วันที่ ศุกร์ พฤศจิกายน 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เมื่อวันนั้นมาถึง


เ มื่ อ วั น นั้ น ม า ถึ ง

 

บนถนนชีวิต

มีผู้คนมากมายปะปน

บ้างสับสน แปลกหน้าต่อกัน

บ้างผูกพัน สานสายใย รักใคร่กลมเกลียว

 

ขณะย่างเท้าก้าวไป

อาจพบขวากหนามขวางทาง

อาจพบสะพานพาดผ่านแม่น้ำเชี่ยวกราก

ในทุกเส้นทางที่เราเลือกแล้วว่าดีที่สุด

 

หากมีเพื่อนร่วมทาง

ร่วมฟันฝ่าขวากหนามที่กางกั้น

จับมือกันก้าวข้ามผ่านสะพานที่ทอดยาว

คงดีกว่าเดินเดียวดายตามลำพัง

 

มีเธอ มีฉัน

ยิ้ม-หัวเราะ ให้กันในวันอันแสนสุข

กุมมือปลอบใจกันในวันเหงา

อุ่นใจในทุกวัน-เวลา ของสองเรา

 

แต่วันหนึ่ง

เราอาจต้องแยกทางเดิน

ต่างคนต่างก้าวเดินตามความฝัน

ที่ไม่อาจเป็นเส้นทางเดียวกันได้

 

เมื่อวันนั้นมาถึง

ขอให้เธอมีศรัทธา เชื่อมั่นในสิ่งที่หวัง

ก้าวเดินต่อไปอย่าได้หยุดยั้ง

เพียงเพราะเส้นทางนั้นมีเธอเดียวดาย

 

ในวัน-เวลานี้...เรามีกันและกัน

เมื่อวันนั้นมาถึง...เธอยังคงมีฉัน

ทุกเส้นขอบฟ้า...ทุกหน้าต่างกาลเวลา

ทุกจังหวะของ...หัวใจ

 

       @@@@@@@

โดย chorntawan

 

กลับไปที่ www.oknation.net