วันที่ ศุกร์ พฤศจิกายน 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

แดดอุ่น


แดดอุ่น

อุษาสาง เบิกฟ้า น้ำค้างพรม

หนาวลม หวีดหวิว พัดพริ้วผ่าน

ผิวเย็นเยือก เจ็บปวด ทรุดกายา

ยิ่งเหว่หว้า น้ำตาไหล กอดตัวเอง

สุรีย์สาดแสงทองทาบท้องฟ้า

นึกทบทวนเหตุการณ์ครั้งพลาดเผลอ

ยิ่งนับวัน..ยิงห่าง ภาพพร่าเบลอ

แดดอุ่นๆ โอบกอดกาย คลายเหน็บหนาว

ละอองน้ำเริ่มโปรยปรายคล้ายสายฝน

เม็ดน้อย - น้อย หล่นร่วง กระทบหน้า

ความหนาวเหน็บสัมผัสเนื้อปวดกายา

เฒ่าชรากับเรื่องราวไร้สำเนียง

.........................................................................

กฤตบวรวิชญ์

 

โดย กฤตบวรวิชญ์

 

กลับไปที่ www.oknation.net