วันที่ ศุกร์ ตุลาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

การสูญเสียครั้งสำคัญที่ไม่มีวันย้อนกลับมา


การสูญเสียครั้งสำคัญที่ไม่มีวันย้อนกลับมา

สวัสดีค่ะ เพื่อน ๆ ทุก ๆ ท่านค่ะ  ยังพอจำได้ไหมคะ ครั้งแรกที่เปิดตัวการสร้าง Blog ครั้งแรกของ sahara คือ มีใครรู้จักวัวฮินดูบราซิลบ้าง  เนื่องจากที่บ้านเราเลี้ยงวัวฮินดูบราซิลคะ  ถ้าเพื่อน ๆ เคยเข้าไปดูรูป จะเห็นภาพวัวของเราคะ ไม่ว่าจะเป็น The Boss แพรวา และ Sahara และอีกหลาย ๆ ตัวคะ  ทุกตัวที่เห็นโดยส่วนใหญ่เราจะพาไปงานประกวดวัวงามคะประเภทวัวฮินดูบราซิล เลือด 100  และที่ทำให้เราเป็นที่รู้ในวงการวัวฮินดูบราซิลก็คือ The Boss และ Sahara คะ  เราจะได้ถ้วยรางวัลกลับมาทุกครั้งที่ไปงานประกวด 

               

        The Boss และ Sahara เกิดในวันเดียวกันคะ The Boss เกิดตอนเช้าประมาณ 6 โมงเช้าของวันที่ 14 พฤษภาคม 2550 ส่วน Sahara เกิดในช่วงเที่ยง The Boss เป็นลูกของแม่ส้มโอคะ เป็นวัวที่เกิดในบ้านเราเอง  ส่วน Sahara เป็นลูกของแม่จีจี้ เราซื้อมาคะ ตอนนั้นประมาณ 22 วัน เราก็ซื้อมาในราคายี่สิบสองหมื่นคะ เพราะเราชอบแม่จีจี้แต่เค้าไม่ขายให้ และพอคลอด Sahara เลยขอซื้อ Sahara เพื่อนำมาเลี้ยงคู่กับ The Boss เพราะเกิดในวันเดียวกัน

        ทั้งสองเปิดตัวครั้งแรกตอนอายุ ประมาณ 6 เดือน ที่งานราชบุรี เดือนพฤศจิกายน 2550  วันนั้นทุกคนเข้ามาดูทั้ง 2 ตัวจนแน่นเต็นท์ไปหมดเลย และทั้ง 2 ก็คว้ารางวัลกลับบ้านคะ จากนั้นไปประกวดที่ จ.ประจวบฯ ทั้งสองก็คว้ารางวัลเช่นเคยคะ และนอกจาก Sahara จะคว้ารางวัลที่ 1 แล้วยังคว้ารางวัลแกรนแชมป์กลับบ้านด้วย  หลังจากนั้น Sahara ก็ไม่ได้ไปงานประกวดอีกเลย เนื่องจากว่าไม่ค่อยแข็งแรงและได้รางวัลแกรนแชมป์ไม่สามารถไปประกวดได้นอกจากโชว์เท่านั้นคะ เพราะรางวัลแกรนแชมป์คือวัวที่ได้ที่ 1 ของทุกประเภทไม่ว่าจะเป็นสีไหนและอายุเท่าไหร่ที่ได้ที่ 1 จะต้องมาประชันกัน แต่แบ่งเพศคะ และ Sahara ก็คว้ารางวัลนี้มาคะตอนอายุประมาณ 6 เดือนกว่า ๆ คะ

 

    

                ลงหนังสือครั้งแรกหลังจากการประกวด อายุ 6 เดือนกว่า

        จากนั้น The Boss ก็เดินทางไปประกวดที่อื่นโดยจะไปกับ วัวชื่อนานาคะ และทั้งสองก็คว้ารางวัลเช่นเคย เราจะไปประกวดสนามที่ไม่ไกลมากนัก  เนื่องจากว่าเวลาเดินทาง    The Boss จะไม่ยอมนอนเลย เหมือนเค้ารู้เค้าเป็นสุภาพบุรุษที่ต้องให้ผู้หญิงนอนพักเวลาเดินทางคะ

        หลังจากนั้นก็ทิ้งช่วงมานานพอสมควรและในที่สุด The Boss ก็เปิดตัวอีกครั้งพร้อมกับ วัวชื่อ ราเชน เป็นเพศผู้เหมือนกัน และก็ได้รางวัลกลับบ้าน ทุกคนที่เห็นในวันงานที่บ้านโปร่ง จ.ราชบุรี ถ้าจำไม่ผิดประมาณเดือนสิงหาคม 2551 ที่ผ่านมานี้ จะถามหา The Boss กันมากโดยโทรมาถามเนื่องจากว่าเรามีลงในหนังสือประเภทวัวฮินดูบราซิล The Boss เป็นวัวที่จัดว่าหาลักษณะเด่นแบบ        The Boss ไม่ค่อยได้ในวัวอายุที่เท่า ๆ กันหรือมากกว่า คือ กระบาลที่คว่ำใหญ่และมีสันดั้ง ร่างกายและกล้าเนื้อดีมาก ในอายุประมาณ 15-16 เดือน

       

