วันที่ จันทร์ กันยายน 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

กลับมาเถิด...วันวานยังหวานอยู่


คอลัมน์  Yesterday Revisited    นสพ.กรุงเทพ Bizweek 29 ต.ค. 2547   no.17 

 

กลับมาเถิดวันวาน วันวานผ่านพ้นไป (วันวานที่อาลัย)
กลับมาเถิดวันวาน วันวานนานแสนไกล วันวานที่แสนไกล
กลับมาเถิดวันวาน วันวานที่อาลัย (วันวานที่อาลัย)
กลับมาเถิดวันวาน วันวานซาบซึ้งใจ วันซาบซึ้งใจ
กลับมาเถิดวันวาน กลับมาเถิดวันวาน กลับมาเถิดวันวาน
เคยรักกันมาอย่างไร จะรักกันตลอดไป  ไม่แปรผัน
กลับมาเถิดวันวาน กลับมาเถิดวันวาน กลับมาเถิดวันวาน 
จะจำเอาไว้ทุกวัน เมื่อเรายังคิดถึงกัน วันวานยังหวานอยู่
กลับมาเถิดวันวาน วันวานยังหวานอยู่   (*ซ้ำตั้งแต่ต้น)

            เนื้อเพลงข้างต้นแทบจะไม่มีอะไรเลย ว่าไหม?  มีแต่คำซ้ำๆ  แต่พอได้ฟังเสียงเพลงบรรเลงออกมาทีไร  กับกินความหมายได้กว้างไกลและจับใจใครหลายคนทีเดียว 

เพลง วันวานยังหวานอยู่ กลับมากระหึ่มขึ้นอีกครั้งในช่วงกระแสการโหยหาอดีตที่ผ่านพ้น (หลังปรากฏการณ์หนัง‘แฟนฉัน’) ของคนวัยทำงานสามสิบอัพทั้งหลาย  เพราะคนเรามักจะจำเหตุการณ์เรื่องราวต่างๆในช่วงกำลังวัยรุ่น-วัยเรียนได้ดีกว่าช่วงเวลาใดๆ   หรือถ้าจะลองแยกกันตามยุคสมัยของเพลงก็ได้เป็น ยุควงชาโดว์ ยุดดิอิมพอสซิเบิ้ล ยุคชาตรี-แกรนด์เอ็กซ์ ยุคอัสนี-วสันต์ จนถึงยุคดีทูบี ในปัจจุบัน

            แมคอินทอช เจ้าของเพลงวันวานฯ เป็นอีกหนึ่งวงสตริงที่มีชื่อเสียงราวช่วงฉลองสมโภชน์กรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปีกรุงเทพฯ เมื่อยี่สิบปีกว่าที่แล้ว  (ช่วงต่อจากยุคชาตรี-แกรนด์เอ็กซ์)  ผมจำได้ว่าเคยได้ยินเพลง ‘ผมอยากดัง’ ที่ขับร้องโดย เหมียว-สมบัติ  ขจรไชยกุล  หัวหน้าวง ในภาพยนตร์เรื่อง ‘อาจารย์โกย’ ที่สมัยนั้นรับบทเด่นโดยดาวตลกล้อต๊อก  ในอัลบั้มชุดแรกนี้ยังมีเพลง ‘สาวจุฬา’ เพลงเก่งอีกเพลงที่ยังคงร้องโดยเหมียวอยู่ 

ถัดมาอัลบั้มชุด ‘ใจสยิว’ ก็ทำให้ภาพของสมาชิกคนอื่นๆเริ่มปรากฏขึ้นมาว่า มีมือกลอง ต้น-วงศกร  รัศมิทัต เป็นคนร้องเพลง ‘ใจสยิว’ และ เพลงเศร้าอย่างเพลง ‘ไม่มีเธอที่บึงพระราม’   คงพอนึกกันออกว่ายุคนั้นการแสดงคอนเสิร์ตยังไม่แพร่หลาย  การที่จะได้เห็นนักร้องนักดนตรีจึงผ่านทางหน้าจอทีวีเป็นส่วนใหญ่    ดังนั้นจากเพลงนำละครทีวีของศุภักษรเรื่อง ‘เธอกับฉัน’ จึงทำให้ผมรู้จักเพลง ‘ห่างไกล’ ที่ขับร้องโดย อู๋-อรรถพลประเสริฐยิ่ง มือคีบอร์ดเสียงนุ่มอีกคน

แมคอินทอช ได้ชื่อว่าเป็น ‘วงดนตรีขวัญใจเด็กมหา’ลัย’ มาโด่งดังสุดขีดในปี 2526  หลังจากทั้งวงรับแสดงภาพยนตร์แนววัยรุ่นสไตล์ของผู้กำกับ ศุภักษร นักเขียนตำนานนิยายรักนักศึกษาทั้งหลายแหล่ (รักทะเล้น,รักน่ารัก เป็นหนังวัยรุ่นที่สร้างชื่อให้เขา)  บวกกับการมาแสดงประกบกับนางเอกฟันกระต่าย นิด-อรพรรณ  พานทอง ที่กำลังมาแรงจากละครทีวี ‘เธอกับฉัน’  ทั้งแปดหนุ่มกับหนึ่งสาวในภาพยนตร์เรื่อง ‘วันวานยังหวานอยู่’จึงช่วยกันสร้างปรากฏการณ์ทำลายสถิติตั๋วจองหนังทุกเรื่อง  โดยตั๋วรอบปฐมทัศน์ขายหมดในหนึ่งชั่วโมง  และโกยเงินไปกว่า 5 ล้านบาท

