วันที่ เสาร์ พฤศจิกายน 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ข้ามาจาก..ประชาธิปไตยบ้าบอคอแตก


************ประชาธิปไตย  (ฉบับมารครองเมือง)******************

 

ฤาชาติไทยมาถึงซึ่งวิบัติ       

                             

อำนาจรัฐเย้ยประชาท้าข่มเหง

ยึดเสียงมากเข้ากอบกุมรุมละเลง               

      

ประชาชนก็อลเวงไม่เกรงกลัว

 

************

ไร้ขื่อแปขื่อธรรมขื่อความรัก                      

      

ติดกับดักความมืดมิดจิตสลัว

มองหนทางข้างหน้าให้พร่ามัว                       

เหมือนไร้หัวเจอแต่หางกร่างแกว่งไกว

************

เมื่อหัวใจไร้ธรรมะชำระจิต                              

มุ่งพิชิตเล่นมารยาคิดสาไถย

จิตละโมบโลภหลงมิปลงใจ                             

ดั่งเพลิงไฟไหม้โหมโรมลามรุม

************

ทุกแห่งหนตายซากมิรู้สึก                                 

ไม่ตรองตรึกกลับวางเขื่องจับหัวสุม

ยังเดินหน้าดังแร้งหิวเข้าตะกรุม                     

กรูล้อมรุมจิกทึ้งทุกโครงการ

**************

ประเทศชาติซี่โครงแห้งเหี่ยวบานเบอะ        

ยังเลอะเทอะมืดหน้าบ้าหักหาญ

ตีหน้าซื่อด้านอยู่สู้ทนทาน                               

สร้างหนี้บานถมทับปวงประชา

**************

อ้างเสียงมากพวกมากเที่ยวลากถู                     

ไม่ตรองดูความดีงามไม่ถามหา

เหมือนลากผีไปฝังยังป่าช้า                               

ยังมีหน้า..ข้ายึดหลัก..ประชาธิปไตย..

 

***************

โดย รณบุตร

 

กลับไปที่ www.oknation.net