วันที่ พุธ พฤศจิกายน 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

อยู่บ้าน : ดอกแดด


....

ฉันซมซานกลับบ้านพร้อมไข้หวัด   นึกถึงคำที่เขาว่า ‘กลับมาตายรัง’ 

เมื่อได้เหยียดกายบนที่นอนและห่มผ้าซึ่งกรุ่นไปด้วยกลิ่นอันเคยคุ้น   ตื่นขึ้นมาซดข้าวต้มร้อนๆ

กับปลาเค็ม โรยหอมซอย  พริกขี้หนู บีบมะนาว   อาการป่วยไข้ก็เหมือนได้รับการเยียวยาให้ทุเลา

ฉันล้มตัวนอนอีกครั้ง   ซุกใบหน้ากับหมอนนุ่ม   สูดดอมกลิ่นตัวเองที่ห่างหายไปนาน   

ไข้กับหวัดทำให้ได้อยู่นิ่งๆ    วางเรื่องราวรายรอบตัวไว้ชั่วครู่   

ฉันนอนลืมตา   มองแดดบ่ายทอแสงผ่านหน้าต่างมุ้งลวดฝุ่นจับ   เกิดเป็นดอกดวงชวนพิศ  

แดดจับต้องไก่แจ้พลาสติกบนตู้ไม้   ของเล่นสมัยเด็กที่เก็บไว้ด้วยความผูกพันงดงาม  

พลางนึกทบทวนว่าเราเมยเฉยกับความเป็นบ้านไปนานเท่าไรกันหนอ  

หัวที่หนักอื้งโล่งเบาขึ้น   ฉันลุกเดินออกไปรอบบ้าน    ตะลึงงันกับสายแดดด้านตะวันตก    

ลำแสงกระจ่างผ่านใบไม้แน่นครึ้ม   เชิญชวนให้เดินเข้าไปสู่

ดอกแดดกระจายอยู่บนใบตอง  เครือกล้วย  ใบไม้

ฉันเหมือนละเมอเดินเข้าไปสู่อีกมิติหนึ่งของบ้าน.....

ดั่งคนแปลกหน้า   ซึ่งเพิ่งมารู้จักบ้านที่อยู่อาศัยมานับ 20 ปี

 

 

       

 

 

 

 

โดย สเนล

 

กลับไปที่ www.oknation.net