วันที่ พฤหัสบดี ตุลาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

บางสิ่งที่เกิดขึ้นและงอกงาม [ เด็กชายชนะ 18 ]


เด็กชายชนะ 18

บางสิ่งที่เกิดขึ้นและงอกงาม

 

          วันนี้เป็นวันที่น่าเบื่อ เพราะอากาศร้อนและเพื่อนๆ ก็หนีหน้ากันไปหมด

เด็กหญิงพิมกำลังวิ่งเล่นกับเพื่อนผู้หญิง กระโดดหนังยางกันสนุกสนาน เพื่อนผู้หญิงบางกลุ่มก็ล้อมวงกันเล่นหมากเก็บ ชนะเคยเล่นทั้งหมากเก็บทั้งกระโดดหนังยางมาแล้วแต่รู้สึกไม่ชอบเอาเสียเลย เพราะโดนเพื่อนผู้ชายล้อว่า มาเล่นกับผู้หญิงจะเป็นกะเทยหรือไง ยิ่งกระโดดหนังยางยิ่งแล้วใหญ่ พอเลื่อนหนังยางสูงขึ้นชนะก็เล่นไม่ได้เสียแล้ว

          พวกเพื่อนผู้ชายก็พากันไปเล่นลิงชิงบอล เล่นฟุตบอล เล่นตี่จับ ซึ่งไม่มีใครให้ชนะเล่นด้วยเลยสักอย่างเดียว เกมสนุกๆ อย่างทอยเส้นกินตุ๊กตุ่นครูก็ห้ามไม่ให้นักเรียนเล่น ถ้าอยากเล่นเกมทอยเส้นคงต้องรอไปเล่นกับเพื่อนแถวบ้าน เกมอะไรที่ต้องมีการเดิมพันครูจะห้ามหมด แม้แต่เป่ากบก็ไม่ได้

          ชนะนั่งอยู่ที่โต๊ะเรียนคนเดียวด้วยความเบื่อหน่าย พลางคิดในใจว่า ถ้าวันนี้เอาหนังสือการ์ตูนติดมาด้วยก็คงดีจะได้นั่งอ่านเล่นให้สนุกไปเลย แถมบางทีเพื่อนๆ อาจจะมารุมล้อมขอยืมเขาอ่านก็ได้ จะได้ไม่ต้องนั่งหง่าวอยู่คนเดียวอย่างนี้

คิดได้ดังนั้นชนะก็รู้สึกสนุก พรุ่งนี้ลองเอาหนังสือการ์ตูนใส่กระเป๋ามาดีกว่า ทำเป็นห้องสมุดการ์ตูนให้เพื่อนๆ ยืมอ่านตอนพักเที่ยง คิดๆ ดูแล้วถ้าวาดการ์ตูนเองได้ก็คงดี จะได้วาดเองอ่านเอง ไม่ต้องไปรอซื้อทุกอาทิตย์ …ไอ้มดแดง หน้ากากเสือ กาโม่…ชนะนั่งคิดเล่นๆ ว่า ถ้าวาดได้จะวาดอะไรก่อนดีนะ

          ชนะคิดไปเรื่อยๆ แล้วตัดสินใจเลือกวาดไอ้มดแดงก่อน เขารู้สึกว่าไอ้มดแดงน่าจะวาดง่ายที่สุด เพราะหัวมันกลมๆ ตากลมๆ มีกล้ามที่หน้าอกเป็นวงกลมๆ หัวเข็มขัดก็กลมๆ วาดง่ายกว่าตัวอื่น

ชนะหยิบสมุดเรียนมาเปิดหน้ากลางแล้วฉีกออกมาคู่หนึ่ง ล้วงกระเป๋าหยิบเหรียญบาทออกมาวางลงบนกระดาษแผ่นนั้น แล้วใช้ดินสอวาดวงกลมตามรอยเหรียญบาท เมื่อได้วงกลมแล้ว ชนะก็วาดส่วนต่างๆ ของใบหน้าไอ้มดแดงเป็นปาก จมูก ตา หนวด แล้วจึงเริ่มวาดผ้าพันคอ ลำตัว มือ เท้า เข็มขัด กล้ามที่หน้าอก ซี่โครง และขาตามลำดับ

