วันที่ พุธ พฤศจิกายน 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เมื่อวันนั้น...คือครั้งแรกของฉัน (1)


     

   

     ใครๆ ก็ต้องมีประสบการณ์ครั้งแรกกันทั้งนั้น  ไม่ว่าจะเป็นครั้งแรกของอะไร มันก็ตื่นเต้น  จะตื่นเต้นแบบเร้าใจ หรือตื่นเต้นแบบกลัวตายก็ว่ากันไป หากเคยผ่านสังเวียนมาสักครั้งก็น่าจะทำใจได้ แต่ครั้งแรกของฉันครั้งนี้นี่สิ ฉันทำใจไม่ได้.... เรื่องเล่านี้เป็นเรื่องใกล้ตัว มาเล่าเพื่อต้อนรับโครงการ 116 วันจากวันแม่สู่วันพ่อ รณรงค์ให้มีการตรวจหามะเร็งในผู้หญิง

เหตุเกิด    ห้องตรวจนรีเวช  รพ. ใหญ่มีชื่อแห่งหนึ่ง ติดกับสถาบันมะเร็งฯ แล้วต้องพูดอ้อมๆ ทำไมนี่ แค่นี้เขาก็รู้กันหมดแล้ว) หลังจากที่ฉันปวดท้องมากขึ้นทุกเดือนเมื่อครบรอบ  จนทนไม่ไหว จึงตัด(สิน)ใจไปหาหมอ 

ฉันตรวจกับหมอผู้หญิงสูงวัยท่านหนึ่ง ท่านเข้ามาจก – เบิ่ง ของฉัน คลำตรงท้องน้อย แล้วบ่นว่า  “ไม่เห็นเจออะไรเลย ”  ท่านคงคิดว่า ฉันเป็นคนคิดมาก  หาเรื่องอยากจะเป็นโรค ล่ะกระมัง  ฉันจึงช่วยชี้ให้ท่านคลำทางหน้าท้องได้อย่างถูกทิศถูกทาง  “อยู่ตรงนี้ค่ะ ” ก็ไอ้ “ลูกที่ไม่มีชีวิต” มันอยู่สูงเหนือสะดือเล็กน้อยนี่นา  อาศัยเรียนมาก็ตรวจเองก่อนแล้ว ท่านคลำๆ กด ๆ  แล้วล้วงซ้ำอีกครั้ง ก่อนบอกว่า “ เดี๋ยวหมอจะนัดทำอัลตราซาวด์นะ ”  

ถึงวันนัดทำอัลตราซาวด์  ต้องรอให้ปัสสาวะเต็ม  กระเพาะปัสสาวะจึงตรวจได้  แต่ฉันไม่สามารถอั้นไว้ได้  ก็เลยต้องเปลี่ยนวิธีตรวจทางหน้าท้อง เป็นทาง “ช่องของฉัน” 

 

หมอสาวสูงวัยน่ารักมาก  พูดจาดี๊ดี  สอนหมออีกคนหนึ่งไป หมุนเครื่องมือไป  เครื่องมือหลุดปุ๊บ  ก็เสียบใหม่ ตามเพลงของคุณพุ่มพวงร้อง  เสียบหล่น เสียบหล่น ตั้ง 5 - 6 ที แล้วหมอก็บอกฉันว่า “ถ้าเจ็บ ให้บอกนะคะ”    ได้การล่ะ  “เจ็บค่ะ  เจ็บค่ะ”  ฉันร้องบอกทุกอิริยาบทที่หมอเปลี่ยนทิศทางการตรวจ  แต่เธอก็ไม่สนใจฉันเลย  แถมให้ของๆ ฉันเป็นวิทยาทานโดยไม่บอกให้ตั้งตัว  เธอบอกกับหมออีกคนหนึ่งว่า  “เอ้า...ลองทำดู”   

 

ชะอุ๊ย... กรรมตามทันค่ะ  อาจเป็นกรรมเวรที่ฉันก็เคยทำตอนเป็นนักศึกษามือใหม่เหมือนกัน  ฉันจึงนึกหวาดหวั่นอยู่ในใจ  โถๆ ไม่ได้เคยผ่านสังเวียนเป็นร้อยนี่คะ  จะได้หลวมสบาย    ทนเจ็บจนเสร็จสิ้นกระบวนการ เพื่อการรักษา และเพื่อการศึกษาของหมอ ...เฮ้อ...  หลังตรวจเสร็จ  หมอยิ้มหวานกับฉัน  แต่ฉันยิ้มไม่ออก  “ หมอจะนัดให้มาฟังผลกับหมอทางนรีเวชนะคะ”   

ถึงวันนัดฟังผล   พยาบาลบอกให้ฉันไปตามผลการตรวจร่างกายต่างๆ ฉันเดินไป เดินมา นัยว่า ระบบของ รพ. (ในสมัยนั้น) คงอยากจะให้ฉันหรือผู้ป่วยทั้งหลาย ออกกำลังกายก่อนพบแพทย์   จิตใจจะได้ปลอดโปร่ง  โล่ง....สบาย....

 

โปรดติดตามตอน (2) ต่อไปนะเจ้าคะ 

โดย pooklook

 

กลับไปที่ www.oknation.net