วันที่ จันทร์ ตุลาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เหงาแรกเดือนตุลาฯ


มาหาฉันอีกแล้วหรือ...คามเหงา !
เหตุใดจึงอยากโอบกอดฉัน
เหตุใดจึงอยากอยู่กับฉัน

ทำหน้าที่ได้ดีเหลือเกินนะ...ความเหงา !
จะหาเพื่อนที่ซื่อสัตย์อย่าเธอ...ไม่มีอีกแล้ว
สังคมนี้ชั่งวุ่นวายมากมายนัก
เหน็ดเหนื่อยเหลือเกินกับการวิ่งตามเข็มนาฬิกาในแต่ละวัน

ฉันจะจับมือเธอ...ความเหงา !
ทุกชีวิตมักมีช่วงเวลาหนึ่งที่ทุกคนจะพบกับเธอ
แต่ไม่รู้ว่าทำไมมีฉันที่เธอมาหาทุกวัน
ทั้งยามหลับ ยามตื่น ยามที่ฉันเดียวดาย
จะมีใครเป็นแบบฉันไหมนะ ?

เป็นเพราะอะไรกันนะ...ความเหงา !
เป็นเพราะช่องว่างของวันเวลา ?
เป็นเพราะช่องระหว่างนาที  ?
หรือเป็นเพราะช่องว่างระหว่างลมหายใจของฉันเองกันแน่นะ ?

ฉันจะโอบกอดเธอ...ความเหงา !
แม้ไม่มีสายตาให้ฉันได้จ้องมอง
แต่ฉันยังรู้สึกได้

มาเถิด...ความเหงา
ฉันจะโอบกอดเธอ !

ยามที่อาทิตย์เคลื่อนคล้อยลับเหลี่ยมเขา
ยามที่จันทราโผล่พ้นมหานทีสู่อาณาจักรแห่งรัตติกาล

เธออยู่กับฉันนะ...ความเหงา !
ทะเลหมอกและละอองไอแห่งค่ำคืน
จะทำให้เราพบกันทุกวัน

หัวใจฉันเศร้าจังเลย...ความเหงา !
ได้ยินไหม หัวใจฉันเศร้า...

อ่านบทกวีของฉันที...ความเหงา !
ฉันมอบให้กับเธอ...เพื่อนของฉันในวันเหงา




คืนหงา 6 ต.ค 2551
นายขวัญ

โดย หิ่งห้อยวรรณกรรม

 

กลับไปที่ www.oknation.net