วันที่ จันทร์ ตุลาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

คำบอกเล่าของคนที่อยู่ใกล้น้องโบว์ก่อนเสียชีวิต


วินาทีชีวิตของน้องโบว์ อังคณา รักปัญญาวุฒิ จากปากคำพยาบาลอาสา...

คำบอกเล่าของคนที่อยู่ใกล้น้องโบว์ก่อนเสียชีวิต 

คุณจเด็จ ขึ้นพูดบนเวทีพันธมิตร

เวลาประมาณ 10.40 น. วันศุกร์ที่ 10 ตุลาคม 2551 

     เขามาเป็นพยาบาลอาสา เดินกลับมาจากรัฐสภา กับชุดแพทย์

แกนนำให้กลับ เพราะมันมืด กลัวได้รับอันตราย ผ่านหน้าลานพระรูป

เห็นตำรวจกำลังยิงแก๊สน้ำตา คนวิ่งหนีกันกระจาย

แต่เห็นแม่กับน้อง นอนกอดกันอยู่ หน้า บชน.

กอดกันนิ่งมากเหมือนตายแล้ว

เขายืนดูและพยายามกันคนที่ยังอยู่แถวนั้นออกจากรัศมีแก๊สน้ำตา

ที่ตำรวจยังยิงออกมาจาก บชน. อย่างไม่หยุดยั้ง

รัวทีละ 3 ลูก ขึ้นฟ้า 1 ลูก อีก 2 ลูกยิงเข้าพวกเราตลอดไม่มีหยุด

จนคนวิ่งหนีกันไปได้หมด เหลือเพียงผู้หญิง 3 คน

นอนอยู่ 2 คือแม่ที่นอนกอดน้องโบว์อยู่และอีกคนเป็นผู้หญิงนอน

ตรงทางโค้งไปพลับพลา 1 คน แม่น้องโบว์นอนนิ่งมาก

จนน่าตกใจคิดว่าตายแล้วทั้งคู่ ท่ามกลางหมอกแก๊สน้ำตา

สักพักเห็นแม่เค้าเงยหัว จึงเห็นว่ายังมีชีวิต แล้วเรียกคุณจะเด็ดว่า

“ช่วยลูกฉันด้วยๆ”

คุณจเด็จเห็นแม่นิ้วขาด เห็นร่างน้องหักหมดแล้ว เห็นมันเปลวหลุด

จากร่าง แถวสะโพกก็เป็นเปลวมัน เขารู้แล้วว่า...

แต่สงสารใจแม่ จึงเอามือช้อนไปที่ใต้ลำตัว แต่มือไม่ถูกลำตัว

มือเขาหายเข้าไปในตัวน้องโบว์เลย ตาเขาโดนแก๊สน้ำตา

แม้มองไม่ค่อยเห็น แต่สัมผัสได้ด้วยความรู้สึกไม่ใช่แล้ว

จึงถอดใจชักมือออก บอกว่า 

“ป้าครับเราต้องออกไปก่อน เดี๋ยวค่อยไปพาคนมาช่วย”

ขณะนั้น คุณจเด็จ คิดว่าความยิ่งใหญ่ความรักของแม่

น่าจะรู้นะ ว่าลูกเป็นอะไร แต่ก็ยังไม่ยอมทิ้งลูก 

 

จึงพาคุณแม่ออกมา ส่งต่อไปให้ทีมพยาบาล

คุณจเด็จบอกว่า จากนั้นผมก็สติแตกไปเลย

แต่ยังนึกในใจว่าตรงนั้นมีคนตาย กลัวศพหาย จึงไปยืนเฝ้าดู

มีกระบะ แครี่บอย 1 คันเป็นพันธมิตรพวกเราขับเข้าไป

แต่ตำรวจวิ่งออกมาโยกรถ ตีรถ ตีๆๆๆ จนไฟเลี้ยวแตก

คนขับเลยต้องหนีไป

ศพเปล่าๆ ของเด็กสาวคนหนึ่ง มันจะยังไม่ให้เอากลับไป 

แต่ทันใดนั้น มีรถมูลนิธิคันหนึ่งรับไป ตำรวจว่าอะไรไม่ได้

แต่เขาไม่ได้อ่าน ว่ามูลนิธิอะไร

ก็ยังกังวลอยู่ ว่าศพจะหายหรือเปล่า   

กลับมายังรู้สึกผิดว่า ทำไมเราไม่ช่วยลูกเค้า กลัวศพหาย

กลัวไปหลายอย่าง แต่คิดว่ายังไงแม่เค้ายังอยู่ คงต้องไปตามหากัน กังวลไปหมด จนกระทั่งทราบว่า ร่างน้องไปถึงโรงพยาบาลแน่ๆ และเสียชีวิตก่อนถึงโรงพยาบาล

เขาได้ไปงานศพเมื่อคืน ขอขมาศพ ที่เราไม่ได้ช่วยเขา

ไม่ได้ทำอะไรที่ควรทำ

 

นอกจากนั้นยังมี เก๋ - อุษณีย์ เอกอุษณีย์ พิธีกร ASTV 

ไปงานศพคืนวันที่ 9 ตค. ได้คุยกับผู้ชายคนหนึ่งที่อยู่ใกล้กับ

น้องโบว์ ก่อนตาย ตอนวิ่งหนีแก๊สน้ำตา ช่วงชุลมุน จังหวะเดียวกัน

ที่ผู้ชายไม่แน่ใจว่าแม่น้องโบว์หรือเปล่า ก็กันคุณป้าออกไป

และจะหันมากันน้องโบว์ออกไปอีกที เพราะมันชุลมุนมาก

 

ในขณะที่เขาจะเข้าไปกันน้องโบว์ออกมา

พอดีมีคุณป้าอีกคนหนึ่งที่น่าเป็นห่วง กำลังระล้าระลังอยู่

ว่าจะช่วยใครดี  น้องโบว์ก็พูดว่า

“พี่ไปก่อน เอาป้าออกไปก่อน ไม่ต้องห่วงหนู หนูดูแลตัวเองได้

แล้วอีกไม่กี่วินาทีระเบิดก็ลงมาตูมที่น้องโบว์... ...

(ขอบคุณคุณ pigika สำหรับข้อเท็จจริงนี้ครับ) http://mblog.manager.co.th/pijika

โดย สุมาเต็กโช

 

กลับไปที่ www.oknation.net