เนื้อเรื่องของหนังนั้น เกี่ยวกับวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ต้น (วงศกร) เป็นประธานสโมสรนักศึกษา โดยมีน้องใหม่เข้ามาเป็น อู๋ (อรรถพล) กับซิน (อรพรรณ)  หลังจากนั้นเป็นเรื่องรักสามเส้า   ต้นจึงหลีกทางให้ในฐานะเป็นรุ่นพี่   หลังงานปาร์ตี้แฟนซีสวมหน้ากาก  ต้นชวนสมาชิกทั้งหมดไปเที่ยวที่อุทยานแห่งชาติน้ำหนาว ความรักของอู๋กับซินจึงเกิดขึ้นโดยได้สลักอักษรย่อ อ.กับ ซ. บนต้นไม้แห่งความรักของทั้งคู่ ท่ามกลางบรรยากาศแสนโรแมนติก  หลังกลับจากเที่ยวก็พบว่าสโมสรกำลังจะถูกยึด  ทั้งหมดจึงตัดสินใจจัดคอนเสิร์ตเพื่อหาเงินซื้อสโมสรคืนมา

ด้วยการเป็นหนังรักวัยรุ่นวัยเรียนแบบตามจีบตามตื้อ  จึงโดนใจหนุ่มสาวยุคนั้นที่ไม่ค่อยมีหนังในแนวทางนี้มากนัก  อีกทั้งเป็นช่วงเวลาที่เทปคลาสเซ็ทกำลังบูม  ดังนั้นการได้เห็นนักร้องนักดนตรีขวัญใจได้ขึ้นจอแก้วก็ถือเป็นโชคสองชั้นแบบทูอินวัน  หนังวันวานฯ จึงใช้ศักยภาพของนักดนตรีวงแมคอินทอชอย่างเต็มที่กับการออกอัลบั้มชุดที่ 3 ของวงเป็นเพลงประกอบภาพยนต์ทั้งอัลบั้ม

วันวานยังหวานอยู่, เธอ เธอ เธอ ,เพื่อนร่วมทาง, รักเธอ, ต้นไม้แห่งความรัก 1,ต้นไม้แห่งความรัก 2 ,ติ๊ดชึ่ง ,รักเธออย่าบอกใคร, ร้องเท้าคู่เก่ง และท่านผีเพลง   เป็นรายชื่อเพลงทั้งหมดที่บรรจุในหนังและเทป

ผมเข้าชมหนัง ‘วันวานยังหวานอยู่’ กับเพื่อนร่วมชั้นเรียนหลายคน  บรรยากาศในโรงหนังต่างจังหวัดแถวภาคเหนือตอนล่าง รอบที่ชมก็เห็นมีแต่วัยรุ่นเป็นส่วนใหญ่  และหนังของศุภักษรมักมีฉากที่ตัวละครพากันไปเที่ยวสถานที่ท่องเที่ยวอยู่เสมอเกือบทุกเรื่องคล้ายเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว  เช่นเดียวกับ วันวานฯ   ขณะที่ถึงฉากที่พระเอกต้นพูดขึ้นกลางงานปาร์ตี้ว่า

“สุดสัปดาห์นี้เราจะจัดทัวร์ไปเที่ยวที่ น้ำหนาว จังหวัดเพชรบูรณ์ จะไปกันไหมครับ? ”

ผมจำได้ว่า ได้ยินเสียงตอบอย่างดังจากคนดูส่วนใหญ่ตอบโดยพร้อมเพรียงกันว่า  ‘ ไป’    

มานึกย้อนบรรยากาศดูแล้ว  ครั้งแรกผมไม่ตกใจหรือเห็นเป็นเรื่องแปลก  แต่เวลาผ่านมาด้วยชีวิตการดูหนังกว่ายี่สิบปีแล้ว  ผมก็ไม่เคยเห็นโรงหนังที่ไหนที่คนดูตะโกนตอบดาราบนจอหนังโดยพร้อมเพรียงกันแบบนี้   แสดงว่าคนดูท่าจะ ‘อิน’ มากครับ   หลายคนอาจจะบอกเวอร์ไปรึเปล่า?  นั้นซิ ...แต่ผมขอบอกอีกอย่างครับว่า โรงหนังที่ผมเข้าชมอยู่ห่างจาก อุทยานแห่งชาติน้ำหนาว ไม่ถึงร้อยกิโลเมตรครับ

ฉะนั้นต่อมาผมจึงได้ไปเยือนอุทยานฯน้ำหนาว จริงๆทั้งชั้นเรียนโดยมีครูประจำชั้นนำทีม  ภาพสะพานที่อู๋กับซินมาถ่ายรูปกัน  ป้ายชื่ออุทยาน  สถานที่ไหนที่ใช้ถ่ายหนัง ก็จึงกลายเป็นที่หยุดเก็บภาพของทริปนี้ เว้นแต่ ต้นไม้แห่งความรักของอู๋-ซิน เท่านั้นที่อยู่ไกลถึงภูกุ่มข้าวที่ไม่ได้ไป เนื่องจากอยู่นอกเส้นทาง    ไหนๆแล้วก็เลยพักค้างนอนเต็นให้ได้บรรยากาศท่ามกลางลมหนาวกำลังมาเยือนเสียหนึ่งคืน    ในคืนนั้น เสียงกีต้าร์รอบกลองไฟ  เพลงเอกที่ร้องกันก็ไม่พ้นสามเพลงนี้ วันวานฯ ,เธอ เธอ เธอ และเพื่อนร่วมทาง  นึกดูแล้วได้บรรยากาศวันวานฯชะมัดยาด...เลยล่ะ

กลับมาเถิดวันวาน กลับมาเถิดวันวาน กลับมาเถิดวันวาน จะจำเอาไว้ทุกวัน เมื่อเรายังคิดถึงกัน…วันวานยังหวานอยู่

 

โดย STILLWATER

 

กลับไปที่ www.oknation.net