        และการสูญเสียครั้งสำคัญที่ไม่มีวันย้อนกลับมาได้อีกนั้นก็คือ The Boss เพิ่งจากเราไปเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม 51 ตอนอายุ 17 เดือน จากไปอย่างกะทันหันแบบไม่ทันตั้งตัวเลย โดยก่อนหน้านี้ The Boss ไม่สบายได้สัก 1-2 สัปดาห์ และอาการดีขึ้นแล้วโดยคนเลี้ยงบอกว่า The Boss ร่าเริงและยังเล่นกับเค้าอยู่เลยพอตอนบ่าย 3 The Boss มีอาการซึม คนเลี้ยงโทรหาหมอและคิดว่าคงจะไม่เป็นอะไรมากและนัดหมอมาตอน 6 โมงเย็น และคนเลี้ยงก็ไปซื้อข้าวโพดแอ้ เพื่อนำมาให้วัวในบ้านกิน พอกลับมาถึงประมาณ 5 โมงกว่าก็พบว่า The Boss ได้จากเราไปแล้ว และวันนั้นเป็นวันที่ทุกคนพูดถึง The Boss กันทุกคน ไม่ว่าจะเป็นคนในบ้านหรือคนที่เคยเห็น The Boss ต่างก็พูดถึงเพราะ The Boss กำลังจะเป็นพ่อพันธุ์ที่หาตัวไหนมาเทียบไม่ได้ในประเภทวัวแดง (ที่ทราบว่าวันนั้นทุกคนที่พูดถึง The Boss เนื่องจากว่าเราได้โทรไปบอกเพื่อนในวังการวัวว่า The Boss ได้จากไปแล้ว ต่างก็แสดงความเสียใจและบอกว่าเพิ่งพูดถึง The Boss)

        

                 

                            ภาพสุดท้ายที่มีอยู่

        ทุกคนในบ้านเสียใจมากทำอะไรไม่ถูกเลยเนื่องจากว่า เราไม่ได้อยู่บ้านกัน เราทราบอาการจากคนเลี้ยงที่โทรมาเล่าอาการให้ฟัง The Boss เป็นวัวที่เรารักกันมากโดยเฉพาะคนเลี้ยงที่รัก The Boss มากที่สุดร้องไห้ไม่หยุดเลย และบอกว่านำ The Boss ออกมาจากคอกแล้วและ Rachanร้องเรียก The Boss 3-4 ครั้งและพอรู้ว่า The Boss ได้จากไปแล้ว Rachanก็ซึมไปเลย

        เราต้องโทรเรียกรถเม็กโคมาขุดดินเพื่อฝังศพ The Boss ตอนเช้าโทรไปบอกคนเลี้ยงให้ไปซื้อดอกไม้มาโรยให้ The Boss และอย่าลืมเอาอาหารให้ด้วยเท่านั้นแหละคนเลี้ยงก็ร้องไห้อีกทำให้เราต้องร้องไห้ไปด้วย

        เราเดินทางกลับไปไม่ทันเห็น The Boss ก่อนฝัง แต่เราได้นิมนต์พระ 5 รูปมาสวดให้กับ The Boss ในเย็นวันนั้นพร้อมกับถวายสังฆทานด้วย The Boss ฝังอยู่ใกล้กับยายกำไลซึ่งยายกำไลเป็นวัวที่แก่มากแล้วและจากเราไปประมาณปีกว่าแล้ว และตอนนั้น The Boss ยังเด็ก ในใจเราบอกกับ The Boss ว่าขอให้ไปสู่สุขติ และพายายกำไลไปเดินเล่นออกกำลังกายด้วย

        วันรุ่งขึ้นเราเครียดกันมากเลยไม่รู้จะทำอย่างไรดี กับวัวที่เรามีอยู่ก็เลยคิดว่าจะขายวัวที่เรามีอยู่ทั้งหมดไปดีไหม เพราะเราไม่มีเวลาได้ดูแลและเอาใจใส่เค้าเลยเนื่องจากว่าเราทำงานกันไกลมากอีกคนอยู่กรุงเทพและอีกคนอยู่ขอนแก่น มีคนเลี้ยงอยู่คอยดูแลแต่ความเอาใจใส่ระหว่างเจ้าของกับคนเลี้ยงมันต่างกัน เราไม่อยากสูญเสียอีกแล้ว

     

                ลงหนังสือครั้งสุดท้าย ฉบับเดือนกันยายน 51

        ผ่านมา 5 วัน คนเลี้ยงโทรมาเล่าให้ฟังว่า Rachan มีพฤติกรรมแปลก ๆ ส่งเสียงร้องและทำท่ายอกล้อยื่นคอเข้าไปในคอกของ The Boss กำลังเล่นกันเหมือนครั้งตอนที่ The Boss ยังมีชีวิต

        ตอนนี้เริ่มทำใจได้แล้วและบอกกับคนเลี้ยงว่า เรามีน้องThe Boss จะต้องเลี้ยงให้ดีที่สุด ซึ่งตอนนี้มีอายุยังไม่ถึง 1 เดือน เกิดจากแม่ส้มโอเหมือนกัน และเราตั้งชื่อว่า น้องThe Boss เพื่อที่จะอยู่กลับพวกเราตลอดไป

              

                       The Boss รักเสมอและตลอดไป

 

 

โดย ซาฮาร่า

 

กลับไปที่ www.oknation.net