วันที่ จันทร์ กันยายน 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

พิณตัวแรก


พิณตัวแรก

       “ชีวิตเหมือนพิณกรีดสาย แล่นไปตามลายไปตามสาย คนนี้ใจนี้มือนี้ชีวิตเขามีแต่ดนตรีบรรเลง” นี่คือบางท่อนจากบทเพลงของ “น้าหว่อง” มงคล อุทก แห่งวงดนตรีเพื่อชีวิตระดับตำนาน นามคาราวาน นั่นเอง

       “หน่อยเล่นพิณได้หรือเปล่า”นี่เป็นคำถามจากปากของบุรุษนาม ลำภา มัคศรีพงษ์ ผู้ก่อตั้ง วงโฟล์คเหน่อแห่งสุพรรณบุรีนั้นเอง “ได้ครับ”เป็นคำตอบที่ตอบออกไปโดยไม่ได้คิด เพราะช่วงนั้นจังหวะชีวิตก็เริ่มแปรปรวน และอีกอย่างกลัว โฟล์คเหน่อ จะไม่ให้ร่วมเดินทางด้วย อันที่จริงจะว่าไม่เป็นก็ไม่เชิงเพราะตั้งแต่ลืมตาดูโลกมา กระทั้งจวบจนประสาทสัมผัสรับรู้กับการได้ยินเสียงคนตรีชิ้นนี้ก็คุ้นเคยมาตลอด เพราะแดนดินอีสานจะขาดเสียงพิณ เสียงแคนไม่ได้ เพราะเป็นเอกลักษณ์ และบ่งบอกถึงวิถีการดำเนินชีวิตของดินแดนแห่งนี้

          บ่ายวันหนึ่ง เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น พี่ลำภา โทรมาบอกว่าให้ไปซื้อพิณ ที่วัดป่าเลไลย์ เพราะเมื่อวานไปดูไว้แล้ว หลังจากวางสายจาก พี่ลำภา ผมก็รีบเดินทางไปทันที 1,800 บาท คือเงินที่ พี่ลำภา ให้ไปซื้อพิณ ถึงราคาอาจจะแพงไปบ้าง แต่ก็คุ้มค่าเพราะตลอดระยะหลายปีที่ผ่านมาที่ได้ร่วมเดินทางกับ

โฟล์คเหน่อ ส่วนตัวคิดว่านี่คงเป็นสัญลักษณ์ ของการเชื่อมความผูกพันธ์ ระหว่างผมกับ โฟล์คเหน่อ โดยเฉพาะ พี่ลำภา ที่คอยเป็นทุกอย่างสำหรับผม เคยตากแดด ตากลม ตากฝน ด้วยกันมาตลอดแต่ก็ยังฝ่าฟันจนผ่านพ้นได้ ถ้าไม่มีพิณตัวนี้คอยเป็นสื่อนำให้เราต้องร่วมเดินทางป่านนี้ชีวิตไม่รู้จะเป็นอย่างไร

          วันเวลาผ่านล่วงเลยหลายปีแล้วผมก็ยังใช้พิณตัวเดิมอยู่ เคยมีหลายครั้ง พี่ลำภา จะซื้อพิณตัวใหม่ให้ แต่ผมว่ายังก่อน ตัวนี้ยังใช้ได้ พี่ลำภา จะรู้หรือไม่ว่าผมรักมันเหลือเกิน เพราะอย่างน้อยมันก็ได้เป็นประวัติศาสตร์ ของวงอย่างหนึ่ง เพราะเท่าที่รู้มาวงโฟล์คในสุพรรณฯ ก็ยังไม่มีวงไหนนำมาเล่นนอกจาก พี่ลำภา แต่ก็ถือว่าได้สร้างความแปลกใหม่ให้กับวงโฟล์คที่ไม่ใช่แค่โฟล์ค งานนี้ต้องยกให้นายวงอย่างผู้ชายที่ชื่อว่า

ลำภา มัคศรีพงษ์

 

โดย กระโศป

 

กลับไปที่ www.oknation.net