วันที่ เสาร์ ตุลาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

อ่านเธอ


๑.
ฉันไม่สามารถพิสูจน์อะไรได้เลย

จากความเงียบที่เธอใช้แทนคำตอบ
ปล่อยให้ฉันรู้จักเธอจากคนอื่น
ก็เหมือนอ่านหนังสือที่หายไปครึ่งเล่ม

๒.
ไม่ยุติธรรมเลย

ดอกไม้ที่เราเคยปลูกด้วยกัน
เธอเปลี่ยนดินเป็นทรายในกระถาง
แล้วปล่อยให้ฉันเพียรรดน้ำ

๓.
ฉันคิดถึงนัยน์ตาของเธอ

ความกล้าหาญที่สงบเงียบลง
เธอเช็ดน้ำตาตัวเองด้วยหนามกุหลาบ
เพื่อให้ฉันเจ็บปวดกับรอยแผลเป็นเหล่านั้น

๔.
หรือเราไม่เคยรู้จักกัน

ไม่มีอะไรสลักสำคัญในทางผ่านของสายลม ?
กรุณาตอบให้แน่ใจอีกสักครั้ง
ก่อนท้องฟ้ารุ่งสางจะมาเยือนอีกครั้ง

๕.
ในฐานะที่ต้อยต่ำเทียบธุลี

ฉันยังคงเป็นฉัน
แหงนมองยังอินทรีย์ผู้ยิ่งใหญ่
และเผลอไผลระลึกไปว่า
ครั้งหนึ่งเธอเป็นนกตัวเล็กที่เคยร้องเพลงด้วยกัน

๖.
หรือสายฝนที่พร่างพรมครั้งนั้น

มิใช่เพื่อความทรงจำ
แต่เพราะเธอต้องการชะล้าง
ก็เท่านั้น

..

โดย วาดวลี

 

กลับไปที่ www.oknation.net