วันที่ เสาร์ ตุลาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ปลายฝน ต้นหนาว...ที่ผาตาด



"ช่วงนี้ไม่มีน้ำเลยครับ แล้งมาหลายเดือนแล้ว ไม่ต้องเข้าไปหรอก เสียเงินค่าอุทยานฯ เปล่าๆ"
    
นั่นคือประโยคที่เจ้าหน้าที่อุทยานแห่งชาติ บอกผม เมื่อเราจอดรถลงไปถาม มันเป็นช่วงกลางเดือนเมษายนที่ผ่านมา

    
ต้นเดือนกรกฎาคม ผมกลับไปที่นั่นอีกครั้ง ด้วยความรู้สึกติดค้างในใจ ช่วงนี้ฝนตกติดต่อกันหลายวัน น่าจะมีน้ำจากต้นน้ำ ไหลลงสู่น้ำตกบ้าง แต่วันนี้ แดดแรง อากาศอบอ้าว เมฆก่อตัวทะมึนมาแต่ไกล
    
จากเส้นทางสายกาญจนบุรี-ทองผาภูมิ เราเลี้ยวขวาตามป้ายบอกทางเข้าไป ไม่ไกลนักเราก็รู้สึกได้ว่า ใกล้ถึงตัวน้ำตกแล้ว ผมปิดแอร์ เปิดกระจกรถ สัมผัสได้ถึงบรรยากาศความเย็นชื้นรอบตัว ข้างทางมีผีเสื้อฝูงใหญ่ บ้างจับอยู่ที่ดินชุ่มน้ำ บ้างบินวนอยู่รอบๆ



ผ่านด่านอุทยานฯ เข้ามาไม่ไกลนัก เสียงอื้ออึงของน้ำตก ก็ดังก้องอยู่ในโสตประสาทของเรา ผมรีบเคลื่อนรถเข้าไปยังที่จอด แล้วเดินข้ามสะพานเล็กๆ ผ่านไปยังตัวน้ำตก ด้านหน้าน้ำตกมีป้าย "น้ำตกผาตาด" น่าจะเป็นจุดที่นักท่องเที่ยวถ่ายรูปมากที่สุด เราเดินกันอย่างระมัดระวัง เพราะทางเดินริมน้ำตกชุ่มไปด้วยน้ำ และตะไคร่น้ำขึ้นคลุมไปหมด น้ำตกชั้นที่สองซึ่งสูงขึ้นไปไม่ไกลจากชั้นแรกนัก น่าจะเป็นที่มาของเสียงอื้ออึงที่ดังที่สุดในบรรดาที่เราได้ยิน เพราะเป็นชั้นที่สูงและน้ำกระโจนได้รุนแรงนัก



ในชั้นที่สามนั้น ทำให้เราถึงกับตะลึงในความยิ่งใหญ่ ซึ่งในบรรดาน้ำตกที่ผมเคยไปมา ผาตาดแห่งนี้ ยิ่งใหญ่ไม่เป็นสองรองใคร เสียดายที่วันนี้ผมติดแค่กล้องดิจิตอลตัวเล็กมา ซึ่งถ่ายทอดความยิ่งใหญ่ออกมาได้ไม่เท่าตาของมนุษย์เรา ถ้าจะให้ผมแนะนำ ภาพแต่ละภาพ ถ้อยคำสวยหรู ที่บรรยายถึงความงดงามของสถานที่แต่ละแห่ง คงจะไม่สู้เราไปเห็นด้วยตาของเราเอง เพราะจะทำให้เราสัมผัสได้ในหลายมิติ ได้มองเห็นความสวยงาม ความยิ่งใหญ่ ได้กลิ่นไอธรรมชาติ สัมผัสได้ถึงความเย็นชื้น ชุ่มฉ่ำ แม้กระทั่งมองเห็นลึกเข้าไปในใจตัวเอง





..................................

โดย Wachi

 

กลับไปที่ www.oknation.net