วันที่ อาทิตย์ ตุลาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เที่ยว...ไม่คาดหวัง


 สุวรรณภูมิ : 22.00 น.
 
 แสงไฟสลับภาพความขวักไขว่ของผู้คนทั้งหัวดำ หัวแดง หัวทอง และอีกสารพัดหัวที่แสดงถึงความเป็น 'นานาชาติ' ของที่นี่ ทำให้สนามบินดูคึกคักอยู่เสมอ ผิดกับเมื่อ 30 นาทีก่อนบนท้องถนนกรุงเทพ ที่ฝนหล่นเม็ดมาไม่ขายสาย
 
 ไม่ได้เกลียดหรอกครับ กลับชอบด้วยซ้ำ
 
 ระหว่างที่เม็ดฝนกำลังบรรเลงบทเพลงโดยมีกรุงเทพฯ ทั้งเมืองเป็นเวทีการแสดง บนที่นั่งเบาะหลังคนขับผมชอบมองหยดน้ำสะท้อนไฟแล้วคิดอะไรเรื่อยเปื่อย บ่อยครั้งที่ 'สายฝนระหว่างทาง' กลายเป็นเลคเชอร์ให้ผมนึกถึงการเดินทางครั้งก่อนๆ อยู่เสมอ    
 
 ยังจำได้...

 ประกายแดดหลังฝน และกลิ่นหญ้าที่ภูหินร่องกล้าสวยงามขนาดไหน ตลาดน้ำยามเย็นกับอัมพวาในม่านฝนให้ความรู้สึกสงบเพียงใด แต่บรรยากาศสายฝนกลางคืนระหว่างเดินเล่นอยู่ในเมืองดานังดูจะเป็นความทรงจำที่ชัดเจนกว่าเพื่อน

 สำหรับทริปต่างประเทศคงไม่มีโอกาสบ่อยนัก ที่เราจะไปโดนฝนที่ฟ้าอื่น (คิดเอาเอง) ตลอดเส้นทาง มุกดาหาร-สะหวันนะเขต-ลาวบาว-เว้-ฮอยอัน-ดานัง เรามีฝนเป็นเพื่อนร่วมทางชนิดไม่ห่างตัว บรรยากาศฝนโปรยในเงามืดของเมืองตอนกลางคืนถึงให้ความรู้สึกราวกับเดินเล่นในสวนหลังบ้าน

 ทั้ง 'เงียบเชียบ' และ 'เยือกเย็น'
 
 ที่สำคัญ มันช่วยกลบความรู้สึกอันตรายของเมืองแปลกหน้าได้เป็นอย่างดี คืนแรกที่เว้ก็ไม่ต่างกัน เสียงดนตรีพื้นเมืองบนเรือหัวมังกรลอยลำอยู่กลางสายน้ำหอม (ซงเฮือน) ขณะที่สายฝนกำลังเริงระบำบนผิวน้ำ กลิ่นหอมของแม่น้ำตามตำนานโชยแตะจมูก จนทำให้เผลอคิดไปว่าเรากำลังล่องลอยอยู่ในสรวงสวรรค์

 ป้าย 'เกาหลี' คราวนี้ถ้าได้บรรยากาศแบบนั้นอีกก็คงจะดีไม่น้อย แต่ก็อีกนั่นแหละ บ่อยครั้งที่ความคาดหวังทำให้การเดินทางเสียรสไป ดังนั้นการไม่คาดหวังว่าจะต้องเจออะไรน่าจะทำให้การเดินทางดูตื่นเต้นขึ้น

 หลังจากจัดการเรื่องค่าโดยสารผ่านประตูสนามบินเข้าไปสมทบกับกลุ่มที่กระจุกตัวกันอยู่ตรงเคาน์เตอร์เช็คอิน ปาล์ม ก็โผล่หน้ามาทักทายพร้อมกับเพื่อนใหม่ชื่อ เตย ถือเป็นครั้งแรกเหมือนกันที่ได้เดินทางกับเพื่อนร่วมชั้นเรียนมหาวิทยาลัยแบบนี้ อีกเซอร์ไพรส์เล็กๆ ของความไม่คาดหวังนั่นแหละ

 ระหว่างรอการจัดการเรื่องของเอกสาร และรอสมาชิกที่เหลือ ต่างคนก็ต่างไปจัดแจงธุระส่วนตัว หรือไม่ก็จับกลุ่ม เรื่องในวงคุยส่วนใหญ่อยู่ที่ กรุงโซล เมืองหลวงของประเทศเกาหลีใต้สถานีปลายทางของการเดินทางครั้งนี้

 ช่วงปลายฝนต้นหนาวประเทศไทยอากาศที่โซลน่าจะอยู่ราว 14-25 องศา ที่โน่นเวลาเร็วกว่าบ้านเรา 2 ชั่วโมง...

และอื่นๆ อีกมากมาย  
 
 จากบทสนทนาที่แว่วผ่านหูมา ทำให้อดสงสัยไม่ได้

 เมื่อกรุงเทพฯ อวยพรเราด้วยสายฝน แล้วโซลจะต้อนรับเราด้วยอะไร...

โดย chaki

 

กลับไปที่ www.oknation.net