วันที่ พุธ กันยายน 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

งุบุก (จบ)


ประตู (มุ้งลวด) ปิดเกือบจะทันที  เสียงไอ้หมานิลเห่าดังขึ้น และดังขึ้น  งูตัวนั้นยังคงแผ่แม่เบี้ยชูคอหราอยู่เช่นเดิม

กระปุกใส่ของ ตลับยาหม่อง ยังถือกระชับอยู่ในมือ  ฉันเริ่มประสาทเสียนิดๆ


เสียงเห่าดังจนเกรงว่ายายข้างบ้านแกจะโวยกลับมา เพราะแกขึ้นชื่อด้านความเป็นขาโวยวายประจำซอย   ฉันนึกถึงคำพูดของใครไม่รู้ที่บอกว่า เวลาเราเดินไปที่รกๆ แล้วเอาไม้ไล่ๆ ตีๆ หญ้าก่อนระหว่างที่เราเดิน ถ้ามีงูซุ่มอยู่  มันจะหนีไป ฉันจึงตัดสินใจเอาตลับยาหม่องและกระปุก ปาใส่เจ้างูร้ายนั่นทันที

...............

นอกจากงูจะไม่หนีไปอย่างที่คิด  แทนที่จะขู่ฟ่อใส่หมามันกลับหันหน้าแผ่แม่เบี้ยน้อยๆ ของมันมาทางฉัน   จะตัวเล็กตัวใหญ่ ขึ้นชื่อว่าอสรพิษ ก็วางใจไม่ได้ ฉันจึงเปิดประตูวิ่งเข้าห้องไป

เพื่อนยังอยู่ในห้อง  "เอาของปามันก็ไม่หนี ทำไงดี เอาไม้เขี่ยๆ ให้มันหนีไปดีไหม"     ฉันเริ่มมองหาไม้  ในห้องก็มีแต่ไม้ขนไก่ปัดฝุ่น แต่นอกหน้าต่างหลังบ้านมีไม้สอยมะม่วง!!

ข้อดีของบ้านชั้นเดียวคือสามารถปืนหน้าต่างออกได้ไม่ยากเย็น  ฉันกระย่องกระแย่งปืนหน้าต่าง โดดตุ๊บด้วยตีนเปล่าวิ่งไปที่ต้นมะม่วง  หยิบไม้ไผ่ที่พ่อทำเป็นไม้สอยมะม่วงมา  บุญมีแต่กรรมบัง ไม้สอยมะม่วงอันนี้ก็ช่างยาวเหลือแสน เอาเข้าบ้านไม่ได้อีก เฮ้อ

เมื่อพบกับความผิดหวังจากไม้สอยมะม่วง ฉันจึงปืนกลับเข้ามาในห้อง เปิดประตูออกไปยืนกับหมา  สักพักสถานการณ์นอกห้องเริ่มเปลี่ยนไป

ทั้งหมาทั้งงูดูเหมือนจะเงียบเสียงไปชั่วครู่  เมื่อหมาไม่เห่า งูก็ไม่แผ่แม่เบี้ย และงูเริ่มหันหัวไปอีกทางหนึ่ง  ฉันจึงตัดสินใจ ใส่ตีนหมา โกยแน่บออกไปหน้าบ้านทันที!

ระหว่างวิ่งและหันไป อ้าว หมาวิ่งตามฉันมาซะงั้น  แต่ไม่มีเวลาสนใจแล้ว ฉันต้องรีบกำจัดงูเห่าตัวนั้นไปให้พ้นบ้านโดยไว 

เมื่อจัดแจงไขประตูรั้วออกไป ฉันจึงรีบหาผู้ช่วย  คือ  ป้าเพื่อนบ้านถัดไปอีกสองหลัง  เมื่อฟ้องป้าเรียบร้อยแล้วก็วิ่งตามหลังแกมาติดๆ พร้อมกับไม้กวาดคนละด้าม

ไอ้สีนิลกระดิกหางรับอยู่หน้าบ้าน ป้าวิ่งนำไป ณ จุดเกิดเหตุ   “ไหนๆ งู”   ปรากฏว่างูร้ายตัวนั้นได้อันตรธานหายไปแล้ว  ป้าเที่ยวค้นหางู ตามใต้โต้ ใต้ตู้เย็น ตามมุมมืด ในผ้าขี้ริ้ว เมื่อวางใจแล้ว ป้าหันมาหัวเราะ  “สงสัยมันหนีไปแล้ว”

 “สงสัยงูมันกลัวหมา  มันเลยดูเชิงกัน พอวิ่งหนีไปทั้งคนทั้งหมา งูมันเลยหนีไปด้วย” ป้าสรุปพร้อมหัวเราะไป 

เมื่อฉันไหว้ขอบคุณป้า   แล้วหันไปดุหมา  “หนอยแน่ ไอ้หมาตัวดี ทำเป็นเก่งเห่าใหญ่เลยนะ พอคนหนี ก็โกยตาม”

 เมื่อกลับเข้าห้อง  เพื่อนคนนั้นยืนตัวสั่นอยู่ที่เดิม

......................

หลังจากพ่อและแม่กลับมาบ้าน เล่าเหตุการณ์ให้ฟัง  พ่อบอกว่า "โอ้ย บ้านเรางูเห่ามาขดอยู่หลายตัวแล้ว พ่อไล่ไปตั้งหลายตัว" 

หลังจากวันนั้น ฉันแทบอยากจะถือไม้  พลางไล่ตีๆ ไปตามทางเวลาเดินไปมาในบ้านตัวเอง -*-

โดย หมาดำ

 

กลับไปที่ www.oknation.net