ชนะวาดๆ หยุดๆ เพราะต้องพยายามคิดทบทวนรูปร่างหน้าตาของไอ้มดแดงว่า มีส่วนประกอบอะไรบ้าง เมื่อวาดเสร็จเขาก็ใช้ดินสอฝนระบายน้ำหนักของภาพให้มีความขาวดำเหมือนในหนังสือการ์ตูนที่เคยอ่าน

          ชนะใช้เวลาในการวาดภาพเพียงไม่กี่นาทีก็เสร็จ หลังจากนั่งพิจารณาผลงานของตัวเองแล้วเขาก็แอบยิ้ม นึกสนุกกับรูปวาดตรงหน้า ชนะฉีกกระดาษสมุดอีก แต่คราวนี้ฉีกออกมาสองคู่ แล้วใช้ไม้บรรทัดตีเส้นแบ่งกระดาษออกเป็นช่องๆ ทุกหน้า จากนั้นก็หยิบเหรียญบาท เหรียญห้าสิบสตางค์ เหรียญสลึงออกมาวางบนโต๊ะ เขาใช้เหรียญขนาดต่างๆ วางเป็นแบบแล้วลากเส้นเป็นวงกลมเล็กบ้างใหญ่บ้างลงไปในช่องเหล่านั้นจนครบทุกช่อง

ชนะเริ่มวาดรูปไอ้มดแดงลงไปทีละช่อง เริ่มจากช่องแรกแล้วก็เขียนตัวหนังสือบรรยายจนเสร็จ แล้วก็วาดช่องที่สองต่อ นอกจากรูปไอ้มดแดงแล้ว ชนะยังวาดรูปอื่นๆ ลงไปในช่องเหล่านั้นด้วย เช่น รถมอเตอร์ไซค์ ต้นไม้ บ้าน เด็กๆ และสัตว์ประหลาด ทุกๆ ช่องจะมีลายมือยึกยือของเขาเขียนบรรยายไว้อย่างครบถ้วน

กว่าชนะจะเขียนภาพและคำบรรยายต่อเนื่องกันไปจนครบทุกช่องก็หมดเวลาพักพอดี เสียงระฆังดังขึ้น เด็กๆ รีบวิ่งไปเข้าห้องน้ำ ดื่มน้ำ ล้างหน้า เพื่อเตรียมเข้าเรียนในภาคบ่าย

          “โอ้โฮ นั่นอะไรน่ะ”

          เด็กหญิงพิมเป็นคนแรกที่พูดขึ้นเมื่อเห็นผลงานของชนะ

          “อะไรเหรอ” เพื่อนๆ หันมามอง บางคนก็ชะโงกหน้าเข้ามาดูใกล้ๆ

          “ไอ้มดแดง เจ้านะวาดไอ้มดแดง” สมพงษ์ เพื่อนที่นั่งอยู่ด้านหน้าพูดเสียงดัง

          เท่านั้นเอง ห้องเรียนก็โกลาหล เพราะเพื่อนๆ ต่างวิ่งกรูเข้ามาดูรูปไอ้มดแดงของชนะกันอย่างชุลมุน

          “มีเรื่องอ่านด้วย ขอยืมอ่านหน่อยนะ” สมพงษ์เอ่ยปาก

          ชนะพยักหน้าให้ แต่เด็กหญิงพิมรีบคว้ากระดาษแผ่นนั้นไว้ก่อน

          “ไม่ได้นะ พิมเห็นก่อน ต้องให้พิมอ่านก่อน”

          “เธอเป็นผู้หญิง ไม่อ่านไอ้มดแดงหรอก”

