วันที่ ศุกร์ ตุลาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

โตกหรือตอก หัตกรรมการทำเขินแบบอีสานใต้ภูมิปัญญาที่กำลังจะสิ้นเงา


โตกหรือตอก  หัตกรรมการทำเขินแบบอีสานใต้ภูมิปัญญาที่กำลังจะสิ้นเงา

    เดือนตุลาที่ผ่านมาผมได้เดินทางกลับภูมิลำเนาและความบังเอิญของการกลับในครั้งนี้ ได้พบกับช่วงทำ  โตกหรือตอก (พานที่ใช้สำหรับพิธีเข้าทรงหรือที่เรี่ยกว่าพิธีปัญโจลมม็วตของคนไทยในวัฒนธรรมเชื้อสายเขมร)  ซึ่งภูมิลำเนาที่ผมอยู่เป็นที่เดียวกับเเหล่งผลิตและที่อยู่ของช่างท่านนี้และคนอื่นๆที่ยังมีกำลังผลิต      โดยช่างคนนี้ถือว่าเป็นช่างรุ่นแรกๆที่สืบทอดมาแต่โบราณที่ยังทำมานานกว่าสามสิบปีและมีชื่อเสียงในการทำโตกหรือตอกหัตถกรรมอีสานใต้

   

โตกหรือตอกจากแหล่งผลิตของช่างสมเรียงซึ่งเป็นช่างรุ่นแรกๆที่มีชื่อเสียง   

                

    เจียงกูร(ช่างวาด)ลูกมือของช่างสมเรียง  กำลังลงสีเเดงในการวาดลาย

                      

                           โตกสามใบนี้สั่งทำพิเศษลูกค้าจากมหาวิทยาลัยขอนแก่น

                                      

                                  ลวดลายที่พิเศษและสีที่ใช้ใช้เเค่สามสีในการวาดลาย

      และในเอ็นทรีนี้ประจวบเหมาะและสืบเนื่องมาจากเรื่องราวครั้งที่ผ่านมาที่ผมเองเคยเขียนไว้ก่อนแล้วในบล็อกเรื่องเกี่ยวกับ โตกหรือตอกหัตถกรรมการทำเขินเขมรกว่าสามร้อยปีที่กำลังสูญหาย  

       ซึ่งเรื่องราวที่เขียนในครั้งนั้นยังขาดภาพและขั้นตอนบางส่วนมาให้เพื่อนพี่น้องชาวบล็อกได้อ่านมาในครั้งนี้จึงได้ผลพลอยได้จากความบังเอิญจากความอนุเคราะห์ของช่างทำโตกหรือตอกแห่งอีสานใต้ท่านนี้ติดต่อให้ผมไปเก็บภาพซึ่งผมเองดีใจเป้นอย่างมากที่จะได้นำภาพและต่อยอดเรื่องราวในครั้งก่อนที่ยังไม่สมบูรณ์มาให้ทุกคนที่ติดตามเรื่องราวในวัฒนธรรมอีสานใต้ของเรา

        

โดย บรรณาลัย

 

กลับไปที่ www.oknation.net