วันที่ พฤหัสบดี พฤศจิกายน 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

แดงเหลืองเรื่องใกล้ตัว



 

                        ภาพจาก ประชาไทดอดคอม




                         ภาพจากผู้จัดการ


แดงเหลืองเรื่องใกล้ตัว

 

1.สีของเสื้อ

 

เมื่อก่อนเราได้ยินคำพูดว่าคนมีสี นั่นหมายถึง สีของข้าราชการ เราจะคิดถึงสีกากีเพราะเป็นชุดข้าราชการ ชุดตำรวจ ชุดครู แต่เดี๋ยวนี้พูดถึงคนมีสีจะคิดถึงสีแดงกับสีเหลือง

 

สัปดาห์ก่อน ฉันไปตลาดหน้าบ้าน ในขณะที่ยืนซื้อปลาย่างเจ้าประจำ ปลาย่างอร่อย ๆ ถึงต้องรอก็ยอม มันพิเศษตรงที่มีน้ำพริกแกงยัดเข้าไปในท้องปลาด้วย ห่อด้วยใบตองแล้วย่างไฟ หอม

 มันว่าถ้าไม่ใช่พันธมิตร ไม่ใช่สีเหลือไม่ขาย เสียงผู้หญิงคนหนึ่งพูดขึ้นใกล้ ๆ ฉันหันกลับไปมอง

 ร้านนั้นเขาพูดจริง แม่ค้าปลาย่างว่า

 วอนเสียแล้วไม่ล่ะ วอนจะไม่ได้ขายของแล้ว

 บางคนร่วมสมทบคุยด้วย บางคนเพียงแต่หัวเราะหึหึ แล้วเดินจากไป

 “เดี๋ยวพรุ่งนี้ ฉันจะคนใส่เสื้อแดงมาให้เต็มพรืดไปหมด ฉันเป็นครูมาก่อนที่นี่ลูกศิษย์ฉันทั้งนั้น” อีกคนหนึ่งว่า

  ฉันรีบส่งเงินให้แม่ค้าแล้วปั่นจักรยานออกจากนั่นทันที และคิดว่าพรุ่งนี้เช้าคิดว่าจะไม่ไปจ่ายตลาด

 จริง ๆ ถ้าใครรู้จักฉันก็จะรู้ว่า ฉันเป็นคนรักสงบและขี้ขลาดมาก ๆ ที่ไหนที่มีความขัดแย้งถ้าไม่จำเป็นจริง ๆ ฉันจะไม่ไปอยู่ตรงนั้นเด็ดขาด ดังนั้นหากฉันไปอยู่ตรงไหนที่มีความขัดแย้งให้รู้ไว้ว่า มันจำเป็นจริง ๆ

 

  ***********************

 

 

 2.มีสีอีกครั้งหนึ่ง

 

 เมื่อวันเสาร์ที่ 22

 ยามเช้าก่อนที่จะทำอะไร น้องผู้ประสานในการจัดงาน ฟรีคอนเสิร์ตเปิดอัลบั้ม 2008 และสุนทรีย์เสวนา ศิลปินกับการทำเมืองให้น่าอยู่ โทรศัพท์มาบอกว่า พี่ที่เธอรู้จักอยู่ในกลุ่มเสื้อแดงบอกมาว่า เมื่อคืนเสื้อแดงประชุมกันว่าจะมาที่เวทีคอเสิร์ตที่เรากำลังจะจัดงานในวันนี้

 เขาจะมาก็มาซิ งานฟรีคอนเสิร์ตใครก็มาได้

 แต่พวกเขาจะมากดดันศิลปินรับเชิญของเรา

อ้าว ! แล้วคนอื่นว่าไง

เธอตอบว่า พี่คนหนึ่งเสนอว่า แล้วแต่ศิลปิน แต่เราบอกให้เขารู้ว่ามีอะไรจะเกิดขึ้น พี่คนหนึ่งบอกว่า ไปบอกศิลปินรับเชิญว่า จะเกิดเหตุเธอไม่มาก็ได้ มีเสียงแตก แต่เสียงที่ว่า ให้ศิลปินรับเชิญตัดสินใจเองมีมากกว่า เพราะมีเหตุผลว่ามันไม่ใช่เรื่องที่ถูกต้องที่จะมาห้ามไม่ให้ใครมาทำงานและนี่เป็นงานด้านดนตรี ศิลปวัฒนธรรม ไม่เกี่ยวกับการเมือง

 

ศิลปินรับเชิญตัดสินใจมา ยามเที่ยงวันบรรยากาศเคร่งเคียด มีข่าวว่าเขามาแน่ พี่ซึ่งรับผิดชอบโครงการโดยตรง ตัดสินใจหลังการพูดคุยกันอีกครั้ง เพราะมีเรื่องว่าเจ้าของสถานที่ที่จัดงานเขาจะไม่ยอมให้จัดงานด้วยหากมีเรื่องสีของเสื้อมาเกี่ยวข้อง

