วันที่ พฤหัสบดี กุมภาพันธ์ 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ในนามแห่งความรัก..ด้วยศรัทธา


 

"..ลมเปล่าๆ มาเร่าถามถึงความรัก.."

จึงไม่ได้เอ่ยคำใดๆ ที่เป็นการตอบรับหรือขับสู้ แต่เพียงย้อนถามเบาๆ ที่เนานาน แต่รับรู้ได้ว่า..

" ความรักอยู่หนใดในสายลม"

เช่นเดียวกัน! ไม่มีคำเอื้อนเอ่ยเจรจาใดๆ .. แต่ได้สดับรับฟังเสียงพร่ำบ่นบ่อยในใจดังๆ ว่า..

ในนามแห่งความรัก
ที่อาจถักทอเป็นเสื้อผ้า
เอามาห่อหุ้มอบอุ่นกายา
ห่มฟ้าให้ใจร่มเย็น

ในนามแห่งความรัก
ที่อาจเป็นหนามปักทิ่มลำเค็ญ
แย่งชิง ริษยา ให้ได้เห็น
แล้วก็เป็นไปต่างๆ นานา

ในนามแห่งความรัก
จะถอนทุนหนัก หรือรักษา
ร้อยเล่ห์เล่มเกวียน,มารยา
แล้วก็เรียกมันว่า.. "ความรัก"

.. ลมเปล่าๆ วงนั้น เกิดกลายเป็นพายุ สวนกลับทันที เมื่อสิ้นเสียงบ่นดังๆ ในใจว่า

"..ถ้าคนไม่มีรักฤาจะรู้รส?
กลัวจึงกด..กลิ่นทุกข์,รสสวรรค์
หักห้ามใจตัวเองไปวันวัน
ช่วยเหลือตัวเองพัลวันก็เปล่า..ตาย

ถ้าคนมีรักได้กลิ่น,รส
ได้หวานหมด,ได้ขมกดก่าย
สุขบ้าง ทุกข์บ้าง ไม่เดี่ยวดาย
ดีกว่าตายให้สิ้นเสียรสคน.. "

ฟังความทั้งหมดแล้ว ผมจึงตอบแบบกำปั้นทุบดินอย่างไม่คิดหน้าคิดหลังมากนักว่า

" ความรัก คือพลังศรัทธาอย่างหนึ่ง ที่ทดสอบความเป็นคนได้เป็นอย่างดี
ดังนั้น ที่ใดมีรัก ที่นั้นมีศรัทธา , ด้วยแรงศรัทธา จึงมั่นคงและสวยงาม.."

ขอให้ความสุขในรักแห่งวาเลนไทน์นี้ครับ 

 

--- - - - - -
*ปล. กลับมาจากงานวาเลนไทน์ ราชบุรี ราวเที่ยงคืนถึงบางนา ก็รีบมาต่อกลอนเพื่อไม่ให้ตกรถรักขบวนสุดท้ายนี้

 

 - - - -

แรงบันใจจากกลอนคุณชบา http://www.oknation.net/blog/cuteclub/2007/02/14/entry-1

โดย Nity

 

กลับไปที่ www.oknation.net