วันที่ เสาร์ พฤศจิกายน 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

โอบกอด..ที่ว่างเปล่า


โอบกอด..ที่ว่างเปล่า

..

..

ท่ามกลางความเพ้อฝัน

กับคืนวันที่พลันหาย

ดาวเดือนมาเลือนลาย

หรือจุดมุ่งหมายเปลี่ยนไป

…

ย่ำเดียวดายอยู่กับที่

ไม่อาจหลีกหนีไปไหน

ร่ำเรียกร้อง..มองหาใคร

ทุกอย่างดูห่างไกลเหลือเกิน

…

เคียงข้างใกล้กลับไกลกว้าง

กับเส้นทางที่ห่างเหิน

หยุดนิ่งเดียวดายให้เผชิญ

ไม่อาจก้าวเดินต่อไป

…

แม้ใจใกล้ความคิด

ยึดติดเพียงความอ่อนไหว

โหยหาไขว่คว้าร่ำไป

สุดท้ายสิ่งที่ได้คล้ายดั่งเงา

…

ว่างเปล่าแม้ดาวพราวฟ้า

เพียงปรารถนาหาความเหงา

เจ็บปวดรวดร้าว…บางเบา

โอบกอดความว่างเปล่าอย่างเข้าใจ

.

..

…………………………………………………………

.

..

ในบางครั้ง

ระหว่างการดำเนินไปของชีวิต

ที่ถั่งโถมไปด้วยแรงปรารถนา

การค้นหากับสิ่งที่ได้มาซึ่งความสุขและสมหวัง

จนหลงลืมอะไรบางสิ่ง

มองรอบๆกายที่ทุกอย่างเริ่มเปลี่ยนไปอย่างช้าๆ

แต่ทว่ายาวนานกว่าที่เคยเป็น

ความเดียวดาย

เข้ามาแทนที่สิ่งนั้นโดยที่ไม่อาจหลีกหนี

ค่อยๆย่ำกรายเข้ามาเกาะกิน

จนวันหนึ่งสิ่งที่จะสัมผัสได้

ความว่างเปล่า

..คือสิ่งที่ปรารถนาไม่ใช่หรือ..

..

…………

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

โดย หนุ่มใต้ใจดี

 

กลับไปที่ www.oknation.net