 

ในที่สุดพี่ซึ่งเป็นผู้รับผิดชอบโครงการก็โทร.ศัพท์ไปบอกศิลปินรับเชิญอีกครั้ง

 คณะผู้จัดงานมีเหตุผลว่า รับผิดชอบไม่ไหว ต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ซึ่งหนึ่งในนั้นคือเลือกหยุดการจัดงาน แต่อย่างไรก็ตามข่าวงานล่มออกไปแล้วก่อนด้วย มันออกไปได้อย่างไรไม่รู้ เพื่อนที่นัดหมายกันโทร.มาถามว่า งานล่มใช่ไหมเป็นอย่างไรบ้าง

 

งานไม่ล่มแต่กร่อยค่ะ น้องผู้ประสานงานโทร.ไปบอกพี่เสื้อแดงผู้หวังดีว่า ศิลปินรับเชิญที่ประกาศตัวเป็นเสื้อเหลืออย่างเปิดเผยนั้นเธอไม่มาแล้ว ขอทางนั้นอย่ามาด้วย

 

บ่ายแล้วงานสุนทรียเสวนา เรื่องศิลปินกับการทำเมืองให้น่าอยู่ เริ่มขึ้นแล้ว มีการถ่ายทอดเสียงไปยังวิทยุร่วมด้วยช่วยกันเชียงใหม่ด้วย

 

ในขณะที่อาจารย์ประมวล เพ็งจันทร์ กำลังพูดถึงเมืองที่น่าอยู่คือเมืองที่ผู้คนต้องเกื้อกูลกัน ไม่ใช่เมืองที่อยู่กันอย่างหวาดระแวง หันไปดูนอกห้องประชุม มีคนสวมเสื้อแดงยืนอยู่ในบริเวณงาน ตกใจ มีคนเดียว เออ...พี่ของเราเอง เธอชื่อพี่ปุ๋ยเพิ่งกลับมาจากเมืองนอก ใส่เสื้อแดงสวมผ้าถุงเรียบร้อย

 

ไม่นานมีโน้ตสั้น ๆ เขียนส่งให้ผู้ดำเนินรายการว่า (ห้ามอ่าน) เสื้อแดงมาสังเกตการณ์จริง ๆ  ฉันอ่านแล้วส่งไปให้ผู้ดำเนินรายการ

 

หันกลับไปดูอีกทีมากันจริง ๆ ด้วย ดูแล้วประมาณ 10 คน โอ...พระเจ้า แล้วยังไงกันล่ะ

 

จบการสุนทรียเสวนา ฉันเดินออกมา เห็นพวกเขาอยู่บริเวณงานเหมือนคนอื่น ๆ เดินไปเดินมา บางคนกินก๋วยเตี่ยวแล้ว ฉันเดินเข้าไปในกลุ่ม 4-5 คนที่ยืนอยู่ถามเขาว่า อร่อยไหม เพราะต้องโปรโมทสักหน่อยว่าก๋วยเตี๋ยวภาคีฯโดยพี่แหววอร่อยจริง ๆ

 

อร่อยครับคนหนึ่งตอบ พร้อมกับถามว่า กล่องบริจาคอยู่ตรงไหน ฉันชี้ให้เขาดูแล้วบอกเขาว่า ไปที่ลงทะเบียนเลย กล่องบริจาคค่าอาหารอยู่ที่นั่น

 

ในบทสนทนาที่ธรรมดา ฉันมองเห็นมิตรภาพ เห็นรอยยิ้มที่เป็นมิตรต่อกัน เมื่อผ่านสีเสื้อไป ไม่นานพวกเขาก็กลับออกไป

 

นี่ในส่วนที่ฉันพบ แต่น้องผู้ประสานงานบอกว่า ในส่วนที่เธอพบ เธอกำลังพูดกับผู้รับผิดชอบสถานที่ซึ่งบอกเธอว่า กังวลใจและเหมือนอยากให้เธอหยุดงานปิดงานไปเลยในขณะที่นักดนตรีเพิ่งบรรเลงเพลงแรก และพี่ผู้รับผิดชอบโครงการต่อโทรศัพท์ไปยังผู้ประสานงานเสื้อแดงอีกครั้ง

 

แล้วนักดนตรีก็ได้บรรเลงเพลงต่อไป พิธีกรบนเวทีประกาศชื่อ อัลบั้ม หมายเหตุเชียงใหม่ 2008 ฉันคิดว่า มันช่างเป็นชื่อที่เหมาะสมจริง ๆ

 

3.แดงเหลืองสนามบินเชียงใหม่

 

