไรมากมาย บางวันมันร้องสลับกันเซ็งแซ่ไปหมด

นอกจากบรรดานกต่างๆ ยังมีตัวเงินตัวทอง และที่ชุกชุมไม่แพ้กัน คือ งูเห่า


ธรรมดาทั่วไปบ้านไม้มักจะมืดทึมกว่าบ้านปูน    และยิ่งเป็นบ้านไม้ชั้นเดียวอย่างบ้านฉัน   ก็จะมี  หนู   หรือบางที เขียด ปาด ก็ชอบเข้ามาแอบในกระถางไม้น้ำใกล้มุมทำงานของฉัน งูเห่าก็ยิ่งชอบเข้ามา

เสียงไอ้สีนิล (หมา) เห่า  โฮ่ง เสียงดัง   ดังขึ้นเรื่อยๆ  ฉันต้องส่งเสียงดุมัน และเปิดประตูมุ้งลวดออกไปดู

"ไอ้นิล เห่าอะไร"   มันก็พยายามจะวิ่งมาหาฉัน 



งูเห่าแผ่แม่เบี้ยของมันขู่ฟ่อ  หันหน้าไปทางหมาไอ้สีนิล  มันพยายามหยั่งเชิงกัน  หมาก็เห่า งูก็แผ่แม่เบี้ย  คนก็ตกใจ

ฉันไม่รู้จะทำอย่างไรดี เพราะไอ้สีนิลมันดันขวางทางที่จะวิ่งออกไปหน้าบ้าน  พลันนึกขึ้นได้ว่า "ตายล่ะหวา พ่อแม่ก็ไม่อยู่ ประตูรั้วดันใส่แม่กุญแจไว้" 

ครั้นจะวิ่งไปหน้าบ้านหมาก็ขวาง   จะโทรศัพท์เรียกให้ป้าๆ แถวบ้านเข้ามาช่วยไล่งู  ใครก็เข้ามาไม่ได้เพราะล๊อคประตูรั้วไว้ กุญแจก็อยู่แถวหน้าบ้านด้วยสิ

ในยามปกติ เมื่อเจอเหตุการณ์แบบนี้  พ่อก็จะมาเป็นเพชรฆาตกำจัดงูสิ้นซากไปแล้ว

ฉันวิ่งกลับเข้าห้อง  เจอเพื่อนยืนตัวสั่น หน้าซีด อยู่บนโซฟา  "ทำไงดีล่ะ"  ฉันถาม

 ใจจริงฉันไม่ได้กลัวงูตัวนี้เท่าไหร่หรอกนะ แต่หมามันเห่าเสียงดังจนเกรงใจข้างบ้าน  แล้วก็ไม่มีด้ามไม้กวาดยาวๆ ไปไล่งูด้วยสิ  มีแต่ที่ทับกระดาษ  ปากกา   ดินสอ ยางลบ  เอาวะ คว้าอะไรไปไล่ๆ มันไปก่อน
ฉันกล้าๆ กลัวๆ เปิดประตูมุ้งลวดออกไปอีกครั้ง ไม่ทันขาซ้ายจะพ้นประตูดี เพื่อนมันดันปิดประตูเสียแล้ว 

"เฮ้ย ปิดไมเนี่ย ตูก็กลัวงูฉกนะเฟ้ย"  


ปล. ต้องเข้าประชุม ขอติดไว้ก่อน ค่อยมาเล่าต่อเน้อ

โดย หมาดำ

 

กลับไปที่ www.oknation.net