          “ทำไมจะไม่อ่าน เนี่ย นะเขาวาดเองพิมก็อยากอ่านสิ สมพงษ์รอก่อน เดี๋ยวพิมอ่านจบแล้วจะให้สมพงษ์อ่านต่อ”

          “โห…ก็ได้ๆ งั้นเราต่อพิม”

          “งั้นเราต่อสมพงษ์”

          “เราต่อสุทิน”

          “เราต่อพรชัย”

          “เราต่อปราโมทย์”

          “เราต่อ…”

          เด็กๆ แย่งกันพูดเซ็งแซ่ ครูอรุณีกำลังเดินเข้ามาสอนก็ได้ยินเสียงดังออกมาถึงหน้าห้อง

          “อะไรกันจ๊ะเด็กๆ มีอะไรกัน”

          เด็กๆ เงียบเสียงในทันที ทุกคนรีบแยกย้ายกันกลับไปนั่งที่ ไม่มีใครปริปากพูดอะไรแม้แต่คำเดียว

          “ครูถามว่า มีอะไรกัน ไม่เห็นมีใครบอกเลย”

          “นั่งเฉยๆ นะ เดี๋ยวครูตี”

          เด็กหญิงพิมหันมากระซิบกับชนะ ทำให้เขากลัวจนตัวสั่น ทำไมจะไม่กลัวล่ะ ถ้าคุณครูรู้ว่า เขาฉีกสมุดเรียนมาวาดการ์ตูนเล่นต้องโดนทำโทษแน่ๆ ครูอรุณีมองไปรอบๆ ห้อง เด็กๆ พากันนั่งนิ่ง

ครูอรุณีขมวดคิ้วด้วยความสงสัย

          “นี่จะไม่มีใครบอกครูใช่ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น”

          “ชนะฉีกกระดาษสมุดมาวาดรูปเล่นครับครู”

          วินทร์ คู่ปรับคนเดิมของชนะกล่าวขึ้น

เพื่อนหลายคนหันไปมองวินทร์ด้วยสายตาขุ่นเคือง โดยเฉพาะเด็กหญิงพิม ส่วนชนะทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ก้มหน้านิ่งเตรียมรับโทษ

          ครูอรุณีมองมาที่ชนะแล้วกล่าวขึ้น

          “ไหน ชนะฉีกสมุดจริงหรือเปล่า”

          “ครับ” ชนะตอบเบาๆ

          “เอามาให้ครูดูซิ”

          ชนะหยิบกระดาษรูปไอ้มดแดงขึ้นมาแล้วเดินไปส่งให้ครูอรุณีแล้วยืนก้มหน้านิ่ง

ครูอรุณีเงียบไปนานเพราะก้มหน้าก้มตาอ่านการ์ตูนของชนะ ชนะรู้สึกว่า ครูทำท่าแปลกๆ แต่ก็ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นไปมอง เพื่อนๆ ก็พากันนั่งเงียบไม่พูดไม่จาทำให้ชนะอึดอัดยิ่งนัก

          “เธอวาดเองหรือ” ครูอรุณีกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

          “ครับ”

          “แล้วเรื่องที่เขียนนี่ล่ะ คิดเองเขียนเองหรือ”

“…ครับ…”

“แล้วทำไมถึงฉีกกระดาษสมุดมาวาดรูปเล่นล่ะ ครูเคยบอกหลายครั้งแล้วไม่ใช่หรือว่า ห้ามฉีกกระดาษสมุดมาเล่น”

“…ครับ…”

“เด็กๆ เอาหนังสือมาอ่านไปก่อนนะ เดี๋ยวครูพาชนะไปห้องครูใหญ่สักครู่”

ครูอรุณีกล่าวจบก็ถือภาพการ์ตูนของชนะเดินออกจากห้องไป ชนะเดินตามครูไปด้วยหัวใจห่อเหี่ยว ไม่คิดเลยว่าความซนของตัวเองจะนำมาซึ่งโชคร้ายอย่างนี้

 