ในขณะที่สนามบิน ดอนเมือง สนามบิน สุวรรณภูมิ เต็มไปด้วยเสื้อเหลือง ถึงขั้นสุวรรณภูมิต้องปิด สายการบินทั้งในและต่างประเทศกลับมาใช้ที่ดอนเมืองต่อ ส่วนที่สนามบินเชียงใหม่มีแต่สีแดง

 

จำเป็นที่ฉันจะต้องไปสนามบินเชียงใหม่ซึ่งมีข่าวตั้งแต่เช้าว่า นายกรัฐมนตรี จะเหมาลำเครื่องมาลงที่เชียงใหม่เพราะไม่สามารถลงที่ดอนเมืองหรือสุวรรณภูมิได้

 

ฉันต้องไปสนามบินเชียงใหม่ เพราะน้องสาวคนหนึ่งเดินทางมาจากมหาสารคาม เธอมาเชียงใหม่เพื่อสัมมนาเกี่ยวกับโรคเอดส์ เธอมาสามวันแล้ว ฉันนัดหมายกับเธอทุกวันว่าจะไปพบเธอที่โรงแรมแต่มีอันไม่ได้ไป และเธอกำลังจะเดินทางกลับด้วยสายการบินไทยเที่ยวสี่โมงกว่า ห่างจากเวลาที่นายกฯลงเครื่องชั่วโมงกว่า ๆ

 

โชคดีมีบรรณาธิการหนังสือเพื่อนเด็กแวะมาที่บ้านจึงชวนเขาไปพบเพื่อนใหม่ ๆ ทันทีที่ถึงถนนเลี้ยวเข้ากองบินพบขบวนรถเสื้อเหลือง น้องบรรณาธิการถามว่า เราจะไปต่อไหม

ไปเถอะ เราสวมเสื้อดำ ฉันตอบแบบขำ ๆ ว่า น้องเอาแจ่วบองมาฝากด้วย

ตกลงมาเอาแจ่วบองเขาถามขำ ๆ

ใช่ แต่ว่าอยากมาพบน้องเขาด้วย คุยเอาไว้ว่า ถ้าเขามาเชียงใหม่จะพาไปไหน ๆ เขียนคุยกันในบล็อกโอเคเนชั่น น้องเขาชื่อนกแสงตะวัน  ถ้าไม่ได้พบเขาเหมือนกับว่าเราแค่คุยไปอย่างนั้นแหละ แต่น้องเขาจริง เขาเอาแจ่วบองมาให้ เพราะเราเคยเขียนว่า เราชอบ

 

ดูวุ่นวายและสับสนมีการตรวจรถ มีเสียงเป่านกหวีด มีเสียงตะโกน เสียงจากลำโพงเล็ก ๆ ฟังไม่ชัดจับใจความไม่ได้ รู้แต่ว่าไม่ใช่ที่แห่งความบันเทิงไม่ใช่ที่ที่ควรจะอยู่ด้วยนาน ๆ  

 

ถึงหน้าอาคารพบน้องนักข่าวประชาไทนั่งพิมพ์งานด้วยคอมพิวเตอร์ขนาดเล็ก ทักทายกันอย่างดีใจ

 

เข้าไปข้างในพบน้องเหมือนมาเพื่อเปลี่ยนถุงหนังสือกับถุงแจ่วบอง พูดคุยกันสองสามคำ และกล่าวคำอำลา ฉันรู้สึกเหมือนอยู่ในหนังสงคราม ข้างหน้าของเธอคือขึ้นเครื่องบินที่นี่และไปเผชิญกับสนามบินที่ดอนเมืองต่อ ส่วนฉันจะต้องเดินออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุดเหมือนกัน

 

พบน้องนักข่าวประชาไทนั่งอยู่ข้างประตูที่เดิม เขาบอกเราว่า รีบกลับไปเลยพี่สถานการณ์ไม่ปกติ พี่รีบกลับ ไปดูแลตัวเองนะพี่

แล้วนนล่ะ

ผมไม่เป็นไรครับพี่ ผมอยู่ได้

เป็นนักข่าวก็อย่าประมาท ดูแลตัวเองด้วย

 

น้ำตามันจะไหลออกมา นี่เราอยู่ในเมืองไหน ทำไมถึงเป็นอย่างนี้

เสียงตะโกนดังมาจากถนน ตามรถทะเบียนลำปางไป ไม่ว่ามันจะสวมเสื้อสีอะไรตามมันไป

 

ราขับรถออกมา และหัวเราะพร้อม ๆ กัน เมื่อรถติดไฟแดงที่คู่อยู่ ในรถมีนักเรียนเต็มคัน เด็กอนุบาลสวมชุดกระโปรง กางเกง แดง เสื้อเหลือง


 



โดย แพรจารุ

 

กลับไปที่ www.oknation.net