วันที่ จันทร์ ธันวาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

หากแพ้ เราจะแพ้เคียงข้างกัน


กี่ครั้งกี่หนแล้วกับการประกาศจบศึกการต่อสู้อันยาวนานของแกนนำพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ครั้งล่าสุดเปิดยุทธการม้วนเดียวจบ หลังจากเกิดการยิงระเบิดใส่ทำเนียบรัฐบาลอย่างต่อเนื่อง ท่าทีของลุงจำลองทำให้เรามั่นอกมั่นใจว่างานนี้ปิดเกมส์  ม้วนเสื่อกลับบ้าน หากไม่ชนะเราก็ยกประเทศให้พวกมันไป การรันตีหนักแน่นมีหรือผู้ชายแถวหน้าอย่างเราจะอดรนทนอยู่หน้าจอได้

 

สิ้นเสียงประกาศเรียกว่าเก็บกระเป๋าเข้าช่องซื้อตั๋วรถไฟฟรีกันทันที พลางคาดหวังหนักแน่นว่านี่จะเป็นการเดินทางครั้งสุดท้ายของภารกิจกู้ชาติอันยาวนานที่เราร่วมกันสู้มา

 

หลายวันผ่านไป ปิดล้อมทำเนียบชั่วคราวดอนเมืองก็แล้ว ปิดล้อมสุวรรณภูมิก็แล้ว แต่ไม่มีที่ท่าว่ารัฐบาลจะให้ความสนใจการเรียกร้องกดดันอย่างหนักหน่วงของประชาชน ยังคงทำตาใสไร้สำนึกอยู่เช่นเดิม ผ่านจุดที่ตั้งใจไว้แล้วามคำประกาศของลุงว่าหากเราไม่ชนะก็ม้วนเสื่อกลับบ้าน เราถึงจากสุวรรณภูมิมา จากมาพร้อมกับตั้งใจว่า จะไม่กลับไปอีก ใช่!! นาทีนั้นเราเหนื่อย ล้า และอ่อนแรงจนตั้งใจอย่างนั้นจริงๆ

 

กลับมาเชียงใหม่พร้อมกับไข้รุม ตัวร้อน ปวดหัว มีน้ำมูกใสไหลอย่างรุนแรง ใช่!! มันเกิดจากสองคืนที่นอนหนาวที่สุวรรณภูมินั่นแหล่ะ

 

แม้เรากลับมาพร้อมกับตั้งใจแน่วแน่ว่าพอแล้ว แต่ผ่านไปได้วันเดียว ก็ไม่วายต้องเช็คข่าวกับเพื่อนตลอดเวลา เพื่อนที่เราร่วมต่อสู้กัน เพื่อนนักรบไทยคู่ฟ้า1

 

เราคิดว่ามันจะจบ หลังจากประกาศสงครามครั้งสุดท้าย หลังจากเรายึดทำเนียบรัฐบาล เราคิดว่ารัฐบาลจะหน้าบางเห็นแก่ภาพลักษณ์ของประเทศ แต่เปล่าเลย วันนี้ พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าเขาไม่ได้สนใจเรื่องเหล่านี้ ใครจะเดือดร้อนเขาไม่สนใจ ในขณะที่เขายังทำตัวลอยลำอยู่เหนือความเดือดร้อนของชาวบ้านได้

 

ยังจดจำช่วงเวลาตึงเครียดที่เรายืนเผชิญหน้ากับตำรวจหลังตึกไทยคู่ฟ้าได้ดี เราแทบไม่ได้หลับนอน ตำรวจยังได้สับเปลี่ยนหมุนเวียนชุดใหม่มาทุกๆ ครึ่งชั่วโมง พร้อมโล่และกระบอง นั่นทำให้เราข่มตาหลับไม่ลง ยังจำภาพที่เราร่วมกันขับไล่ตำรวจออกไปได้ท่านกลางสายฝนอ่อนๆ คืนนั้น ใบหน้าเปียกชุ่มคละเคล้าด้วยฝน น้ำตา และหยาดเหงื่อ  วันนั้น เราได้เพื่อนสนิทเพิ่มขึ้นหลายคน

 

 

วันนี้ เพื่อนเรายังอยู่ที่นั่น แม้ตัดสินใจเด็ดขาด ยืนยันหนักแน่นกับเพื่อนเรา ซึ่งเขาก็เข้าใจ ไม่ได้ว่ากล่าว แต่เรากลับรู้สึกว่าเราอยากกลับไป ไม่ว่าจะถูกด่า ถูกกดดันจากสังคมจากความเดือดร้อนของพวกเขา เราก็อยากยืนอยู่ข้างๆ เพื่อนเรา

 

เราจะทนได้หรือ หากต้องแพ้ หากทุกคนคิดอย่างเราและต้องยกประเทศให้คนพวกนี้จริงๆ หากเราต้องยอมศิโรราบขลาดกลัวต่อคนชั่ว สังคมจะดำรงอยู่อย่างไร พ่อหลวงเราจะอยู่ได้อย่างไร

 

คนที่ไม่ออกมา รวมถึงกดดันพันธมิตรว่าไม่ควรยึดสุวรรณภูมินั้น ควรคิดเสียใหม่ว่าใครที่คุณควรกดดัน ผมเชื่อว่าคนที่ติดตามการเมือง ไม่ว่าอย่างไรต้องรู้ถึงความไม่ชอบธรรมของรัฐบาลชุดนี้ รู้ถึงความเลวระยำของผู้สนับสนุนรัฐบาลชุดนี้ รู้ถึงวิธีที่เขาทำกับมวลชนมือเปล่า แล้วเมื่อมวลชนจับปืนลุกขึ้นสู้กับอำนาจรัฐ กลับถูกสังคมตั้งคำถาม คุณไม่ลองมาเป็นญาติของผู้สูญเสียดูบ้างล่ะ คุณไม่ลองมาโดนระเบิด โดนแก๊สน้ำตาโดนไม่มีทางสู้ดูบ้างล่ะ ตอนนั้นคุณจะรู้ว่าความคับแค้นมันมากมายเพียงไหน

 

ถึงบรรทัดนี้ ไม่ต้องบอกอีกแล้วว่าผมตัดสินใจอย่างไร

 

วันนี้เข้าใจแล้วว่าไม่ต้องประกาศวันจบ หากต้องสู้มันอีกยาวนานแค่ไหน ถ้าไม่ตายก็จะสู้ คนที่เดือดร้อน คนที่ต่อว่าพันธมิตรทั้งหลาย คุณลองจินตนาการดูว่าหากเราแพ้ อะไรจะเกิดกับประเทศนี้ ถึงวันนั้นคุณไม่มีโอกาสมานั่งเสียใจถามตัวเองหรอกว่าทำไมตอนนั้นฉันไม่สู้ คุณไม่มีสิทธิ์เรียกร้องใดๆ อีก ความเดือนร้อนวันนี้จะน้อยนิดไปทันที ถึงตอนนั้น คุณจะยิ่งเสียใจที่ไม่มีพันธมิตรอีกแล้ว ไม่มีพ่อ..ของเราอีกแล้ว

 

เพื่อนเอ๋ยรอหน่อย เราจะกลับไปสู้ด้วยกัน

โดย พ่อข้าวปั้น

 

กลับไปที่ www.oknation.net