วันที่ พุธ พฤศจิกายน 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

วัยเด็กของเรา กับเขาต่างกัน




วันนี้มีเหตุให้ต้องสอนแทน April อาจารย์ภาษาอังกฤษในชั้นเรียนเด็ก ช่วงสองอาทิตย์มานี่ สอนเด็กเล็กค่อยข้างบ่อย เนื่องจากอาทิตย์ก่อนเจ้าครูอาสาสมัครครูภาษาไทยชั้นเด็กเล็กงานยุ่งและมีอาการจะไม่สบาย ผมก็สอนเสียเองตั้งสองวัน ความสัมพันธ์ของเราจึงขยับไปอยู่ขั้นที่ขี่คอเล่นกันได้

 

ชั้นเรียนของเราวันนี้ จึงเปลี่ยนจากภาษาอังกฤษมาเรียนและเล่นอย่างมีสาระแทน ผมแบ่งเด็กเป็นกลุ่มๆ ละ 3-4 คน โดยจับนักเรียนเก่งๆ ที่สามารถเขียนไทยได้แล้วนั่งประจำโต๊ะกลุ่มก่อนแล้วที่เหลือให้เพื่อนๆ ไปเข้ากลุ่ม จำได้ว่าตอนเด็กๆ ช่วงเรียนชั้นประถมเมื่อเกิดต้องเลือกกลุ่ม เราจะรู้สึกไม่อยากอยู่บางกลุ่ม ขณะที่อยากอยู่กับอีกกลุ่มอย่างออกนอกหน้า แล้วเคยมั้ยที่กลุ่มเรามีจำนวนมากเกินกว่าที่กำหนด (ขณะที่กลุ่มอื่นยังขาด) เราจะรวมตัวกันก่อหวอดไปหาอาจารย์ประจำวิชา อ้อนวอนขอร้องให้เพื่อนได้อยู่ด้วยกันอีกคน (ผมว่าน่าจะเป็นการร่วมกระบวนการกดดันทางการเมืองครั้งแรกๆ ของผมเลย)

 

ที่แปลก และรู้สึกดีคือ เด็กๆ ที่นี่ไม่เป็นอย่างที่เราเป็น เมื่อคนเต็มกลุ่ม เขาจะไปหาอีกกลุ่มโดยไม่รังเกียจรังงอน แม้เพื่อนบางคนจะบอกว่า ไม่เป็นไรหรอกคนเดียว ครูไม่ว่าหรอก เขายังเลือกปฏิเสธและบอกว่า ไม่เป็นไรอยู่ช่วยกลุ่มนี้ก็ได้ ผมรักเด็กพวกนี้ชะมัดเลย

 

งานที่ให้ทำในวันนี้ คือให้เขียนชื่อสถานที่ซึ่งคนสามารถอยู่อาศัย กินนอนได้ เช่น บ้าน โรงแรม เป็นต้น นอกจากจะเป็นการฝึกทำงานกลุ่มแล้ว ยังเป็นกิจกรรมที่ให้เด็กใช้สมองในการคิดอย่างสร้างสรรค์ที่ดีมากอีกด้วย หลายคนอาจจะคิดว่าจะมีสักมากมายแค่ไหน แต่เชื่อไหมครับ เด็กๆ เหล่านี้เขียนกันมาแต่ละกลุ่มมากกว่า80 อย่าง กลุ่มที่มากสุดเขียนได้ครบร้อยพอดี

 

จบชั้นเรียน ผมไม่ได้ตัดสินให้กลุ่มไหนชนะหรือมีรางวัลอะไรให้หรอกครับ บอกแต่แต่ว่า เก่งมากให้เราทุกคนปรบมือให้เพื่อนของเราในกลุ่ม ปรบมือให้เพื่อนกลุ่มอื่นๆ และปรบมือให้ตัวเองด้วย และ ครูอยากถามนักเรียนว่า ถ้าเราครูให้คิดคนเดียว ใครคิดว่าจะคิดได้มากขนาดนี้บ้างครับ ไม่มีใครยกมือ (เข้าทาง) งั้นจำไว้นะครับ ช่วยกันคิดหลายๆ คน ดีกว่าคิดคนเดียวนะครับ เราต้องช่วยเหลือกันนะครับ เด็กๆ รับปากมั่นเหมาะ และผมเชื่อว่าเขาจะทำเช่นนั้นเสมอ

 

เวลายังเหลืออีกสิบห้านาที จึงชวนเด็กเล่น ซูโดกุ เพื่อลับสมองกันครับ ผมเขียนตารางให้บนไวท์บอร์ดใช้ตารางในระดับง่ายให้เขาเล่น ผมยืนชี้แนะอยู่ห่างๆ เห็นเขาสนใจ และสนุกกับมัน เราก็ดีใจครับ

(เคยสอนเล่นซูโดกุมา 2-3 ครั้งก่อนหน้านี้)

โดย พ่อข้าวปั้น

 

กลับไปที่ www.oknation.net