ในห้องครูใหญ่

สถานที่ๆ ชนะจำได้ดีถึงวันแรกที่พ่อพาเขามาฝากเข้าเรียน ครูใหญ่ยังนั่งอยู่ที่เดิม เงยหน้าขึ้นมองเมื่อครูอรุณีเคาะประตูแล้วพาชนะเดินเข้าไป

“มีอะไร”

ครูใหญ่ถาม

ครูอรุณีไม่ตอบ แต่วางกระดาษแผ่นเดิมลงไปบนโต๊ะให้ครูใหญ่ดู

ครูใหญ่หยิบกระดาษแผ่นนั้นไปดู พลิกไปพลิกมาอยู่สองสามรอบ แล้วลุกขึ้นเดินไปที่ตู้ริมหน้าต่าง เปิดตู้แล้วหยิบกระดาษแผ่นโตออกมาพร้อมสีเทียนแล้วกลับมานั่งที่เดิมพลางพูดกับชนะ

“นอกจากรูปแบบนี้ เธอยังวาดอย่างอื่นได้ไหม”

“ได้ครับ”

“อื้ม…ดี ทีหลังถ้าอยากวาดรูปอีกก็ไปขอกระดาษวาดรูปที่ห้องศิลปะนะ อย่าฉีกกระดาษสมุดมาวาดเล่นอีก เอ้า ไหนลองวาดรูปอื่นให้ครูดูหน่อยสิ”

ครูใหญ่พูดแล้ววางแผ่นกระดาษแผ่นโตกับกล่องสีลงตรงหน้าของชนะ

“รูปอะไรครับ”

“รูป…ครอบครัวของฉัน”

 

ครูอรุณีทิ้งชนะไว้กับครูใหญ่ตลอดบ่าย กว่าชนะจะได้กลับมาที่ห้องเรียนอีกครั้งก็เลิกเรียนพอดี

เด็กชายวินทร์กระหยิ่มยิ้มเมื่อเห็นชนะเดินเข้ามา เด็กหญิงพิมรีบถามก่อนคนอื่น

“หายไปทั้งวันเลย คุณครูใหญ่ทำโทษอะไรบ้าง”

“เปล่า…คุณครูใหญ่ให้นั่งวาดรูป”

“อ้าว แปลกจัง พวกเราโดนให้คัดลายมือ แต่เธอกลับโดนให้วาดรูป”

“แต่เราชอบนะ ครูใหญ่มีสีเทียนเยอะกว่าที่เราเคยใช้อีก”

ชนะพูดยิ้มๆ พลางเก็บของใส่กระเป๋า

“ครูใหญ่ยังบอกอีกว่า คราวหน้าถ้าอยากวาดรูปให้ไปที่ห้องศิลปะ ไปขอกระดาษกับสีที่ครูสอนศิลปะได้เลย ครูใหญ่อนุญาต”

 

หลังจากนั้นอีกสองเดือน พ่อต้องหยุดงานเพื่อพาชนะไปรับรางวัลที่สองในการประกวดภาพวาดระดับชั้นประถมต้นในหัวข้อ “ครอบครัวของฉัน” ที่จัดโดยศูนย์เยาวชนกรุงเทพ ชนะดีใจมากที่ได้ขึ้นรับรางวัลเป็นครั้งแรกในชีวิต

หลังจากเห่อรางวัลได้ไม่กี่วันชนะก็กลับไปวาดรูปไอ้มดแดงให้เพื่อนๆ อ่านอีก แต่คราวนี้เขาซื้อสมุดวาดเขียนมาหนึ่งเล่มเพื่อวาดไอ้มดแดงโดยเฉพาะ ครูอรุณีก็ไม่ได้ว่าอะไรอีก แถมนานๆ ครั้งยังขอยืมสมุดเล่มนั้นไปดูความก้าวหน้าของไอ้มดแดงอีกด้วย

http://www.geocities.com/Tokyo/Shrine/2367/kamenrider.mp3

โดย ครูอุ๋ย

 

กลับไปที่ www.oknation.net