วันที่ พฤหัสบดี พฤศจิกายน 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

โอ๊ย โอ๊ย


        วันนี้ฉันกลับที่พักช้ากว่าทุกวัน ช้าจนตะวันตกดิน จนความมืดเข้ามาโอบกอดฉันไว้ มันทำให้ฉันรู้สึกเย็นยะเยือกได้เสมอ แต่ฉันก็ยินดีที่จะรู้สึกเช่นนั้น เพราะมันคือส่วนประกอบหนึ่งที่ทำให้ชีวิตฉันแข็งแกร่งขึ้น

          ฉันอาบน้ำแล้วออกมานั่งรับลมเล่นตรงริมระเบียงห้องนอน สายลมเย็นที่พัดเข้ามาในฤดูหนาว พาเอาความเหงาและอ้างว้างมาฝากด้วย ดาวที่กระพริบอยู่บนท้องฟ้าเหมือนจะรู้ความในใจ ฉันสูดลมหายใจเต็มที่และยิ้มให้กับตัวเองอย่างมีความสุข 

          ฉันรู้สึกตัวอีกครั้ง เมื่อลมหนาวบาดความเย็นไปถึงหัวใจ ไม่มีเลือด ไม่มีบาดแผล มีแต่รอยฟกช้ำในหัวใจ โอย โอย... แรงลมเย็นๆ ทำให้ฉันต้องถอยกลับเข้าไปในห้อง และขังตัวเองอยู่ในนั้น

           คืนนี้ ฉันข่มตาลงอย่างยากลำบาก เอามือกายหน้าผากมองเพดาน ปวดเมื่อยแขน เวลานี้หากมีมืออุ่นๆ มาบีบนวดฉันบ้าง ฉันก็คงจะหลับสนิทจนถึงเช้า แล้วมือเย็นๆ ของฉันก็บีบแขนตัวเองเบาๆ ให้เคลิ้มหลับไป

chada 19 พ.ย. 51

                           

โอ๊ย โอ๊ย - เบน ชลาทิพย์

โดย chada

 

กลับไปที่ www.oknation.net